আপোনাৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শত্ৰু কোন? কৈ দিছে চাণক্য নীতিয়ে

চাণক্যৰ মতে আমি শিক্ষাৰ যোগেদি যি শিকো, সেইখিনিয়েই আমাৰ গোটেই জীৱনৰ পথ হৈ পৰে। এই জ্ঞান আমাৰ পৰা কোনেও কাঢ়ি নিব নোৱাৰে।

বিষ্ণু গুপ্ত, কৌটিল্য নামেৰেও জনা গৈছিল চাণক্যক। তেওঁ আছিল কূটনীতিবিদ, ৰাজ উপদেষ্টা, অৰ্থনীতিবিদ, দাৰ্শনিক, শিক্ষক আৰু ন্যায়বিদ। প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্মক চাণক্যই তেওঁৰ নীতিৰ জৰিয়তে জীৱনত সফলতাৰ দিশ দেখুৱাই আহিছে। আধুনিক জীৱনতো তেওঁৰ নীতি নিৰ্ভুল বুলি বাৰে বাৰে প্ৰমাণিত হৈছে।

চাণক্যই অৰ্থশাস্ত্ৰ নামৰ এখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। সেই কিতাপখনত লিখা নীতিবোৰ এতিয়াও বহুতে মানি চলে। চাণক্য আছিল নীতিশাস্ত্ৰৰ পণ্ডিত। তেওঁ প্ৰণয়ন কৰা নীতিসমূহ কিতাপখনত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে। সেই কিতাপখনতেই তেওঁ জীৱনত সুখী হোৱাৰ আদৰ্শ উপায়ৰ কথা কৈছে।

তেওঁৰ লেখাত থকা সকলো নীতি বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হৈ পৰে যে সকলো নীতিতে ব্যৱহাৰিক প্ৰজ্ঞা আৰু শক্তিশালী যুক্তি আছে। গতিকে চাণক্যৰ নীতি অনুসৰণ কৰিলে কেতিয়াও সুখ আৰু শান্তিৰ অভাৱ নহয়। লাভ হয় প্ৰগতিশীল জীৱন।

চাণক্যৰ মতে আমি শিক্ষাৰ যোগেদি যি শিকো, সেইখিনিয়েই আমাৰ গোটেই জীৱনৰ পথ হৈ পৰে। এই জ্ঞান আমাৰ পৰা কোনেও কাঢ়ি নিব নোৱাৰে। চাওঁকচোন চানক্যই সুখী আৰু সমৃদ্ধিশালী জীৱন যাপন কৰিবলৈ কি নীতি পালন কৰিবলৈ কৈছে—

• বয়োজ্যেষ্ঠ আৰু নেতৃস্থানীয় ব্যক্তিৰ প্ৰতি সৌজন্যশীল হওক। লাহে লাহে আৰু মৃদুভাৱে কথা কওক। জীৱনশৈলী এনেকুৱা হ’ব লাগে যাতে যিকোনো কাম আৰু ব্যৱসায়ত সফলতা আহে।
• অস্থিৰ মনটোক শান্ত কৰক। মন শান্ত হ’লেহে এজন প্ৰকৃত বন্ধুক চিনিব পাৰি।
• যিসকলে আনৰ সুখৰ বাবে দুখ কৰে, তেওঁলোকে কেতিয়াও সুখী হ’ব নোৱাৰে। এই কথাবোৰ চাণক্য নীতিৰ ত্ৰয়োদশ অধ্যায়ৰ ১৫ নং পদত উল্লেখ কৰা হৈছে। লগতে তেওঁ কয় যে সন্তুষ্টি অবিহনে কোনো কামতে সফল হ’ব নোৱাৰি।
• চাণক্যৰ মতে ক্ৰোধ আমাৰ সৰ্ববৃহৎ শত্ৰু। কাৰণ খঙৰ অৱস্থাত কোনো সিদ্ধান্ত সঠিকভাৱে ল’ব নোৱাৰি। খঙৰ অৱস্থাত কি ভুল আৰু কি উচিত সেইটো স্পষ্টভাৱে সিদ্ধান্ত ল’ব নোৱাৰি।
• কেতিয়াও অন্ধভাৱে বিশ্বাস কৰি নিজৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ গোপন কথা কাৰো আগত প্ৰকাশ কৰা উচিত নহয়। সেই গোপনীয়তাৰ বাবেই এটা সময়ত সেই ব্যক্তিজন আপোনাৰ ধ্বংসৰ কাৰণ হ’ব পাৰে। চাণক্যই কৈছে যে আমাৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ মানুহজনেই আমাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শত্ৰু হৈ উঠিব পাৰে।
• আমি পোৱা জীৱনটো বহুত চুটি। আমি আমাৰ ভুলৰ পৰা শিকি লওঁ। গতিকে এজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ ভুলৰ প্ৰতি সচেতন হোৱা উচিত। তেনে ক্ষেত্ৰত প্ৰতিটো ভুলৰ পৰাই শিক্ষা পোৱা যায়। বাস্তৱ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা পোৱা শিক্ষাৰ কোনো বিকল্প থাকিব নোৱাৰে।
• প্ৰয়োজনতকৈ বেছি আত্মবিশ্বাসী হ’লে গোটেই পৃথিৱীয়ে আপোনাক মূৰ্খ কৰি তুলিব। অৰণ্যৰ আটাইতকৈ পোন গছজোপা প্ৰথমে কাটি দিয়া হয়।
• কেতিয়াও লোভৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হ’ব নালাগে। লোভৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হোৱাৰ ফলত বাৰে বাৰে ভুল কাম কৰাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়।
• জীৱনৰ কোনো এটা সময়ত কেইবাটাও চিৰি বগাই একেবাৰে ওপৰলৈ উঠিবলগীয়া হয়। কিন্তু সেই কামটো কৰাৰ আগতে আপোনাৰ লক্ষ্যৰ বিষয়ে স্পষ্ট ধাৰণা থাকিব লাগিব আৰু নিজৰ উদ্দেশ্যৰ বিষয়ে নিশ্চিত হ’ব লাগিব। তেতিয়াহে আপুনি সফলতা লাভ কৰিব।