সাধাৰণতে ডেটলৈ যোৱাৰ আগতে সকলোৱে নিজকে পৰিপাটিকৈ সজাই তোলে। পৰিষ্কাৰ কাপোৰ পিন্ধা, চুলি ঠিক কৰা—এইবোৰ প্ৰস্তুতিৰ অংশ। কিন্তু আজিকালি ছ’চিয়েল মিডিয়াত ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত এক নতুন ধাৰা দেখা গৈছে। ‘Pheromone-maxxing’ নামৰ এই ধাৰা অনুসৰণ কৰা কিছুমান ডেকাৰ মতে, ডেটলৈ যোৱাৰ আগতে গা নুধুৱাকৈ আৰু কোনো চাবোন বা চেণ্ট ব্যৱহাৰ নকৰাকৈ শৰীৰৰ স্বাভাৱিক গোন্ধ ধৰি ৰাখিলে প্ৰিয়জনৰ ওচৰত বেছি আকৰ্ষণীয় হৈ পৰিব পাৰি।
এই ধাৰণাটোৰ মূল কাৰণ হ’ল, শৰীৰৰ পৰা নিৰ্গমন হোৱা কিছুমান বিশেষ ৰাসায়নিক সংকেতে অন্য এজন মানুহৰ মনত আকৰ্ষণ গঢ়ি তুলিব পাৰে। সেয়েহে চাবোন, চেণ্ট বা ডিঅ’ডৰেণ্ট ব্যৱহাৰ কৰি এই স্বাভাৱিক গোন্ধ নাইকিয়া কৰা উচিত নহয় বুলি এই ধাৰাৰ সমৰ্থকসকলে ভাবি লৈছে। ইয়াৰ বাবেই বহুতে ডেটলৈ যোৱাৰ আগতে গা নুধুৱা, চেণ্ট ব্যৱহাৰ নকৰা, আনকি কাপোৰো নুধুৱাকৈ পিন্ধাৰ কথা কয়।
কিন্তু প্ৰশ্ন হয়, সঁচাকৈয়ে মানুহৰ শৰীৰৰ গোন্ধে প্ৰেম বা আকৰ্ষণ বঢ়াব পাৰেনে? ‘ফেৰ’মন’ (Pheromone) শব্দটো সম্পূৰ্ণ ভুৱা বা কাল্পনিক নহয়। বিভিন্ন জীৱ-জন্তুৰ ক্ষেত্ৰত শৰীৰৰ এই ৰাসায়নিক গোন্ধৰ ভূমিকা বিজ্ঞানে প্ৰমাণ কৰিছে। মানুহৰ ক্ষেত্ৰতো শৰীৰৰ গোন্ধে আন এজনৰ মনত কিছু প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে বুলি গৱেষণাত কোৱা হৈছে। কিন্তু মানুহৰ ক্ষেত্ৰত সকলোৰে বাবে একেদৰে কাম কৰা কোনো নিৰ্দিষ্ট ‘প্ৰেমৰ ৰাসায়নিক পদাৰ্থ’ এতিয়ালৈকে পোৱা যোৱা নাই।
প্ৰত্যেকজন মানুহৰ শৰীৰৰ গোন্ধ বেলেগ বেলেগ হয়। বংশগত কাৰণ, খোৱা-বোৱাৰ অভ্যাস, পৰিৱেশ আৰু শৰীৰৰ স্বাভাৱিক গঠনৰ ওপৰত এই গোন্ধ নিৰ্ভৰ কৰে। এই বিষয়ত ঘাম লগা টি-চাৰ্ট লৈ কৰা কিছুমান পৰীক্ষাত জনা গৈছিল যে মানুহৰ শৰীৰৰ গোন্ধ আৰু আকৰ্ষণৰ মাজত কিছু সম্পৰ্ক থাকিব পাৰে।
কিন্তু তাৰ মানে এইটো নহয় যে গা নুধুৱাকৈ বা অপৰিষ্কাৰ কাপোৰ পিন্ধিলেই মানুহ এজনৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ হঠাতে বাঢ়ি যাব। শৰীৰৰ গোন্ধে ধাৰণাত কিছু প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, কিন্তু সেয়াই পোনপটীয়াকৈ প্ৰেম বা আকৰ্ষণৰ মূল কাৰণ হ’ব নোৱাৰে। বিজ্ঞানেও এই কথা সম্পূৰ্ণভাৱে প্ৰমাণ কৰা নাই।
আনহাতে, শৰীৰৰ স্বাভাৱিক গোন্ধ আৰু ইচ্ছা কৰি লেতেৰা হৈ থকাৰ মাজত ডাঙৰ পাৰ্থক্য আছে। শৰীৰত ঘাম, তেল আৰু বেক্টেৰিয়া বেছি সময় জমা হৈ থাকিলে কেৱল দুৰ্গন্ধই নোলায়, ছালৰ বিভিন্ন বেমাৰো হ’ব পাৰে। গতিকে শৰীৰৰ স্বাভাৱিক গোন্ধ থকাটো সুকীয়া কথা, কিন্তু ইচ্ছা কৰি লেতেৰা হৈ ডেটলৈ যোৱাটো কোনো বিজ্ঞানসন্মত বুদ্ধিৰ কাম নহয়।
সেইবাবেই ডেটলৈ যোৱাৰ সময়ত নিজকে পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন কৰি ৰখাই বুদ্ধিমানৰ কাম। গা ধোৱা, পৰিষ্কাৰ কাপোৰ পিন্ধা আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি সামান্য পৰিমাণে চেণ্ট ব্যৱহাৰ কৰাটোৱেই সঠিক আৰু সুৰক্ষিত উপায়। আচলতে আকৰ্ষণ কেৱল শৰীৰৰ গোন্ধৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে। কথা-বাৰ্তাৰ ধৰণ, আত্মবিশ্বাস, ভাল ব্যৱহাৰ আৰু ব্যক্তিত্বৰ ওপৰতহে দুজন মানুহৰ প্ৰকৃত সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠে।
