জলবায়ু পৰিৱৰ্তন, সংস্থাপন, সংস্কৃতি, শিক্ষা, প্ৰযুক্তি আৰু অসমৰ ভৱিষ্যৎ— যুৱ সমাজৰ সৈতে জড়িত এই গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়সমূহক কেন্দ্ৰ কৰি ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ যুৱ প্ৰজন্মক এক উমৈহতীয়া মঞ্চত একত্ৰিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ উদ্যোগত আজি গুৱাহাটীৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ প্ৰেক্ষাগৃহত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বৌদ্ধিক সমাৰোহ “Youth Conclave 2026 — যুৱ সংলাপ” অনুষ্ঠিত হয়। অসমৰ ভৱিষ্যৎ নিৰ্মাণত যুৱ সমাজৰ চিন্তা, মুক্ত মতামত আৰু সৃষ্টিশীলতাক ৰাজনৈতিক-সামাজিক মঞ্চলৈ আগুৱাই নিয়াৰ লক্ষ্যৰে আয়োজিত এই দিনজোৰা সন্মিলনত ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা অহা ছয় শতাধিক নিৰ্বাচিত যুৱ প্ৰতিনিধি, মহাবিদ্যালয়-বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু বিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে। অনুষ্ঠানৰ আৰম্ভণিতে সুধাকণ্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকা আৰু হাৰ্টথ্ৰব শিল্পী জুবিন গাৰ্গৰ প্ৰতিচ্ছবিত বন্তি প্ৰজ্বলন তথা শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰি কাৰ্যসূচীৰ শুভাৰম্ভ কৰে অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সভাপতি, যোৰহাটৰ সাংসদ তথা লোকসভাৰ বিৰোধী উপ-দলপতি গৌৰৱ গগৈয়ে। বন্তি প্ৰজ্বলন অনুষ্ঠানত ধুবুৰীৰ সাংসদ ৰকিবুল হুছেইন, অসম বিধানসভাৰ বিৰোধী উপ-দলপতি ডাঃ জয়প্ৰকাশ দাস, প্ৰাক্তন সাংসদদ্বয় বলীন কুলী আৰু আব্দুল খালেক, প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সাধাৰণ সম্পাদক বিপুল গগৈ, প্ৰাক্তন বিধায়ক সত্যব্ৰত কলিতা, এপিচিচিৰ মিডিয়া বিভাগৰ অধ্যক্ষ বেদব্ৰত বৰা, সেৱা দলৰ অধ্যক্ষ দ্বীপ বায়ন আৰু জ্যেষ্ঠ নেতা জয়ন্ত খাউণ্ডকে ধৰি দলৰ বহুসংখ্যক শীৰ্ষ নেতৃত্বই অংশ লয়।
অনুষ্ঠানৰ উদ্বোধন কৰি অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সভাপতি তথা লোকসভাৰ বিৰোধী উপ-দলপতি গৌৰৱ গগৈয়ে কয় যে এখন সুস্থ গণতান্ত্ৰিক সমাজত যুৱ প্ৰজন্মই ৰাজনীতিৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ কোনো সুযোগ নাই, কিয়নো চৰকাৰ আৰু ৰাজনীতিয়েই শিক্ষাৰ বাজেট, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মাচুল, ছাত্ৰবৃত্তি, পৰিৱেশ সংৰক্ষণ আৰু থলুৱা সংস্কৃতিৰ সুৰক্ষাৰ দিশ নিৰ্ধাৰণ কৰে। শাসকীয় পক্ষৰ দমন নীতি আৰু বিভাজনৰ ৰাজনীতিক সমালোচনা