আজি গৰু বিহু। চ’ত আৰু বহাগৰ সংক্ৰান্তিৰ আজিৰ পুৱাৰ পৰাই অসমীয়াৰ প্ৰাণৰ স্পন্দন ৰঙালী বিহুটো আৰম্ভ হয়। সমগ্ৰ অসমৰ লগতে মাজুলীৰো গাৱেঁ গাৱেঁ গৃহস্থই কাহিলি পুৱাতে উঠি প্ৰথমে গোহালিৰ গৰুবোৰ মন কৰে। জনবিশ্বাস মতে, এই সময়খিনিত গোহালিত গৰু থিয় হৈ থাকিলে আগন্তুক বাৰিষাত বানপানী হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি। যদিহে গৰুবোৰ শুই থাকে তেতিয়া বানপানী নহয় বুলি বিশ্বাস কৰে।
তাৰ পাছতে গৰুৰ গা ধুৱাবলৈ অপৈণত বাঁহেৰে এক, দুই, তিনি, চাৰি ফেৰেঙনীয়াকৈ চাট সাজি তাত চকল চকলকৈ কটা লাও, বেঙেনা, কেৰেলা, তিঁয়হ, বৰথেকেৰা, হালধি কাটি সী লয়। এখন চালনীত এখিলা আগলি কলাপাত পাৰি তাতে গৰু গা ধুৱাবলৈ লোৱা সামগ্ৰীসমূহ লৈ গৰুৰ গালৈ সেই সমূহ দলিয়াই গৰুৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ কামনা কৰে।
উল্লেখযোগ্য যে চাটত সী লোৱা প্ৰতিটো বস্তুৰে তাৎপৰ্য আছে। গৰুৰ গালৈ লাও মৰা হয় গৰুটো ওখ আৰু ডাঙৰ হবলৈ, বেঙেনা মাৰে পূৰঠ হ’বলৈ, তিঁয়হ মাৰে জালি যেন হ’বলৈ, হালধি মাৰে বংশবৃদ্ধি আৰু নিৰোগী হ’বলৈ, বৰথেকেৰা মাৰে গৰুৰ দেহটো আটিয়াল আৰু শক্তিশালী হ’বলৈ। অসমীয়া সমাজত গৰুক ধৰিত্ৰীৰ উৰ্বৰা শক্তিৰ কৰ্ষণৰ বাহক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। সেয়ে গৰু বিহুৰ দিনা গৰুক সম্ভ্ৰম আৰু সন্মানীয় দৃষ্টিৰে চোৱা হয়।
মাহ-হালধি ঘঁহাৰ পৰা লাও-বেঙেনা মৰালৈকে গৰুক কৰিব লগা পৰম্পৰাখিনি সম্পাদন কৰাৰ পাছত ঘৰলৈ ঘূৰাৰ সময়ত ধেমালিৰ চলেৰে ইজনে সিজনৰ গাত লাও-বেঙেনা মাৰে । লোকবিশ্বাস মতে আজিৰ দিনটোত অসুখীয়াজনৰ গাত লাও-বেঙেনা মাৰিলে সেইজনৰ ৰোগ ভাল হয়। খীণ মানুহক শকত হ’বলৈ লাও-বেঙেনা মাৰে। সেইদৰে প্ৰয়োজনতকৈ অধিক শকতজনৰ গাত কেৰেলা মাৰে। আজি কৃষিজীৱী মাজুলীবাসীয়ে সমগ্ৰ দ্বীপটোত থকা গোধনক নোৱাই-ধুৱাই শ্ৰীবৃদ্ধিৰ কামনা কৰে ভগৱানৰ ওচৰত। মাজুলীৰ ঢেকীয়াজুলি সমিপৰ লুইতত, টুনি, বিল-জলাহসমূহত পুৱাৰ ব্যস্ততাপূৰ্ণ পৰিৱেশে মন সজীৱ কৰি তুলিছিল মাজুলীবাসীৰ।
