সমগ্ৰ বিশ্বৰ সমান্তৰালকৈ ভাৰততো বিগত কেইবছৰমানত প্ৰষ্টেট কেন্সাৰত আক্ৰান্ত ৰোগীৰ সংখ্যা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে। চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ অগ্ৰগতিৰ ফলত বৰ্তমান আৰম্ভণিতেই ৰোগ নিৰ্ণয় হ’লে ইয়াৰ চিকিৎসা যথেষ্ট সহজ আৰু ফলপ্ৰসূ হৈ পৰিছে। কিন্তু সমাজত প্ৰচলিত বহু ভ্ৰান্ত ধাৰণা আৰু সজাগতাৰ অভাৱৰ বাবেই অধিকাংশ ক্ষেত্ৰত ৰোগীয়ে সঠিক সময়ত চিকিৎসকৰ কাষ নাচাপে, যাৰ ফলত ৰোগ জটিল স্তৰলৈ গতি কৰে।
প্ৰষ্টেট কেন্সাৰক লৈ সাধাৰণ মানুহৰ মাজত থকা ৫টা অতি প্ৰচলিত ভুল ধাৰণা আৰু তাৰ বৈজ্ঞানিক সত্যতা সন্দৰ্ভত বিশদ ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে বিশাখাপট্টনমৰ বিশিষ্ট ইউৰ’লজিষ্ট ড° অমিত সাপলেই।
১. প্ৰষ্টেট কেন্সাৰ কেৱল বয়সস্থ লোকৰহে হয়
সাধাৰণতে বয়স বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে পুৰুষৰ প্ৰষ্টেট গ্ৰন্থি বৃদ্ধি পায় আৰু প্ৰস্ৰাৱৰ স্বাভাৱিক প্ৰৱাহত বাধাৰ সৃষ্টি হয়। সেইবাবে বহুতে ধৰি লয় যে এই কেন্সাৰ কেৱল বৃদ্ধ লোকৰহে হ’ব পাৰে। ড° সাপলেৰ মতে, তুলনামূলকভাৱে বয়সস্থ লোকৰ মাজত ইয়াৰ প্ৰকোপ বেছি যদিও কেন্সাৰ যিকোনো বয়সতে হ’ব পাৰে। বিশেষকৈ পৰিয়ালত যদি কাৰোবাৰ কেন্সাৰৰ ইতিহাস থাকে (বংশগত কাৰণ), তেন্তে কম বয়সৰ পৰাই বিশেষ সতৰ্কতা অৱলম্বন কৰাটো অত্যন্ত জৰুৰী।
২. তেজত পিএছএ (PSA) বাঢ়িলেই কেন্সাৰ হোৱাটো নিশ্চিত
প্ৰষ্টেট কেন্সাৰৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰীক্ষা হিচাপে সাধাৰণতে ‘প্ৰষ্টেট-স্পেচিফিক এন্টিজেন’ বা পিএছএ (PSA) ৰক্ত পৰীক্ষা কৰোৱা হয়। বহুলোকে ৰিপৰ্টত পিএছএ-ৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি পোৱা দেখিলে আতংকিত হৈ পৰে। পিএছএ বৃদ্ধি হোৱাটো কেন্সাৰৰ এক সম্ভাৱ্য সংকেত হ’ব পাৰে যদিও ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে ৰোগীজন নিশ্চিতভাৱে কেন্সাৰত আক্ৰান্ত। প্ৰষ্টেট গ্ৰন্থিৰ সংক্ৰমণ (Prostatitis) বা প্ৰষ্টেট বৃদ্ধি (BPH) হ’লেও পিএছএ বৃদ্ধি পাব পাৰে। সেয়েহে কেৱল ৰিপৰ্ট দেখি ভয় নাখাই বিশেষজ্ঞ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ মতে পৰৱৰ্তী বায়’প্সি বা এমআৰআই (MRI) আদি পৰীক্ষাসমূহ কৰোৱা উচিত।
৩. কোনো বিশেষ লক্ষণ বা উপসৰ্গ নাথাকিলে চিকিৎসকৰ প্ৰয়োজন নাই
