আজিকালি ছচিয়েল মিডিয়া খুলিলেই দেখা যায় যে ফিটনেছ প্ৰভাৱশালীসকলে প্ৰটিন শ্বে’ক বা হাই-প্ৰটিন ডায়েটৰ গুণগান গাই আছে। জিমলৈ যোৱা নৱপ্ৰজন্মৰ মাজত দিনটোত তিনি-চাৰিবাৰ প্ৰটিন শ্বে’ক খোৱাটো এতিয়া সাধাৰণ কথা হৈ পৰিছে। পেশী গঠন কৰিবলৈ, ওজন কমাবলৈ বা ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বঢ়াবলৈ প্ৰটিন অতি প্ৰয়োজনীয়। কিন্তু আনক দেখি অত্যধিক প্ৰটিন গ্ৰহণ কৰাটো শৰীৰৰ বাবে সঁচাকৈয়ে সুৰক্ষিত নে? বিশ্ব কিডনী দিৱসত নেফ্ৰ’লজিষ্টসকলে কয় যে প্ৰটিন ডায়েটক অন্ধভাৱে অনুসৰণ কৰিলে কিডনীৰ বাবে ভয়ংকৰ বিপদ কঢ়িয়াই আনিব পাৰে।
চিকিৎসক ডাঃ আশিস মিত্ৰই জনাইছে যে প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ শৰীৰৰ প্ৰটিনৰ প্ৰয়োজনীয়তা বেলেগ বেলেগ। সেয়েহে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ অত্যধিক মাত্ৰাত প্ৰটিন খোৱাটো কোনো মতেই বুদ্ধিমানৰ কাম নহয়। তেওঁ লগতে কয় যে যদি কিডনীৰ সমস্যা প্ৰথম বা দ্বিতীয় পৰ্যায়ত থাকে, তেন্তে সাধাৰণ মাত্ৰাত প্ৰটিন খাব পাৰি, কিন্তু কি ধৰণৰ প্ৰটিন খাইছে সেয়া অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। আমি যেতিয়া প্ৰটিনযুক্ত খাদ্য খাওঁ, তেতিয়া বিপাকীয় প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে শৰীৰে ইউৰিয়া আৰু ক্ৰিয়েটিনিনৰ দৰে কিছুমান বৰ্জ্য পদাৰ্থ উৎপন্ন কৰে। এই বিষাক্ত বৰ্জ্যবোৰ তেজৰ পৰা চেকি উলিয়াই দিয়াৰ দায়িত্ব আমাৰ কিডনীৰ।
ডাঃ মিত্ৰৰ মতে যেতিয়া কোনো ব্যক্তিয়ে অত্যধিক প্ৰটিন খায়, তেতিয়া কিডনীয়ে সেই বৰ্জ্যবোৰ পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ স্বাভাৱিকতকৈ বহু বেছি পৰিশ্ৰম কৰিবলগীয়া হয়। ইয়াক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ভাষাত গ্লমেৰুলাৰ হাইপাৰফিল্ট্ৰেচন বুলি কোৱা হয়। সুস্থ শৰীৰত সাময়িকভাৱে ইয়াক চম্ভালিব পাৰিলেও, দীৰ্ঘদিন ধৰি এই চাপ অব্যাহত থাকিলে কিডনীৰ সূক্ষ্ম চেকনিবোৰ নষ্ট হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। পেশী গঠন, ওজন কমানো আৰু বৰ্তমানৰ জনপ্ৰিয় কিট’ বা ল’-কাৰ্ব ডায়েটৰ বাবে প্ৰটিনৰ চাহিদা বহুত বাঢ়িছে। এই ট্ৰেণ্ডৰ সুযোগ লৈ ফিটনেছ উদ্যোগসমূহে প্ৰটিন পাউডাৰ আৰু হাই-প্ৰটিন স্নেক্সৰ ব্যাপক প্ৰচাৰ চলাইছে। ইয়াৰ ফলত বহু মানুহে নিজৰ অজান্তেই প্ৰয়োজনতকৈ বেছি প্ৰটিন খাই পেলাইছে।
উচ্চ প্ৰটিনযুক্ত ডায়েট সকলোৰে বাবে সমানে ক্ষতিকাৰক নহ’লেও কিছুমান নিৰ্দিষ্ট মানুহৰ বাবে ই অতি ভয়ংকৰ হ’ব পাৰে। যিসকলৰ আগৰে পৰাই কিডনীৰ সমস্যা আছে, ডায়েবেটিছ বা উচ্চ ৰক্তচাপৰ ৰোগী আৰু বয়সস্থ লোকসকলৰ বাবে অতিৰিক্ত প্ৰটিন গ্ৰহণ কৰাটো অত্যন্ত বিপদজনক, কিয়নো ই কিডনীৰ কৰ্মক্ষমতা দ্ৰুতগতিত হ্ৰাস কৰে। প্ৰটিনৰ উৎস কি সেয়াও অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। গৱেষণাত দেখা গৈছে যে সকলো ধৰণৰ প্ৰটিনে কিডনীত সমান প্ৰভাৱ নেপেলায়। ৰেড মিট বা প্ৰচেছড মিটে কিডনীৰ ওপৰত অতিৰিক্ত হেঁচা সৃষ্টি কৰে। আনহাতে ডাইল, চয়াবিন, বাদাম আদি উদ্ভিদজাত প্ৰটিন কিডনীৰ বাবে বহুত বেছি সুৰক্ষিত।
মুৰ্গীৰ মাংস কম পৰিমাণে খাব লাগে কাৰণ ইয়াত প্ৰায়ে ষ্টেৰইড ব্যৱহাৰ কৰা হয় যিয়ে শৰীৰত প্ৰদাহ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। সৰু মাছ আৰু কণী কম তেলত ৰান্ধি খাব পাৰি। বহু সময়ত মানুহে নুবুজাকৈয়ে প্ৰটিন পাউডাৰ বা চাপ্লিমেণ্টৰ ওপৰত অতিৰিক্তভাৱে নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰে, যিয়ে কিডনীত নিশব্দে চাপ পেলায়। সাধাৰণতে কম পৰিশ্ৰম কৰা লোকক প্ৰতি কিলোগ্ৰাম ওজনৰ বাবে দৈনিক শূন্য দশমিক আঠ গ্ৰাম আৰু সক্ৰিয় লোকক এক দশমিক শূন্যৰ পৰা এক দশমিক ছয় গ্ৰাম প্ৰটিনৰ প্ৰয়োজন হয়। যিসকলে ইয়াতকৈ বেছি প্ৰটিন খাব বিচাৰে, তেওঁলোকে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱাটো জৰুৰী। সেয়েহে শৰীৰচৰ্চা বা ওজন কমানোৰ নামত কিডনীক অৱহেলা নকৰি পৰ্যাপ্ত পানী খোৱা, সুষম আহাৰ গ্ৰহণ কৰা আৰু চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱাটোৱেই হৈছে সুস্বাস্থ্যৰ মূল চাবিকাঠি।