কৰি তেওঁ কয় যে লাঠি বা পুলিচৰ ভয়েৰে নহয়, ভিন্নমতক সন্মান জনাই তথ্য আৰু যুক্তিভিত্তিক আলোচনাৰেহে সমাজক আগুৱাই নিব পাৰি। আদৰণি ভাষণত বিধানসভাৰ বিৰোধী উপ-দলপতি ডাঃ জয়প্ৰকাশ দাসে যুৱ সংলাপৰ মূল উদ্দেশ্য ব্যাখ্যা কৰাৰ বিপৰীতে ধুবুৰীৰ সাংসদ ৰকিবুল হুছেইনে প্ৰযুক্তিৰ দ্ৰুত পৰিৱৰ্তনৰ লগত সংগতি ৰাখি নৱপ্ৰজন্মক যুক্তিপূৰ্ণ চিন্তাচৰ্চা কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।
সমাৰোহৰ প্ৰথমখন সত্ৰত “জলবায়ু পৰিৱৰ্তন বনাম উন্নয়ন” শীৰ্ষক অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়টোক লৈ মূল বক্তা হিচাপে বক্তব্য দাঙি ধৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিৱেশ কৰ্মী তথা বিশিষ্ট লেখক ঋতুৰাজ ফুকনে। বিশ্বৰ ১.৫ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ ভয়াৱহ সীমা ইতিমধ্যে অতিক্ৰম কৰাৰ উপক্ৰম হোৱা বুলি সকীয়াই দি ফুকনে কয় যে জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ বিধ্বংসী ৰূপ প্ৰত্যক্ষ কৰা আৰু ইয়াৰ প্ৰতিৰোধৰ বাবে পদক্ষেপ ল’ব পৰা অন্তিম প্ৰজন্ম হৈছে বৰ্তমানৰ যুৱ প্ৰজন্ম। ২০১৩ চনৰ এণ্টাৰ্কটিকা অভিযান আৰু লাৰ্চেন-বি আইচ শ্বেল্ফ গলনৰ প্ৰত্যক্ষ অভিজ্ঞতা স্মৰণ কৰি তেওঁ কয় যে পৃথিৱী এতিয়া ‘এণ্ট্ৰপ’চিন’ যুগত প্ৰৱেশ কৰিছে, য’ত মানুহৰ অবিবেচক কাৰ্যকলাপেই গোলকীয় বিনাশৰ কাৰণ হৈ পৰিছে। নেপাল আৰু তিব্বত সীমান্তৰ হিমবাহ খহি হোৱা বিধ্বংসী বানপানীৰ উদাহৰণ দি তেওঁ সকীয়াই দিয়ে যে ভূটান আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশত থকা হিমবাহসমূহ দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাই একো একোটা ‘টাইম বম’লৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে, যাৰ ফলত যিকোনো মুহূৰ্তত আকস্মিক বান (GLOF) হৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা নিঃশেষ হৈ যাব পাৰে। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ৩০ শতাংশ পানী হিমবাহৰ গলনৰ পৰা আহে বুলি উল্লেখ কৰি তেওঁ কয় যে নদ-নদী শুকাই যোৱাৰ আঁৰত বৃষ্টিপাতৰ অনিয়মীয়া চৰিত্ৰ আৰু বাষ্পীভৱনো দায়ী। নৱীকৰণযোগ্য শক্তিৰ প্ৰসংগত ফুকনে স্পষ্টকৈ কয় যে সূৰ্যৰ পৰা পৃথিৱীয়ে মাত্ৰ ডেৰ ঘণ্টাত যিমান শক্তি লাভ কৰে, সিয়ে সমগ্ৰ বিশ্বৰ এবছৰৰ শক্তিৰ চাহিদা পূৰণ কৰিব পাৰে; কিন্তু কয়লা আৰু তেলৰ ব্যৱসায় নিয়ন্ত্ৰণ কৰা মুষ্টিমেয় ধনী দেশ আৰু পুঁজিপতি গোষ্ঠীৰ স্বাৰ্থত এই সেউজ শক্তিক মুক্ত হ’বলৈ দিয়া হোৱা নাই। এই সত্ৰৰ অন্তত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ অধিবক্তা আমন ৱাদুদৰ সঞ্চালনাত এখন উচ্চ পৰ্যায়ৰ পেনেল আলোচনা অনুষ্ঠিত হয়, য’ত বন্যপ্ৰাণী জীৱবিজ্ঞানী নীলিম মহন্ত, অভিনেতা অৰ্ঘদীপ বৰুৱা, সামাজিক কৰ্মী শ্বাহনাজ শ্বাহীন আৰু ছাত্ৰ তৰ্কবিদ আগস্ত্য কাশ্যপে অংশ লৈ গুৱাহাটীৰ কৃত্ৰিম বান, পাহাৰ খনন, প্ৰাকৃতিক জলাশয় সংৰক্ষণ আৰু কাজিৰঙাৰ ইকো-চেনচিটিভ জ’ন হ্ৰাস কৰাৰ চৰকাৰী ভুল নীতি সম্পৰ্কে বিতং তথ্য দাঙি ধৰে। সমাৰোহৰ দ্বিতীয় সত্ৰত “অসমৰ সংস্কৃতি: আমাৰ সংস্কৃতি, আমাৰ পৰিচয়” শীৰ্ষক বিষয়ত মুখ্য বক্তাৰূপে অংশ লৈ এক সাৰুৱা আৰু ঐতিহাসিক ভাষণ প্ৰদান কৰে বিশিষ্ট সংগীতশিল্পী মানস ৰবীনে। ১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পূৰ্বলৈকে অসম ভাৰতৰ মূলসুঁতিৰ ৰাজনৈতিক শাসনৰ বাহিৰত আছিল বুলি উল্লেখ কৰি ৰবীনে কয় যে অসমক আধ্যাত্মিক আৰু সাংস্কৃতিকভাৱে ভাৰতবৰ্ষৰ লগত প্ৰথম সংযোগ কৰিছিল মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে। অসমীয়া লোকসংগীতৰ নিজস্ব স্বকীয়তা আৰু তালৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰি তেওঁ কয় যে অসমীয়া লোকগীতৰ মূল ছন্দ হৈছে ‘৬/৮’ তাল, আনহাতে উত্তৰ ভাৰতীয় সংগীত বেছিভাগ ‘৪/৪’ তালত আধাৰিত। শংকৰদেৱে এই দুয়োটা শৈলীৰ সুন্দৰ সমন্বয় ঘটাই বৰগীতসমূহ ৰচনা কৰিছিল। অসমৰ ৰাজনীতি আৰু সংস্কৃতিৰ মূল চালিকা শক্তি যে আঞ্চলিকতাবাদ, সেই কথা দোহাৰি মানস ৰবীনে কয় যে গোপীনাথ বৰদলৈয়ে কংগ্ৰেছত থাকি অসমক পূব পাকিস্তানৰ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল আৰু ভীমবৰ দেউৰীয়েও বলিষ্ঠ আঞ্চলিকতাবাদী চেতনাৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰিছিল। কমৰেড বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাই ‘নতুন ভাৰত গঢ়িম’ বুলি কোৱাৰ সমান্তৰালভাৱে অসমৰ স্বকীয়তাকো প্ৰাধান্য দিছিল। তেওঁ স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে অসম আন্দোলনৰ পৰা ‘কা’ বিৰোধী আন্দোলনলৈকে সকলো সংগ্ৰাম আছিল স্বতন্ত্ৰ আঞ্চলিক চেতনাৰ বহিঃপ্ৰকাশ, আৰু নিজৰ ভাষা, কৃষ্টি তথা জাতিক জলাঞ্জলি দি কোনো সৰ্বভাৰতীয় চিন্তা সফল হ’ব নোৱাৰে। একেখন সত্ৰতে বিশিষ্ট গীতিকাৰ আৰু সুৰকাৰ দিগন্ত ভাৰতীয়ে মানৱ সভ্যতা আৰু সংস্কৃতিৰ সম্পৰ্কক এক দাৰ্শনিক আৰু বৈজ্ঞানিক মাত্ৰা প্ৰদান কৰে। ১৩.