গুৱাহাটীৰ অন্যতম পুৰণি আৰু প্ৰতিষ্ঠিত সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান ঐক্যতানে এই বৰ্ষত গৌৰৱময় ৫০ বছৰত ভৰি দিছে। বিশিষ্ট লেখক তথা নাট্যকাৰ পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকাই ১৯৭৬ চনতে স্থাপন কৰা এই অনুষ্ঠানটিয়ে বহুতো বাধা-বিঘিনি নেওচি অসমৰ সাংস্কৃতিক আকাশত নিজৰ স্থান অটুট ৰাখিছে। পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকাৰ অবৰ্তমানত তেওঁৰ দুই পুত্ৰ প্ৰান্তিক ডেকা আৰু প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকাৰ লগতে বহুকেইজন নিষ্ঠাবান সাংস্কৃতিক কৰ্মীৰ প্ৰচেষ্টাত ঐক্যতানে আজি সোণালী জয়ন্তী বৰ্ষত উপনীত হৈছে। এই বিশেষ মুহূৰ্তক স্মৰণীয় কৰি তুলিবলৈ অলপতে গুৱাহাটীৰ নিউ আৰ্ট প্লেয়াৰ্ছ প্ৰেক্ষাগৃহত ঐক্যতানে নিবেদন কৰে অসমীয়া চুটি গল্পৰ সম্রাট সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ একমাত্ৰ একাংকিকা নাট আয়ুৰেখা।
যোৱা ১৩ আৰু ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীৰ সন্ধিয়া মঞ্চস্থ হোৱা এই নাটকখনে দৰ্শকক এক নতুন সোৱাদ দিবলৈ সক্ষম হয়। আজিৰ আধুনিক আৰু বিজ্ঞানৰ যুগত বাস কৰিও মানুহে কেনেকৈ হস্তৰেখা বা আয়ুৰেখাৰ দৰে অন্ধবিশ্বাসৰ মায়াজালত আৱদ্ধ হৈ থাকে, সেই বিষয়টোকে নাট্যকাৰে এক গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ ব্যংগৰ জৰিয়তে ফুটাই তুলিছে। সমাজৰ এই দিশটো অতি সুন্দৰকৈ উপস্থাপন কৰি নাটকখনে দৰ্শকক এক ইতিবাচক চিন্তাৰ খোৰাক যোগায়। বিশিষ্ট চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকাৰ বলিষ্ঠ আৰু সূক্ষ্ম নিৰ্দেশনাত নাটকখনে প্ৰাণ পাই উঠে। দুয়োটা সন্ধিয়াতে দৰ্শকে অতি আগ্ৰহেৰে নাটকখন উপভোগ কৰা পৰিলক্ষিত হয়।
নাটকখনৰ সফলতাৰ আঁৰত আছিল শিল্পীসকলৰ অতি সাৱলীল আৰু প্ৰাণৱন্ত অভিনয়। অনুপম অৰিন্দম গোস্বামী, অতনু কাশ্যপ, ৰাকেশ ৰঞ্জন দাস আৰু অমল চক্ৰৱৰ্তীৰ অভিনয়ে দৰ্শকক মুগ্ধ কৰে। শিল্পীসকলৰ এই কষ্টসাধ্য আৰু নিখুঁট অভিনয়ে নাটকখনক এক সুকীয়া মাত্ৰা প্ৰদান কৰে। একেদৰে ৰাহুল দাসৰ সংগীত, পোনা কলিতাৰ পোহৰ পৰিচালনা আৰু শংকু বৰুৱাৰ ৰূপসজ্জাই নাটকখনৰ কাৰিকৰী দিশটো শক্তিশালী কৰি তোলে। সকলোৰে সন্মিলিত প্ৰচেষ্টাত মঞ্চত এক সুন্দৰ পৰিবেশ সৃষ্টি হয়।
নাটকখন আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে আন এক আকৰ্ষণীয় অনুষ্ঠানে দৰ্শকক মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰি ৰাখে। সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী তথা ঐক্যতানৰ সদস্য মইনুল হকৰ মুকাভিনয়ে সন্ধিয়াটো অধিক গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ কৰি তোলে। মুকাভিনয়ৰ জৰিয়তে তেওঁ অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ বিভিন্ন সৰু সৰু দিশ ইমান সুন্দৰকৈ অংকন কৰিলে যে উপস্থিত প্ৰতিগৰাকী দৰ্শকে হাত চাপৰিৰে প্ৰেক্ষাগৃহ মুখৰিত কৰি তোলে। ঐক্যতানৰ এই সোণালী জয়ন্তীৰ আয়োজন সঁচাকৈয়ে এক সফল আৰু অৰ্থপূৰ্ণ অনুষ্ঠান হিচাপে পৰিগণিত হয়।
