চাণক্য নীতি  : এইকেইটা কথা জানি ল’লে বিপদ নাই জীৱনত

প্ৰাচীন ভাৰতৰ ইতিহাসত চাণক্যৰ নাম সোণালী আখৰেৰে লিখা হৈছে। তেওঁ আছিল এজন মহান পণ্ডিত, কূটনীতিবিদ, দাৰ্শনিক আৰু অৰ্থনীতিবিদ। ইতিহাসৰ মাজেৰে চালে দেখিব যে আজিলৈকে মানুহক সমানে প্ৰভাৱিত কৰি অহা বহুতো কিতাপ আছে। তাৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হৈছে চাণক্যৰ দ্বাৰা ৰচিত শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থ- ‘চাণক্য-নীতি’। কেৱল কিতাপৰ গৱেষণাই নহয়, চাণক্য নীতি আজিও মানুহৰ জীৱনতো সমানে ফলপ্ৰসূ।

লগতে পঢ়কঃ চাণক্য নীতি : এনে ব্যক্তিৰ পৰা চাৰি হাত দূৰত থাকক, নহ’লে বিপদ অনিবাৰ্য

চাণক্য নীতি পালন কৰি জীৱনত সফলতা লাভ কৰিব পাৰি। চাণক্যক মহান পণ্ডিতৰ ভিতৰত গণ্য কৰা হয়। এই কাৰণেই আজিও প্ৰাসংগিক আলোচনাত চাণক্যৰ নীতিৰ কথা আহি পৰে। চাণক্যই কৈছে জ্ঞান মানুহৰ শ্ৰেষ্ঠ সম্পদ। এজন জ্ঞানী মানুহক সকলোতে শলাগ লোৱা হয়। জ্ঞানৰ শক্তিৰে মানুহে এই পৃথিৱীৰ সকলোখিনি সাধন কৰিব পাৰে। গতিকে নিজকে জ্ঞানী কৰক। সৌন্দৰ্য্য আৰু যৌৱনতকৈ জ্ঞান অধিক শক্তিশালী। কিন্তু জ্ঞানৰ অহংকাৰত অন্ধ হোৱাটো কেতিয়াও উচিত নহয়।

লগতে পঢ়কঃ কেতিয়াও টকা হাতলৈ আহিলে এইবোৰ কাম নকৰিব! জানি লওক চাণক্য নীতি

চাণক্য এজন ভাৰতীয় শিক্ষক, দাৰ্শনিক, অৰ্থনীতিবিদ আৰু ৰাজ উপদেষ্টা আছিল। অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক দূৰদৰ্শিতাৰ বাবে চাণক্য আজি বিশ্ববিখ্যাত। পৃথিৱীৰ বিষয়ে তেওঁৰ জ্ঞান অপৰিসীম আছিল. আহকচোন মহামুনি চাণক্যই দিয়া এনেকেইটামান নীতিৰ বিষয়ে জানি লওঁ, যি কেইটা নীতি মনত ৰাখিলে জীৱনত বহু বিপদৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰিব আৰু সংসাৰৰ বিষয়ে গভীৰ জ্ঞান উপলব্ধি কৰিব পাৰিব –

•  ফুলৰ সুগন্ধি কেৱল বতাহৰ দিশত বিয়পে। কিন্তু এজন মানুহৰ ভাল কাম সকলো দিশতে বিয়পি পৰে।
• মানুহ অকলে জন্ম হয় আৰু অকলে মৃত্যু হয়; আৰু তেওঁ কেৱল নিজৰ কৰ্মৰ ফল অনুসৰি অকলে নৰক বা স্বৰ্গলৈ যায়।
•  শিক্ষাই হৈছে সৰ্বোত্তম বন্ধু। এজন শিক্ষিত ব্যক্তিক সকলোতে সন্মান কৰা হয়। শিক্ষাই সৌন্দৰ্য্য আৰু যৌৱনকো পৰাস্ত কৰিব পাৰে।
• প্ৰতিটো বন্ধুত্বৰ আঁৰত থাকে কিছু স্বাৰ্থ। স্বাৰ্থৰ অবিহনে বন্ধুত্ব নাথাকে। এয়া এক তিক্ত সত্য।
•  মানুহ জন্মৰ দ্বাৰা নহয়, মানুহ কৰ্মৰ দ্বাৰা মহান হয়।
• এজন ব্যক্তি কেতিয়াও জোখতকৈ সৎ হ’ব নালাগে। পোন গছ প্ৰথমে কাটি দিয়া হয় আৰু সৎ মানুহক প্ৰথমে অন্যায় কৰা হয়।
• সিংহৰ পৰা শিকিব পৰা এটা উৎকৃষ্ট কথা হ’ল যে মানুহে যি কৰিবলৈ মন কৰে, সেয়া তেওঁ সম্পূৰ্ণ হৃদয় আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰমেৰে কৰিব লাগে।
• সাপ, ৰজা, বাঘ, চেপা ভেকুলী, সৰু ল’ৰা, কুকুৰ আৰু মূৰ্খ – এই কেইটি প্ৰাণীক টোপনিৰ পৰা জগাই তোলা উচিত নহয়।
• সাপৰ বিষ দাঁতত থাকে, মাখিৰ বিষ মুখত আৰু বিচ্ছুৰ বিষ শুঙত থাকে; কিন্তু দুষ্ট মানুহৰ সকলোতে বিষ থাকে।

লগতে পঢ়কঃ সংকট আৰু বিপদৰ সময়ত এইবোৰ কথা অৱশ্যেই মনত ৰাখিব! চাণক্যই দিছে উপদেশ