৮ বিলিয়ন বছৰ পূৰ্বে বিগ বেঙৰ জৰিয়তে সৃষ্টি হোৱা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৭০ হাজাৰ বছৰ পূৰ্বে হোমো চেপিয়েন্সে গঢ়ি তোলা পাৰস্পৰিক সহযোগিতাই সংস্কৃতিৰ জন্ম দিছিল বুলি তেওঁ উল্লেখ কৰে। দিগন্ত ভাৰতীয়ে কয় যে সংস্কৃতি কেৱল নাচ-গান বা ভাওনাতেই সীমাবদ্ধ নহয়; মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱন-যাত্ৰা, খাদ্যভাস, সাজ-পোছাক, ভাষা আৰু সমন্বয়ৰ মাজতেই সংস্কৃতি জীয়াই থাকে। আজান পীৰৰ জিকিৰ আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথৰ সমন্বয়ৰ আদৰ্শ স্মৰণ কৰি তেওঁ কয় যে বিশ্বায়ন আৰু আধুনিক বিজ্ঞানৰ সুবিধাসমূহ গ্ৰহণ কৰিব লাগিব যদিও নিজৰ শিপাক কেতিয়াও এৰি দিয়া অনুচিত। গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধি আৰু ‘এল নিনো’ৰ দৰে জলবায়ু পৰিৱৰ্তনে কৃষিৰ লগতে সংস্কৃতিৰ ওপৰতো আঘাত সানিছে বুলি সকীয়াই দি তেওঁ কয় যে প্ৰকৃতি বিনষ্ট হ’লে পেঁপা, গগনা আৰু মুগা বস্ত্ৰ সকলো চিৰদিনলৈ হেৰাই যাব। প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ মুখপাত্ৰ হেপী গগৈৰ সঞ্চালনাত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয়খন পেনেল আলোচনাত চিত্ৰশিল্পী নীলিম মহন্ত, গৱেষিকা সুকন্যা দত্ত, অনাতাঁৰ শিল্পী ময়ূৰী চৌধুৰী আৰু ফেশ্বন ডিজাইনাৰ পাপৰি গগৈয়ে ভাগ লৈ থলুৱা পাট-মুগা শিল্পৰ সংকট, শিপিনীসকলৰ দুৰৱস্থা, প্ৰাথমিক শিক্ষাত চিত্ৰকলাৰ অন্তৰ্ভুক্তি আৰু আধুনিক ডিজিটেল প্লেটফৰ্মত থলুৱা সংগীতৰ বিশ্বায়ন সম্পৰ্কে বিস্তৃত আলোচনা কৰে। সমাৰোহৰ তৃতীয় তথা অন্তিম সত্ৰত যুৱ প্ৰজন্মৰ সৰ্বাধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় “এডুকেশ্যন টু আনএমপ্লয়মেণ্টঃ ডিগ্ৰী আনলক, জবছ লক’’ শীৰ্ষক সত্ৰত মুখ্য বক্তা হিচাপে অংশ লৈ দেশৰ শিক্ষা আৰু সংস্থাপন ব্যৱস্থাক চোকা ভাষাৰে সমালোচনা কৰে এআইচিচিৰ এনএছইউআই ইনচাৰ্জ তথা জেএনইউ ছাত্ৰ সন্থাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি কানহাইয়া কুমাৰে। “জয় আই অসম” আৰু “জয় জুবিন দা” ধ্বনিৰে নিজৰ ভাষণ আৰম্ভ কৰি তেওঁ কয় যে অসমৰ সংস্কৃতিত জুবিন গাৰ্গৰ গীত আৰু জাতীয় চেতনাই যিদৰে মানুহক একত্ৰিত কৰে, ঠিক তেনেদৰেই আজিৰ যুৱ প্ৰজন্মৰ ঐক্যইহে দেশৰ ভৱিষ্যৎ ৰক্ষা কৰিব পাৰিব। যুৱ প্ৰজন্মৰ সংজ্ঞা দাঙি ধৰি তেওঁ কয়, “যুৱ প্ৰজন্ম কোনো বয়সৰ সংখ্যা নহয়, ই হৈছে এক মানসিক অনুভূতি আৰু চেতনা। অন্যায়ৰ ওচৰত মূৰ নোদোৱাই ক্ষমতাশালী শাসনতন্ত্ৰক প্ৰশ্ন কৰিব পৰা আৰু নিজৰ সাংবিধানিক অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিব পৰা শক্তিয়েই হৈছে প্ৰকৃত যুৱশক্তি।” দেশৰ বৰ্তমানৰ নিবনুৱা সমস্যাৰ ভয়াৱহ পৰিসংখ্যা দাঙি ধৰি কানহাইয়া কুমাৰে ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰি কয়, “ভাৰতবৰ্ষ আজি