আজিকালি মধুমেহ বা ডায়েবেটিছ ৰোগত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা অভূতপূৰ্বভাবে বৃদ্ধি পাইছে। এটা নিৰ্দিষ্ট বয়সৰ পিছত প্ৰায় লোকেই এই ৰোগত আক্ৰান্ত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। মূলতঃ জীৱনশৈলী আৰু খাদ্যাভাসেই ৰোগ বৃদ্ধি কৰিছে? সেয়েহে, মধুমেহ ৰোগীৰ বাবে বিশেষজ্ঞ সকলে আগবঢ়োৱা ১০ টা পৰামৰ্শ আপোনালোকৰ আগত দাঙি ধৰা হৈছে।
১. সুষম আহাৰ গ্রহণ: কম গ্লাইচেমিক ইনডেক্সৰ খাদ্য (যেনে- শস্য, শাক-পাচলি, ফল) গ্রহণ কৰক। চেনী, মিঠাই, আৰু প্ৰক্ৰিয়াজাত খাদ্য এৰক।
২. নিয়মিত ব্যায়াম: প্ৰতিদিন ৩০-৪৫ মিনিট খোজ কাঢ়ক, যোগাসন বা লঘু ব্যায়াম কৰক। ই ইনচুলিনৰ সংবেদনশীলতা বঢ়ায়।
৩. ৰক্তৰ চেনীৰ মাত্রা নিৰীক্ষণ: নিয়মিত গ্লুক’মিটাৰৰ সহায়ত ৰক্তৰ চেনী পৰীক্ষা কৰক আৰু ডাক্তৰৰ পৰামর্শ লওক।
৪. ওজন নিয়ন্ত্রণ: সুস্থ ওজন বজাই ৰাখক। অতিৰিক্ত ওজন হ্ৰাস কৰিলে মধুমেহ নিয়ন্ত্রণত থাকে।
৫. পানী সেৱন: প্ৰচুৰ পৰিমাণে পানী পান কৰক, কিন্তু চেনীযুক্ত পানীয় এৰক।
৬. নিয়মিত ডাক্তৰৰ পৰামর্শ: ডাক্তৰৰ সৈতে নিয়মিত যোগাযোগ ৰাখক আৰু ঔষধ সঠিক সময়ত গ্রহণ কৰক।
৭. চাপ নিয়ন্ত্রণ: ধ্যান, গভীৰ শ্বাস-প্রশ্বাস বা শান্ত কাৰ্যকলাপৰ জৰিয়তে মানসিক চাপ হ্ৰাস কৰক।
৮. ধূমপান আৰু মদ্যপান ত্যাগ: ধূমপান আৰু অত্যধিক মদ্যপানৰ ফলত মধুমেহৰ জটিলতা বাঢ়ে।
৯. পৰ্যাপ্ত নিদ্রা: প্ৰতি ৰাতি ৭-৮ ঘণ্টা টোপনি মাৰক। অপৰ্যাপ্ত নিদ্রাই চেনীৰ মাত্রা অস্থিৰ কৰিব পাৰে।
১০. জ্ঞান অৰ্জন: মধুমেহ সম্পর্কে নিজকে শিক্ষিত কৰক আৰু সচেতন জীৱনশৈলী গ্রহণ কৰক।নিজৰ অৱস্থা অনুসৰি ডাক্তৰ বা পুষ্টিবিদৰ পৰামর্শ লৈ ব্যক্তিগত পরিকল্পনা তৈয়াৰ কৰক।
