য়েমেনত নিমিছা প্ৰিয়াৰ মৃত্যুদণ্ডৰ ক্ষেত্ৰত একো কৰিব নোৱাৰে ভাৰতে! উচ্চতম ন্যায়ালয়ত সদৰী কৰিলে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে  

ভাৰত চৰকাৰে য়েমেনত বন্দী ভাৰতীয় নিমিছা প্ৰিয়াৰ ফাঁচী ৰখাবলৈ অধিক কিবা কৰাৰ ক্ষমতা নাই বুলি সোমবাৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ এটৰ্নী জেনেৰেল আৰ ভেংকটাৰমনে জনায়। ‘ছেভ নিমিছা প্ৰিয়া একচন কাউন্সিল’ নামৰ সংস্থা এটাই নিমিছাৰ মৃত্যুদণ্ড স্থগিত ৰখাৰ বাবে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আবেদন দাখিল কৰিছিল। ন্যায়াধীশ সুধাংশু ঢুলীয়া আৰু জয়মল্য বাগচীৰ বিচাৰপীঠে গোচৰৰ শুনানি গ্ৰহণৰ সময়ত এটৰ্নী জেনেৰেলে কয়, “এয়া দুৰ্ভাগ্যজনক। যিমান দূৰ সম্ভৱ কৰা হ’ল।

ভেংকটাৰমনে কয়, “চৰকাৰে এতিয়া ইয়াতকৈ বেছি কিবা কৰিব নোৱাৰে। য়েমেনৰ সংবেদনশীল পৰিস্থিতি চাওক। ভাৰতে এই দেশখনক কূটনৈতিকভাৱে স্বীকৃতি দিয়া নাই। তেওঁ লগতে কয় যে চৰকাৰী পৰ্যায়ত ইয়াতকৈ অধিক কিবা কৰা সম্ভৱ নহয়।

য়েমেন চৰকাৰে কৈছে যে ১৬ জুলাইত নিমিছাক ফাঁচী দিয়া হ’ব। কিন্তু এই স্বল্প সময়ৰ ভিতৰত য়েমেন চৰকাৰৰ সৈতে কূটনৈতিক আলোচনাৰ জৰিয়তে ফাঁচী বাতিল কৰাটো সম্ভৱ নেকি তাক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে। তথাপি, দুজনীয়া বিচাৰপীঠে গোচৰৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰিবলৈ সন্মত হৈছে। আবেদনকাৰীসকলে কয় যে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক য়েমেনৰ সৈতে কূটনৈতিক আলোচনাৰ জৰিয়তে নিমিছাৰ মুক্তি নিশ্চিত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিব লাগে।

কেৰালাৰ পালাক্কাড জিলাৰ বাসিন্দা নিমিছা ২০০৮ চনত নাৰ্ছ হিচাপে কাম কৰিবলৈ য়েমেনলৈ গৈছিল। তেওঁ স্বামী টমী থমাছ আৰু কন্যাৰ সৈতে য়েমেনত বাস কৰিছিল। ২০১৪ চনত তেওঁৰ স্বামী আৰু ১১ বছৰীয়া কন্যা ভাৰতলৈ ঘূৰি আহিলেও নিমিছা য়েমেনত থাকিল, কাৰণ তেওঁ নিজৰ ক্লিনিক খুলিব বিচাৰিছিল। সেই বছৰ তেওঁ য়েমেনৰ নাগৰিক তালাল আব্দো মাহদীৰ সৈতে পৰিচিত হয়। মাহদীয়ে তেওঁক নতুন ক্লিনিক খুলিবলৈ সহায়ৰ আশ্বাস দিয়ে, কাৰণ য়েমেনৰ আইন অনুসৰি তেওঁক ব্যৱসায় আৰম্ভৰ বাবে স্থানীয় অংশীদাৰৰ প্ৰয়োজন আছিল। ২০১৫ চনত দুয়োজনে একেলগে ক্লিনিক মুকলি কৰে, কিন্তু পিছত তেওঁলোকৰ মাজত বিবাদৰ সৃষ্টি হয়।

অভিযোগ অনুসৰি, মাহদীয়ে নিমিছাৰ ধন আৰু পাছপ’ৰ্ট কাঢ়ি লৈছিল। তেওঁ অভিযোগ কৰে যে মাহদীয়ে তেওঁক প্ৰহাৰ কৰি জোৰকৈ ড্ৰাগছ সেৱন কৰাইছিল আৰু তেওঁক পত্নী বুলি দাবী কৰি প্ৰশাসনিক সাহায্যত বাধা দিছিল। আৰক্ষীৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিলেও কোনো ফল নাপালে। ২০১৭ চনৰ ২৫ জুলাইত নিমিছাই মাহদীক টোপনিৰ বড়ি খুৱাবলৈ বাধ্য হয়। তেওঁৰ দাবী আছিল যে তেওঁৰ উদ্দেশ্য আছিল মাহদীৰ পাছপ’ৰ্ট ঘূৰাই আনি তেওঁক শুই থোৱা। কিন্তু অত্যধিক ড্ৰাগছৰ ফলত মাহদীৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ পিছত নিমিছাই হানান নামৰ এজন সহকৰ্মীৰ সৈতে মাহদীৰ মৃতদেহ টুকুৰা-টুকুৰ কৰি পানীৰ টেংকিত পেলাই দিয়ে। সেই মাহতে য়েমেনৰ পৰা পলায়নৰ সময়ত নিমিছা ধৰা পৰে আৰু তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ য়েমেনত বন্দী হৈ আছে। ২০১৮ চনত য়েমেনৰ আদালতে মাহদীৰ হত্যাৰ গোচৰত নিমিছাক দোষী সাব্যস্ত কৰি মৃত্যুদণ্ডৰ শাস্তি দিয়ে। এই সাত বছৰ ধৰি তেওঁৰ পৰিয়ালে ৩৬ বছৰীয়া নিমিছাক বচাবলৈ সকলো চেষ্টা চলাইছে। পৰিয়ালে ভাৰত চৰকাৰৰ ওচৰতো সহায় বিচাৰিছিল, কিন্তু কোনো ফল নাপালে। শাস্তি হ্ৰাসৰ বাবে য়েমেনৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আবেদন কৰা হৈছিল, কিন্তু সেই আবেদনো বিগত বছৰত নাকচ কৰা হৈছিল।