বিজ্ঞানীসকলে খুলি দিলে ৩০০ বছৰে বন্ধ হৈ থকা চেম্বাৰ : ভিতৰৰ দৃশ্য দেখি সকলোৰে চকু কপালত

ৰাছিয়া আৰু ইউক্ৰেইনৰ মাজত যুদ্ধ চলি থকাৰ মাজতে পশ্চিম ইউক্ৰেইনৰ গালিচিয়ান দুৰ্গ হালিচৰ তলত এটা গোপন কোঠা আৱিষ্কাৰ হৈছে। ১৬৭৬ চনৰ তুৰ্কী-পোলেণ্ড যুদ্ধৰ পিছত প্ৰায় ৩০০ বছৰ ধৰি বন্ধ হৈ থকা এই গোপন কক্ষটো অস্ত্ৰ বা কামান সংৰক্ষণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

বিভিন্ন সংবাদ মাধ্যমৰ বাতৰি অনুসৰি ইউক্ৰেইনত যেতিয়া এই গোপন কোঠাটো আৱিষ্কাৰ হৈছিল তেতিয়া ১৫০ ঘনমিটাৰতকৈও অধিক ধ্বংসাৱশেষ আঁতৰাবলগীয়া হৈছিল যাতে গৱেষকসকলে ১৭ শতিকাত দেৱালেৰে বন্ধা কোঠাটোত উপনীত হ’ব পাৰে।

প্ৰাচীন গালিচ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰ্কাইভৰ সঞ্চালক প্ৰধান ভ্লাদিমিৰ অলেনিকে জি নিউজৰ প্ৰতিবেদনত কয় যে আমি ১৫০ ঘনমিটাৰতকৈ অধিক ধ্বংসাৱশেষ আঁতৰাই পেলালোঁ। এই কাম লাহে লাহে আৰু সাৱধানে কৰা হৈছিল কাৰণ গধুৰ যন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰে মূল্যৱান সামগ্ৰী ভাঙিব পাৰে। সম্ভৱতঃ ১৭ শতিকাৰ দেৱালেৰে বন্ধ হৈ থকা এই কোঠাটো এতিয়া জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি হৈছে।

পূৰ্বে প্ৰকাশ পোৱাৰ দৰে প্ৰাৰম্ভিক তদন্তত দেখা গৈছে যে গোপন কোঠাটোত অস্ত্ৰ বা কামান ৰখা হৈছিল, যাৰ প্ৰমাণ দেৱালত চিয়াঁহীৰ চিন পোৱা গৈছে। প্ৰতিবেদনত এইটোও কোৱা হৈছে যে দেৱালৰ সৰু ফুটা এটাৰ বাবে হয়তো ৰাজপ্ৰসাদৰ তলত সুৰংগ এটাৰ সৃষ্টি হৈছিল, যিটো এতিয়াও অন্বেষণ কৰা হোৱা নাই, যাৰ ফলত সুৰংগটোৰ চাৰিওফালে থকা ৰহস্য আৰু অধিক বৃদ্ধি পাইছে।

প্ৰথমে কাঠেৰে নিৰ্মিত গালিচ দুৰ্গ বা ষ্টাৰষ্টা দুৰ্গ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১১১৪ চনত দুৰ্গযুক্ত দুৰ্গ হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।কিন্তু কাঠৰ ৰাজকীয় দুৰ্গটো কেতিয়া ধ্বংস হৈছিল আৰু কোনে কৰিছিল সেয়া জনা নাযায়। গালিচিয়া আৰু পশ্চিম ভলহিনিয়া পোলেণ্ডৰ অংশ হোৱাৰ পিছত চতুৰ্দশ শতিকাত দুৰ্গটোক দুৰ্গ হিচাপে সংস্কাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা হয়। দুৰ্গটোত ডজন ডজন সৰু সৰু কামান আৰু বহু সংখ্যক আগ্নেয়াস্ত্ৰ আছিল।

প্ৰাচীৰটোৱে দুৰ্গ, দেৱাল আৰু টাৱাৰৰ পুৰণি উপাদানসমূহৰ সংমিশ্ৰণ ঘটায়, নতুনবোৰ দুৰ্গ, যিয়ে টাৱাৰ আৰু কেছমেটকে ধৰি দেৱালৰ সৈতে এক বিৰল ধৰণৰ দুৰ্গৰ সৃষ্টি কৰে। ১৩৯০ চনৰ আশে-পাশে এই দুৰ্গটো গালিচিয়ান আভিজাত্যৰ বাসস্থান হৈ পৰে। ১৪৯০ চনত মুহাৰ নেতৃত্বত কৃষক সৈন্যই ইয়াক ঘেৰাও কৰি সফল নহ’ল। ১৬৪৯ চনত বগডান খ্মেলনিটস্কিৰ সেনাই ইয়াক আক্ৰমণ কৰে। ১৬৫৮ চনত গালিচিয়ান এবট আন্দ্ৰেজ পট’কিয়ে এই দুৰ্গটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰে।

পুনৰ্গঠনৰ পিছত দুৰ্গটোৱে ত্ৰিকোণীয় আকৃতি লাভ কৰিলে, দুটা টেৰেচ, চুকত তিনিটা শিলৰ টাৱাৰ, নটা পেণ্ট্ৰি; ইয়াত প্ৰশাসনিক নথি-পত্ৰৰ আৰ্কাইভ, চ্যান্সেলৰী, আদালত আদিও আছিল। এই দুৰ্গত চেপেল অৱ চেণ্ট কেথেৰিনও আছে।১৬৭৬ চনৰ তুৰ্কী-পোলেণ্ড যুদ্ধৰ সময়ত হালিচৰ দুৰ্গত নতুন আঘাতৰ সন্মুখীন হয়। জাহাৰৰ ইব্ৰাহিম শ্বাহৰ সেনাই দুৰ্গটো জয় কৰে। তুৰ্কীয়ে কিছুমান প্ৰতিৰক্ষামূলক দেৱাল আৰু টাৱাৰ লুটপাত কৰি উৰুৱাই দিলে। পিছলৈ দুৰ্গটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয় যদিও নতুন চহৰ-দুৰ্গ ষ্টেনিছলাভৰ সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে গালিচিয়ান দুৰ্গটোৱে ক্ৰমান্বয়ে প্ৰতিৰক্ষামূলক গুৰুত্ব হেৰুৱাই পেলায় আৰু পৰিত্যক্ত হৈ পৰে। বৰ্তমান হালিচৰ দুৰ্গটো ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান “প্ৰাচীন হালিচ”ৰ অংশ।