কম তেলত সোৱাদযুক্ত খাদ্য! এয়াৰ ফ্ৰায়াৰ আৰু গেছ ষ্ট’ভৰ মাজত পুষ্টিগুণৰ দিশৰ পৰা কোনটো শ্ৰেষ্ঠ?
বৰ্তমান সময়ত কম তেল ব্যৱহাৰ কৰি স্বাস্থ্যসন্মতভাৱে খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে এয়াৰ ফ্ৰায়াৰৰ জনপ্ৰিয়তা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছে। কাবাবৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ফ্ৰেন্স ফ্ৰাইলৈকে বিভিন্ন খাদ্যসামগ্ৰী নামমাত্ৰ তেলত প্ৰস্তুত কৰিব পৰা এই আধুনিক সঁজুলিবিধ আৰু পৰম্পৰাগত গেছ ষ্ট’ভৰ মাজত পুষ্টিগুণ অটুট ৰখাৰ দিশত কোনবিধ অধিক ফলপ্ৰসূ, তাক লৈ শেহতীয়াকৈ এক বিশ্লেষণাত্মক তথ্য পোহৰলৈ আহিছে। পুষ্টিবিদসকলৰ মতে, দুয়োবিধ সঁজুলিৰে নিজা নিজা সুবিধা আছে যদিও সঁজুলিতকৈ ৰন্ধনৰ পদ্ধতিয়েহে খাদ্যৰ গুণাগুণ নিৰ্ধাৰণ কৰাত মুখ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে।
প্ৰাপ্ত তথ্য অনুসৰি, এয়াৰ ফ্ৰায়াৰত গৰম বতাহৰ জৰিয়তে খাদ্য সিজোৱা হয়, যাৰ ফলত জুইৰ প্ৰত্যক্ষ স্পৰ্শ নোহোৱাকৈয়ে খাদ্য বাহিৰৰ পৰা মৰমৰীয়া আৰু ভিতৰৰ পৰা কোমল হৈ পৰে। পুষ্টিবিদ অনন্যা ভৌমিকে জানিবলৈ দিয়া মতে, এই পদ্ধতিত তেলৰ ব্যৱহাৰ যথেষ্ট কম হোৱাৰ বাবে খাদ্যত কেল’ৰিৰ পৰিমাণো স্বাভাৱিকতেই হ্ৰাস পায়। আনকি একাংশ গৱেষণাত প্ৰকাশ পোৱা অনুসৰি, কম তেলত লৰাই ভজাতকৈ এয়াৰ ফ্ৰায়াৰত শাক-পাচলি ৰান্ধিলে তাত থকা এণ্টি-অক্সিডেণ্টৰ পৰিমাণ অধিক সুৰক্ষিত হৈ থাকে।
আনহাতে, পৰম্পৰাগত গেছ ষ্ট’ভত বিভিন্ন ধৰণে, যেনে- ভাপত সিজাই, কম তেলত ভাজি বা মছলাৰে খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়। গেছ ষ্ট’ভত ৰান্ধিলে খাদ্যৰ পুষ্টিগুণ সম্পূৰ্ণৰূপে নষ্ট হয় বুলি ভবাটো ভুল ধাৰণা। পুষ্টিবিদগৰাকীয়ে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি, খাদ্যৰ পুষ্টিগুণ ৰন্ধনৰ ধৰণ আৰু তাপমাত্ৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, শাক-পাচলি ভাপত সিজালে সৰ্বাধিক পৰিমাণৰ ভিটামিন চি অটুট থাকে, কিন্তু পানীত উতলালে ইয়াৰ মাত্ৰা হ্ৰাস পায়। পানীত দ্ৰৱীভূত হোৱা ভিটামিনসমূহ সিজোৱা পানীৰ সৈতে ওলাই যোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। অৱশ্যে, ব্ৰকলি বা পালেং শাক সঠিক পদ্ধতিৰে ৰান্ধিলে ভিটামিন ইৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পায়, যদিও গাজৰ বা মিঠা আলুৰ ক্ষেত্ৰত ৰন্ধনৰ পাছত কিছু পৰিমাণে ভিটামিন হ্ৰাস পোৱা দেখা যায়।
গেছ ষ্ট’ভ আৰু এয়াৰ ফ্ৰায়াৰ, দুয়োটা পদ্ধতিতেই খাদ্যৰ পুষ্টিগুণ বজাই ৰাখিব পাৰি। পুষ্টিবিদ ভৌমিকে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে খাদ্য কি সঁজুলিত ৰন্ধা হৈছে, তাতকৈ কেনেকৈ ৰন্ধা হৈছে সেয়াহে বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ। এয়াৰ ফ্ৰায়াৰত কম সময়ৰ ভিতৰতে গৰম বতাহত ৰন্ধা হয় বাবে বহুতো ভিটামিন সঠিক মাত্ৰাত অটুট থাকে, যিটো সৰহ তেলত ডুবাই ভজা খাদ্যৰ ক্ষেত্ৰত সম্ভৱ নহয়। ইপিনে, গেছ ষ্ট’ভত জুইৰ তাপ সমানে পোৱা যায় যদিও বেছি সময় লগাৰ বাবে তাপ সহ্য কৰিব নোৱাৰা কিছুমান ভিটামিনৰ মাত্ৰা হ্ৰাস পাব পাৰে। অৱশ্যে, এই পদ্ধতিত প্ৰ’টিন, খনিজ পদাৰ্থ আৰু ফাইবাৰ নষ্ট নহয় বৰঞ্চ পুষ্টিগুণ বহুলাংশে সঠিক হৈয়ে থাকে।
খাদ্যৰ সঠিক পুষ্টিগুণ আৰু গুণমান অটুট ৰাখিবলৈ কম জুইত, কম তেলত আৰু কম সময়ৰ ভিতৰত ৰন্ধাটোৱেই হৈছে সৰ্বোত্তম উপায়। পুষ্টিবিদগৰাকীয়ে পৰামৰ্শ দিয়ে যে খাদ্য সম্পূৰ্ণৰূপে সুন্দৰভাৱে সিজাটো প্ৰয়োজনীয়, কিন্তু একে সময়তে ই যাতে পুৰি নাযায় বা অতিৰিক্তভাৱে ভজা নহয়, তাৰ প্ৰতি বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰাটো বাঞ্চনীয়।