বৰ্তমানৰ ব্যস্ততাপূৰ্ণ জীৱনশৈলীত একাংশ লোকৰ মাজত সঘনাই কোনো কথা পাহৰি যোৱা আৰু কামত মনোযোগ হেৰুওৱা সমস্যাই দেখা দিছে। সাধাৰণতে ক্লান্তি, মানসিক চাপ, কৰ্মক্ষেত্ৰৰ বোজা বা ক’ভিড মহামাৰীৰ প্ৰভাৱক ইয়াৰ কাৰণ বুলি ভবা হয় যদিও বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে ইয়াৰ আঁৰৰ এক অন্যতম প্ৰধান কাৰণ হৈছে শৰীৰত পানীৰ পৰিমাণ কমি যোৱা। বিশেষকৈ নতুন প্ৰজন্ম আৰু কৰ্মজীৱী লোকসকলৰ মাজত পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ পানী পান নকৰাৰ ফলত মগজুৱে কৰ্মক্ষমতা হেৰুওৱাৰ এই সমস্যা অধিক মাত্ৰাত পৰিলক্ষিত হৈছে।
পুষ্টিবিদ সকলৰ মতে, আজিকালি মধ্যবিত্ত কৰ্মজীৱী লোকসকলৰ মাজত এই সমস্যাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ সৰ্বাধিক। কাৰ্যালয়ত দীৰ্ঘসময় ধৰি বহি কাম কৰা বা বাহিৰত ঘূৰি ফুৰা লোকসকলে দিনটোৰ ব্যস্ততাৰ মাজত নিজৰ স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি উপযুক্ত যত্ন ল’বলৈ পাহৰি যায়। দীৰ্ঘদিনীয়া যাতায়াত, অনিয়মিত খাদ্যাভ্যাস, অতিৰিক্ত মানসিক চাপ আৰু সঘনাই চাহ-কফি খোৱাৰ অভ্যাসে শৰীৰত পানীৰ পৰিমাণ কম কৰে। এই সমস্যা দীৰ্ঘম্যাদী হ’লে শৰীৰত অকাল বাৰ্ধক্যৰ চাপ পৰাৰ লগতে বিভিন্ন মাৰাত্মক ৰোগৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে আৰু ই অকাল মৃত্যুৰো আশংকা বৃদ্ধি কৰে বুলি পুষ্টিবিদগৰাকীয়ে সতৰ্ক কৰি দিছে।
মগজুৰ সৈতে শৰীৰৰ পানীৰ পৰিমাণ কমি যোৱাৰ প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্কৰ কথা উল্লেখ কৰি বিশেষজ্ঞসকলে প্ৰকাশ কৰিছে যে শৰীৰত তৰল পদাৰ্থৰ ভাৰসাম্য নষ্ট হ’লে মগজুৰ জ্ঞানাত্মক ক্ষমতা হ্ৰাস পাব পাৰে। শৰীৰৰ মুঠ ওজনৰ মাত্ৰ দুই শতাংশ পানী কমি গ’লেই তাক দেহত পানীৰ অভাৱ হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু এই অৱস্থাই স্মৃতিশক্তি তথা মনোযোগৰ দৰে মানসিক সক্ষমতা হ্ৰাস কৰে। পানীৰ অভাৱত কোষৰ স্তৰত তথ্য বা সংকেত আদান-প্ৰদানৰ গতি লেহেমীয়া হৈ পৰে, যাৰ ফলত মগজুৰ নিউৰণসমূহ সচল থাকিলেও সিহঁতৰ কাৰ্যক্ষমতা কমি যায় আৰু চিন্তা কৰা, মনত ৰখা বা হিচাপ-নিকাচ কৰাৰ দৰে কামবোৰ কঠিন হৈ পৰে।
শৰীৰত পানীৰ পৰিমাণ কম হোৱাৰ কেইবাটাও প্ৰাথমিক লক্ষণ আৰু ইয়াক পৰীক্ষা কৰাৰ সহজ উপায় আছে। প্ৰথম লক্ষণটোৱেই হৈছে প্ৰবল তৃষ্ণা, অৱশ্যে পিয়াহ লগাৰ সময়লৈকে শৰীৰৰ কৰ্মক্ষমতা ইতিমধ্যে হ্ৰাস পাবলৈ আৰম্ভ কৰে বুলি বিশেষজ্ঞসকলে মত প্ৰকাশ কৰিছে। ইয়াৰ উপৰি প্ৰস্ৰাৱৰ ৰং গাঢ় হোৱাটো শৰীৰত পানীৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ এক স্পষ্ট ইংগিত। আনহাতে, পানীৰ ঘাটি ধৰা পেলাবলৈ হাতৰ পিছফালৰ বা পেটৰ ছালত কেইছেকেণ্ডমানৰ বাবে চিমুটি দি পৰীক্ষা কৰিব পাৰি। ছালখন এৰি দিয়াৰ লগে লগে যদি পূৰ্বৰ অৱস্থালৈ ঘূৰি যায়, তেন্তে শৰীৰত তৰলৰ পৰিমাণ সঠিক থাকে, কিন্তু ছালখন কোঁচ খাই থাকিলে বা লাহে লাহে স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ আহিলে ই নিৰ্জলীকৰণৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে। অৱশ্যে, বয়সস্থ লোকসকলৰ ছাল স্বাভাৱিকতেই সোতোৰা পৰা হোৱাৰ বাবে তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত এই ছালৰ পৰীক্ষাটো সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্ভৰযোগ্য নহয়।
পৰিৱৰ্তিত জীৱনশৈলী আৰু কৰ্মব্যস্ততাৰ মাজতো স্বাস্থ্য অটুট ৰাখিবলৈ নিয়মীয়াকৈ পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ পানী গ্ৰহণ কৰাটো অত্যন্ত জৰুৰী। সাধাৰণ যেন লগা এই সমস্যাই মানৱ মগজু আৰু সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত পেলোৱা বিৰূপ প্ৰভাৱৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি চিকিৎসা বিজ্ঞানী আৰু পুষ্টিবিদসকলে সকলোকে নিজৰ শৰীৰত পানীৰ মাত্ৰা সঠিকভাৱে বজাই ৰাখিবলৈ আৰু কৰ্মক্ষেত্ৰত পানী খোৱাৰ অভ্যাস গঢ়ি তুলিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে।
