ভাৰত ভ্ৰমণৰ পিছত ব্ৰিটিছ মহিলাৰ মগজুত ৩৮ টা পেলু, জানক ইয়াৰ আঁৰৰ ৰহস্য

২০০৭ চনত ভাৰতলৈ দুমাহৰ বাবে ফুৰিবলৈ অহা এগৰাকী ব্ৰিটিছ মহিলাৰ মগজুত ৩৮ টা পেলু বা পেৰাচাইট পোৱা গৈছে। ব্ৰিটেইনৰ সংবাদ মাধ্যমৰ মতে, ৪২ বছৰীয়া ল‘ৰি ডেনমান নামৰ এই মহিলাগৰাকী নিউৰোচিষ্টিচাৰক‘চিছ নামৰ এবিধ বিৰল ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছে। এই ৰোগ সাধাৰণতে গাহৰিৰ মাংসত থকা ফিটাপেলুৰ পৰা হয়, যিয়ে মগজু আৰু স্নায়ুতন্ত্ৰত আক্ৰমণ কৰে। বিশ্বজুৰি মৃগীৰোগৰ অন্যতম প্ৰধান কাৰণ হৈছে এই ৰোগ। বিবিচিৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, ব্ৰিটেইনত প্ৰতি বছৰে মাত্ৰ কেইজনমান লোকৰ দেহতহে এই ৰোগ ধৰা পৰে।

ভাৰতৰ পৰা উভতি যোৱাৰ চাৰি বছৰৰ পিছত অৰ্থাৎ ২০১১ চনত ল‘ৰিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁৰ শৰীৰত কিবা সমস্যা হোৱা বুলি অনুভৱ কৰিছিল। শৌচাগাৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ সময়ত তেওঁ এডাল এক মিটাৰ দীঘল ফিটাপেলু প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল। তাৰ পিছত এম আৰ আই স্কেন কৰাত তেওঁৰ মগজুত ৩৮ টা পেলুৰ চিষ্ট থকাটো ধৰা পৰে। ইয়াৰ ফলত হোৱা মৃগীৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ তেওঁ বছৰ বছৰ ধৰি চিকিৎসা ল‘বলগীয়া হৈছে আৰু গোটেই জীৱন ঔষধ খাব লাগিব।

এতিয়া প্ৰশ্ন হয়, তেওঁৰ এই ৰোগৰ বাবে সঁচাকৈয়ে ভাৰত ভ্ৰমণ দায়ী নেকি? বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে, পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ অভাৱৰ বাবে দূষিত পানী বা খাদ্যৰ জৰিয়তে এই পেলুৰ কণী মানুহৰ পেটত সোমালে এই ৰোগ হয়। ল‘ৰিয়ে জনোৱা মতে ভাৰতত থকা সময়ত তেওঁ জীৱ-জন্তুৰ মাংস একেবাৰেই খোৱা নাছিল। তথাপিও চিকিৎসকৰ মতে, তেওঁ অজ্ঞাতে পেলুৰ কণী থকা দূষিত খাদ্য গ্ৰহণ কৰাৰ ফলতেই এই ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছে। এই ৰোগৰ বিষয়ে কেইটামান গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য তলত আলোচনা কৰা হ‘ল।

প্ৰথম তথ্যটো হ‘ল যে কেৱল গাহৰিৰ মাংস খালেই এই ৰোগ নহয়। অৰ্ধসিজা গাহৰিৰ মাংস, গৰুৰ মাংস বা মাছ খালেও পেটত ফিটাপেলু হ‘ব পাৰে। কিন্তু মগজুলৈ যোৱা পেলুবিধ সাধাৰণতে আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ মলৰ জৰিয়তেহে বিয়পে। সঠিকভাৱে হাত নুধুৱাকৈ খাদ্য প্ৰস্তুত কৰিলে শাক-পাচলি, ফল-মূল বা আন যিকোনো খাদ্যৰ জৰিয়তেও এই পেলুৰ কণী মানুহৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে।

দ্বিতীয় তথ্যটো হ‘ল দূষিত পানীৰ জৰিয়তেও এই ৰোগ বিয়পিব পাৰে। যিবোৰ ঠাইত অনাময় ব্যৱস্থা ভাল নহয়, তাত আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ মলৰ পৰা পেলুৰ কণী পানীৰ লগত মিহলি হ‘ব পাৰে। সেই দূষিত পানী খালে বা সেই পানীৰে ধোৱা খাদ্য খালে পেলুৰ কণী পেটত সোমাই পোৱালি জগায় আৰু তেজৰ জৰিয়তে মগজু বা মাংসপেশীলৈ গৈ চিষ্টৰ সৃষ্টি কৰে। আনকি পৰিষ্কাৰ নকৰা নদ-নদী বা পুখুৰীত সাঁতুৰোঁতে পানী গিলিলেও এই ৰোগ হ‘ব পাৰে।

তৃতীয় তথ্যটো হ‘ল এই ৰোগ ব্ৰিটেইনত অতি বিৰল কিন্তু ভাৰতৰ দৰে দেশত ইয়াৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ বেছি। ব্ৰিটেইনত খাদ্য নিৰাপত্তা আৰু অনাময় ব্যৱস্থা অতি উন্নত হোৱাৰ বাবে তাত এই ৰোগ প্ৰায় নহয়েই। আনহাতে, এছিয়া, আফ্ৰিকা আৰু লেটিন আমেৰিকাৰ বহু দেশত এই ৰোগ সাধাৰণতে দেখা যায়। ভাৰততো পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ অভাৱ থকা ঠাইবোৰত এই ৰোগে বহু মানুহক আক্ৰান্ত কৰে আৰু ই মৃগীৰোগৰ অন্যতম কাৰণ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।

অৱশেষত এটা ডাঙৰ প্ৰশ্ন উদয় হয় যে ল‘ৰিয়ে এই ৰোগ ভাৰততেই পাইছিল বুলি কেনেকৈ নিশ্চিত হ‘ব পাৰি? আচলতে এই কথা সম্পূৰ্ণ নিশ্চিতভাৱে কোৱাটো অসম্ভৱ, কিয়নো এনে কোনো পৰীক্ষা নাই যিয়ে পেলুবিধ কোন দেশৰ পৰা আহিছে সেয়া প্ৰমাণ কৰিব পাৰে। কিন্তু ব্ৰিটেইনত এই ৰোগ নথকাৰ সমকক্ষ হোৱাৰ বিপৰীতে ভাৰতত ইয়াৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ থকাৰ বাবে, লগতে তেওঁৰ ভ্ৰমণৰ ইতিহাস পৰ্যবেক্ষণ কৰি চিকিৎসকসকলে এইটো ভাৰতৰ পৰাই হোৱা বুলি অনুমান কৰিছে। পেলুৰ কণী মগজুত সোমোৱাৰ বহু বছৰৰ পিছতহে ইয়াৰ লক্ষণসমূহ প্ৰকাশ পায়, সেয়েহে তেওঁৰ ক্ষেত্ৰতো ৰোগ ধৰা পৰাত ইমান পলম হৈছিল।