বিশ্বৰ আটাইতকৈ যুৱ দেশ, পৃথিৱীৰ প্ৰতি পাঁচজন যুৱকৰ এজন ভাৰতীয়। কিন্তু চৰকাৰৰ ভুল নীতিৰ বাবে স্বাধীন ভাৰতৰ ইতিহাসত সৰ্বাধিক নিবনুৱা সমস্যাও আজিৰ এই যুৱ ভাৰতেই প্ৰত্যক্ষ কৰিছে।” চৰকাৰৰ শ্লোগান আৰু বাস্তৱৰ মাজৰ পাৰ্থক্য উদঙাই তেওঁ কয়, “চৰকাৰে এফালে শ্লোগান দিয়ে ‘বেটি বচাও, বেটি পঢ়াও’, কিন্তু বাস্তৱত দিনৰ পোহৰ মাৰ যোৱাৰ পিছত ঘৰৰ পৰা ওলাই যাবলৈ আমাৰ জীয়ৰী-বোৱাৰীসকল সুৰক্ষিত নহয়। চৰকাৰে গৌৰৱেৰে ‘স্কিল ইণ্ডিয়া’ৰ প্ৰচাৰ চলায়, কিন্তু প্ৰকৃত সত্যটো হৈছে ‘কিল ইণ্ডিয়া’, কিয়নো কৰ্মসংস্থাপনহীনতা আৰু ভৱিষ্যতৰ অন্ধকাৰৰ বাবে দেশত প্ৰতি ঘণ্টাত দুজন যুৱকে আত্মহত্যাৰ পথ বাছি ল’বলৈ বাধ্য হৈছে।” উচ্চশিক্ষাৰ শোচনীয় অৱস্থাৰ কথা উল্লেখ কৰি কানহাইয়া কুমাৰে কয়, “বিগত পাঁচ বছৰত দেশৰ ডেৰ শতাধিক প্ৰিমিয়াৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং প্ৰতিষ্ঠান বন্ধ হৈ পৰিছে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় বা আইআইটি বোম্বেৰ দৰে অগ্ৰণী শিক্ষানুষ্ঠানতো ৫০ শতাংশ স্নাতক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে কেম্পাছ প্লেচমেণ্ট লাভ কৰিব পৰা নাই। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে যদিও সংস্থাপনৰ দুৱাৰত তলা ওলমি আছে।” শাসকীয় পক্ষক তীব্ৰ কটাক্ষ কৰি তেওঁ কয়, “বিজেপি চৰকাৰে শিক্ষিত সমাজ আৰু প্ৰশ্ন সোধা যুৱক-যুৱতীসকলক ভয় কৰে। সেইবাবেই দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মেধাৰ বিপৰীতে হাৰ্ডৱৰ্কৰ তুলনা কৰি শিক্ষাক উপহাস কৰে আৰু প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰা বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলাই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক দেশদ্ৰোহী নাইবা ‘টুকৰে টুকৰে গেং’ বুলি বদনাম জাপি দিয়ে।” কৰ সংগ্ৰহ আৰু চৰকাৰী দায়িত্বহীনতাক সমালোচনা কৰি তেওঁ কয়, “জনগণে চৰকাৰক কৰ দিয়ে বিশুদ্ধ খোৱাপানী, পৰিষ্কাৰ বতাহ, উন্নত পথ, নিৰাপত্তা আৰু নিয়োগৰ বাবে। কিন্তু আজি আমাৰ অৱস্থা এনে হৈছে যে কৰ দিয়াৰ পিছতো মানুহে ঘৰত পানী আৰু বায়ু বিশুদ্ধকৰণ যন্ত্ৰ কিনিব লগা হৈছে, গাড়ী ক্ৰয় কৰোঁতে ৰোড টেক্স দিয়াৰ পিছতো ঘাইপথত পুনৰ টোল টেক্স ভৰিব লগা হৈছে। বিনিময়ত চৰকাৰে জনতাক মাত্ৰ পাঁচ কিলোগ্ৰাম খাদ্যশস্য দি সকলো মূল সমস্যাৰ পৰা হাত সাৰিব বিচাৰিছে।” চৰকাৰী বিদ্যালয় বন্ধ হোৱাৰ প্ৰসংগত তেওঁ কয়, “চৰকাৰে টেলিকম খণ্ডৰ দৰে কৌশল অৱলম্বন কৰিছে— প্ৰথমে সকলো বিনামূলীয়া দেখুৱাই এতিয়া মাচুল বৃদ্ধি কৰা