বহুতে ভাবে যে প্ৰস্ৰাৱৰ কোনো অস্বাভাৱিকতা বা বিষ-বেদনা অনুভৱ নকৰালৈকে প্ৰষ্টেটৰ সমস্যা হ’ব নোৱাৰে। চিকিৎসকৰ মত: প্ৰষ্টেট কেন্সাৰৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত বহু সময়ত কোনো বাহ্যিক লক্ষণ প্ৰকাশ নাপায়। আকৌ কেতিয়াবা সাধাৰণ প্ৰষ্টেট বৃদ্ধি আৰু কেন্সাৰৰ লক্ষণসমূহ দেখাত একেই হয়। সেয়েহে প্ৰস্ৰাৱত তেজ ওলোৱা, প্ৰস্ৰাৱ কৰোঁতে বাধা পোৱা, সঘনাই প্ৰস্ৰাৱ লগা বা পিঠিৰ তলৰ অংশত অহৰহ বিষ অনুভৱ হ’লে পলম নকৰি বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত।
৪. প্ৰষ্টেট কেন্সাৰ মানেই জীৱনৰ অন্ত
কেন্সাৰ নামটো শুনিলেই মানুহ মানসিকভাৱে ভাগি পৰে আৰু নিশ্চিত মৃত্যুৰ ভয়ত চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনীহা প্ৰকাশ কৰে। বৰ্তমান সময়ত চিকিৎসাবিজ্ঞান অভূতপূৰ্বভাৱে উন্নত হৈছে। প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত যদি প্ৰষ্টেট কেন্সাৰ চিনাক্ত কৰিব পৰা যায়, তেন্তে আধুনিক অস্ত্ৰোপচাৰ, ৰেডিয়েচন বা হৰম’ন থেৰাপীৰ জৰিয়তে ৰোগীজনক সম্পূৰ্ণ সুস্থ কৰি তুলিব পাৰি আৰু তেওঁ নিয়মীয়া দীৰ্ঘায়ু লাভ কৰিব পাৰে।
৫. এবাৰ চিকিৎসাৰ পাছত ৰোগ পুনৰ ঘূৰি আহিলে কোনো আশা নাথাকে
কিছুসংখ্যক ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত চিকিৎসাৰ পাছতো কেন্সাৰ পুনৰাবৃত্তি (Recurrence) হ’ব পাৰে। তেনে পৰিস্থিতিত বহুতেই আশা এৰি দিয়ে। ড° অমিত সাপলেই স্পষ্ট কৰি দিছে যে আধুনিক কেন্সাৰ চিকিৎসাত বিকল্প পদ্ধতিৰ অভাৱ নাই। এটা চিকিৎসা পদ্ধতিয়ে কাম নকৰিলেও আন এটা উন্নত থেৰাপীৰ জৰিয়তে ৰোগ পুনৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনিব পাৰি। সেয়ে মানসিক মনোবল অটুট ৰখাটো অতি প্ৰয়োজনীয়।
প্ৰষ্টেট কেন্সাৰ সম্পৰ্কে ভয় বা অন্ধবিশ্বাসত ভোগাতকৈ সময়মতে নিয়মীয়া স্বাস্থ্য পৰীক্ষা আৰু সজাগতাই হৈছে ইয়াৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ সৰ্বোত্তম উপায়। ৫০ বছৰৰ ঊৰ্ধ্বৰ প্ৰতিগৰাকী পুৰুষে বা পৰিয়ালত কেন্সাৰৰ ইতিহাস থকাসকলে বছৰেকীয়া স্বাস্থ্য পৰীক্ষাৰ সময়ত প্ৰষ্টেটৰ নিয়মীয়া পৰীক্ষা কৰোৱাটো অতি বাঞ্ছনীয়।
(সতৰ্কীকৰণ: এই প্ৰতিবেদনখন কেৱল স্বাস্থ্য সজাগতাৰ উদ্দেশ্যে প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। প্ৰষ্টেট সংক্ৰান্তীয় যিকোনো স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা বা লক্ষণ দেখা পালে পলম নকৰি বিশেষজ্ঞ ইউৰ’লজিষ্ট বা কেন্সাৰ বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক।)
