স্বামীয়ে ১৩ দিন ধৰি কথা নপতাটো নিষ্ঠুৰতা নহয়, পত্নীৰ চৰম পন্থাৰ গোচৰত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰায়

বৈবাহিক জীৱনত মতভেদ আৰু মানসিক চাপ থকাটো এক সাধাৰণ কথা। কেতিয়াবা স্বামী-স্ত্ৰীৰ মাজত কথা-বতৰা বন্ধ হৈ যোৱাটোও সম্পৰ্কৰ উত্থান-পতনৰ এটা অংশ। এই সন্দৰ্ভত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰায়দান দি কয় যে কেৱল কেইবাদিনো ধৰি পত্নীৰ সৈতে কথা নপতাটো ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ৪৯৮এ ধাৰাৰ অধীনত নিষ্ঠুৰতা বুলি গণ্য কৰিব নোৱাৰি। আদালতে এই মন্তব্য এনে এটা গোচৰত কৰিছে য‘ত এগৰাকী মহিলাই আত্মহত্যা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ স্বামীৰ বিৰুদ্ধে মানসিক নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰা হৈছিল। আদালতে প্ৰমাণৰ অভাৱত স্বামীক দোষমুক্ত কৰে।

উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ জে কে মহেশ্বৰী আৰু ন্যায়াধীশ অতুল এছ চান্দুৰকাৰক লৈ গঠিত বিচাৰপীঠে কয় যে এগৰাকী মহিলাক আত্মহত্যাৰ দৰে চৰম সিদ্ধান্ত ল‘বলৈ বাধ্য কৰা পৰিস্থিতিসমূহ অতি গুৰুতৰ আৰু স্পষ্ট হ’ব লাগিব। আদালতে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে কেৱল ১৩ দিন ধৰি স্বামীয়ে পত্নীৰ সৈতে কথা নপতাটোৱে নিজে মানসিক নিষ্ঠুৰতা প্ৰমাণ নকৰে। আদালতৰ মতে, অভিযোগকাৰী পক্ষই অভিযোগসমূহ সন্দেহৰ অতীত বুলি প্ৰমাণ কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। এই গোচৰটোত স্বামীৰ ব্যৱহাৰে মহিলাগৰাকীক আত্মহত্যাৰ বাবে উচটনি দিছিল বুলি প্ৰমাণ কৰিবলৈ কোনো সঠিক প্ৰমাণ দাখিল কৰা হোৱা নাছিল।

জানিব পৰা মতে, মৃত মহিলাগৰাকীৰ পৰিয়ালে যৌতুক নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল। বিয়াৰ সময়ত মহিলাগৰাকীৰ পৰিয়ালে ৩ লাখ টকা, ২০ টা সোণৰ আ-অলংকাৰ আৰু অন্যান্য সামগ্ৰী দিছিল বুলি অভিযোগত উল্লেখ আছিল। ইয়াৰ পিছতো স্বামী আৰু শহুৰেকৰ ঘৰৰ মানুহে অতিৰিক্ত যৌতুক দাবী কৰিছিল আৰু টকা আনিবলৈ হেঁচা দিছিল বুলি পৰিয়ালটোৱে দাবী কৰিছিল। মহিলাগৰাকী নিজৰ মাকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ বাবে স্বামীৰ খং উঠিছিল আৰু ফোনত কথা পতা বন্ধ কৰি দিছিল। ইয়াৰ পিছতে মহিলাগৰাকীয়ে মাকৰ ঘৰত চিপ লৈ আত্মহত্যা কৰিছিল। এই গোচৰত স্বামীসহ চাৰিজন লোকৰ বিৰুদ্ধে ৪৯৮এ আৰু ৩০৪বি ধাৰাত গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছিল।

ইয়াৰ পূৰ্বে ট্ৰায়েল আদালত আৰু মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ে স্বামীক দোষী সাব্যস্ত কৰি তিনি বছৰৰ কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰিছিল। কিন্তু উচ্চতম ন্যায়ালয়ে লক্ষ্য কৰে যে দুয়োখন আদালতে পৰ্যাপ্ত প্ৰমাণৰ অভাৱৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰখা নাছিল। আদালতে এইটোও উল্লেখ কৰে যে পাছপ‘ৰ্ট আৰু ভিছাৰ আনুষ্ঠানিকতা সম্পূৰ্ণ নোহোৱাৰ বাবে মহিলাগৰাকীয়ে স্বামীৰ সৈতে মাছকাটলৈ যাব পৰা নাছিল। এনে পৰিস্থিতিত কেৱল কথা-বতৰা বন্ধ থকাটোক নিষ্ঠুৰতাৰ আধাৰ হিচাপে গণ্য কৰিব নোৱাৰি। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে লগতে কয় যে বৈবাহিক সম্পৰ্কত হোৱা প্ৰতিটো মানসিক চাপ বা বিবাদ অপৰাধমূলক নিষ্ঠুৰতাৰ পৰ্যায়ত নপৰে।