হৈছে। অসমত নিয়মীয়া চৰকাৰী স্কুলসমূহ বন্ধ কৰি দিয়া হৈছে, কিন্তু সমান্তৰালভাৱে ব্যক্তিগত আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিদ্যালয়ৰ ব্যৱসায় গঢ়ি তোলা হৈছে। যদি শাসকীয় দলৰ ফাইভ ষ্টাৰ হোটেলৰ দৰে ৰাজপ্ৰাসাদসদৃশ কাৰ্যালয় নিৰ্মাণ কৰিবলৈ ধন থাকে, তেন্তে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে উন্নত চৰকাৰী বিদ্যালয় আৰু হোষ্টেল নিৰ্মাণ কৰিবলৈ ধন কিয় নাথাকে?” প্ৰশ্নকাকত ফাদিল আৰু শিক্ষাৰ বাণিজ্যিকীকৰণ সন্দৰ্ভত বক্তব্য ৰাখি কুমাৰে কয়, “পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্নকাকত ফাদিল হোৱাটো আজি এক নিত্য-নৈমিত্তিক ঘটনাত পৰিণত হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে কোনো স্বচ্ছ আৰু নিকা পৰীক্ষাৰ নিশ্চয়তা নাই। যাৰ ফলত যুৱ সমাজত গভীৰ মানসিক চাপ, হতাশা আৰু অনিৰাপত্তাবোধ বৃদ্ধি পাইছে। ধন থাকিলেহে ডিগ্ৰী বা শিক্ষা কিনিব পৰা এনে ব্যৱস্থাই শিক্ষাক মৌলিক অধিকাৰৰ পৰিৱৰ্তে মাথোঁ মুষ্টিমেয় ধনী শ্ৰেণীৰ ‘বিশেষাধিকাৰ’ কৰি তুলিছে। যুৱ প্ৰজন্মৰ এই বাস্তৱ সমস্যাবোৰ লুকুৱাবলৈ সমাজত ধৰ্মীয় বিদ্বেষ আৰু বিভাজনৰ ৰাজনীতি চলোৱা হৈছে।” সত্ৰৰ শেষত উপস্থিত এজন প্ৰতিনিধি ছাত্ৰই সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি কানহাইয়া কুমাৰে কয় যে কেৱল এজন শিক্ষামন্ত্ৰীৰ পদত্যাগেই সমগ্ৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ ব্যাধি নিৰাময় নকৰে; চৰকাৰৰ মূল দৃষ্টিভংগী আৰু অগ্ৰাধিকাৰ সলনি হ’ব লাগিব। নিৰ্বাচনী ৰাজনীতিত ছাত্ৰ সংগঠনৰ জয়-পৰাজয় হৈ থাকিব পাৰে, কিন্তু প্ৰতিজন শিক্ষাৰ্থীৰ বিনামূলীয়া আৰু মানসম্পন্ন শিক্ষাৰ অধিকাৰ, শিক্ষিত যুৱকৰ সংস্থাপন আৰু মানৱীয় মৰ্যাদা সুৰক্ষিত কৰাৰ যুঁজখনত কোনো আপোচ কৰা নহ’ব। তেওঁ কয় যে কোনো ব্যক্তি বা পুঁজিবাদী গোষ্ঠীৰ স্বাৰ্থত জনসাধাৰণৰ মাটি, নদী আৰু ভৱিষ্যত কাঢ়ি ল’বলৈ দিয়া নহ’ব আৰু সংবিধানে দিয়া সমতাৰ অধিকাৰৰ বাবে যুৱ শক্তিয়ে নিজৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিবই লাগিব। কানহায়া কুমাৰৰ ভাষণৰ পিছতে প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ মুখপাত্ৰ পলাক্ষী দাসৰ সঞ্চালনাত তৃতীয় তথা অন্তিমখন পেনেল আলোচনা অনুষ্ঠিত হয়। এই পেনেল আলোচনাত ত্ৰিদীপ ভাগৱতী, মুজাহিদুল ইছলাম, মাধুৰীমা ফুকন আৰু গৌৰৱ কায়স্থই অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যাসমূহ সমাধানৰ বাবে এক শক্তিশালী বৌদ্ধিক আৰু গণতান্ত্ৰিক সংকল্প গ্ৰহণ সন্দৰ্ভত গুৰুত্বপূৰ্ণ মতামত দাঙি ধৰে।
