শেহতীয়াকৈ অসমৰ ৰাজহুৱা শিক্ষাখণ্ডত আশাৰ নতুন ৰেঙনি দেখা গৈছে। বিগত কেইবছৰমানৰ পৰা আধাতে বিদ্যালয় ত্যাগ কৰা শিক্ষাৰ্থীৰ সংখ্যা উদ্বেগজনকভাৱে বৃদ্ধি পাইছিল যদিও শেহতীয়া তথ্যই এই ক্ষেত্ৰত ইতিবাচক পৰিৱৰ্তনৰ ইংগিত দিছে। ইউনিফাইড ডিষ্ট্ৰিক্ট ইনফৰ্মেশ্যন ছিষ্টেম ফৰ এডুকেশ্যন (ইউডাইছ) প্লাছ ২০২৪-২৫ৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি, অসমত আধাতে বিদ্যালয় এৰা শিক্ষাৰ্থীৰ হাৰ উল্লেখযোগ্যভাৱে হ্ৰাস পাইছে। ইয়াৰ লগতে শিক্ষানুষ্ঠানৰ আন্তঃগাঁথনিৰ ক্ষেত্ৰতো যথেষ্ট উন্নতি হৈছে।
আধাতে বিদ্যালয় ত্যাগৰ হাৰ হ্ৰাস
প্ৰকাশিত তথ্য অনুসৰি, ২০২৩-২৪ বৰ্ষৰ ইউডাইছ প্লাছৰ প্ৰতিবেদনত নিম্ন প্ৰাথমিক স্তৰত আধাতে বিদ্যালয় ত্যাগৰ হাৰ আছিল ৬.২ শতাংশ, যি এই বছৰ হ্ৰাস পাই ৩.৮ শতাংশ হৈছে। উচ্চ প্ৰাথমিক স্তৰত এই হাৰ পূৰ্বৰ ৮.২ শতাংশৰ পৰা ৫ শতাংশলৈ নামিছে। মাধ্যমিক স্তৰত আধাতে বিদ্যালয় ত্যাগৰ হাৰ আগৰ বছৰৰ ২৫.১ শতাংশৰ পৰা ১৭.৫ শতাংশলৈ হ্ৰাস পাইছে। ৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত নিম্ন প্ৰাথমিকত এই হাৰ ৩ শতাংশ, উচ্চ প্ৰাথমিকত ৩.৫ শতাংশ আৰু মাধ্যমিকত ১১.৫ শতাংশ।
আধাতে বিদ্যালয় ত্যাগৰ কাৰণ
ইউনেস্ক’ৰ তথ্য অনুসৰি, আধাতে বিদ্যালয় ত্যাগৰ প্ৰধান কাৰণসমূহৰ ভিতৰত আছে লিংগ বৈষম্য, দৰিদ্ৰতা, শিশু শ্ৰমিক হিচাপে নিয়োগ, আৰু পৰিয়ালৰ আৰ্থিক দুৰৱস্থা। কিছুমান পৰিয়ালত পিতৃ-মাতৃৰ কামত সহায় কৰিবলৈ বা সৰু ভাই-ভনীৰ যত্ন ল’বলৈ শিশুসকলে বিদ্যালয় ত্যাগ কৰিবলগীয়া হয়।
শিক্ষক-শিক্ষাৰ্থী অনুপাত
ইউডাইছ ২০২৪-২৫ৰ তথ্য অনুসৰি, অসমত শিক্ষক-শিক্ষাৰ্থী অনুপাত সন্তোষজনক। প্ৰাথমিক স্তৰত ১৯ জন, উচ্চ প্ৰাথমিকত ১৩ জন, মাধ্যমিকত ১২ জন আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিকত ১৯ জন শিক্ষাৰ্থীৰ বিপৰীতে এজন শিক্ষক উপলব্ধ। এই অনুপাতে শিক্ষাৰ মানদণ্ড বজাই ৰখাত সহায় কৰিছে।
নামভৰ্তিৰ হাৰত উন্নতি
প্ৰাপ্ত তথ্য অনুসৰি মাধ্যমিক স্তৰত নামভৰ্তিৰ হাৰ পূৰ্বে ৩৬.৭ শতাংশ আছিল, যি এতিয়া বৃদ্ধি পাই ৪৩.৫ শতাংশ হৈছে। নিম্ন প্ৰাথমিকৰ পৰা উচ্চ প্ৰাথমিকলৈ শিক্ষাৰ্থীৰ অগ্ৰগতিৰ হাৰ ৮৫ শতাংশৰ পৰা ৯০.৩ শতাংশলৈ, উচ্চ প্ৰাথমিকৰ পৰা মাধ্যমিকলৈ ৮২ শতাংশৰ পৰা ৮৭.৭ শতাংশলৈ, আৰু মাধ্যমিকৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিকলৈ ৫২.৫ শতাংশৰ পৰা ৬১.৪ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছে।
আন্তঃগাঁথনিৰ উন্নতি
ইউডাইছ ২০২৪-২৫ৰ তথ্য অনুসৰি, ৰাজ্যৰ ৪৪,৩০০ প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ ৯৮.৭৪ শতাংশত ছাত্ৰৰ বাবে টয়লেটৰ ব্যৱস্থা আছে, যাৰ ৯৮.৫৯ শতাংশ কাৰ্যক্ষম। ছাত্ৰীৰ বাবে ৯৯.২৬ শতাংশ বিদ্যালয়ত টয়লেট আছে, যাৰ ৯৯.১৮ শতাংশ কাৰ্যক্ষম। খোৱাপানীৰ ব্যৱস্থা ৯৯.১৮ শতাংশ বিদ্যালয়ত আৰু ৯৮.৮৬ শতাংশত কাৰ্যক্ষম। বিদ্যুৎ সংযোগ ৯৭.৮৬ শতাংশ বিদ্যালয়ত উপলব্ধ, য’ত বহুতো বিদ্যালয়ত সৌৰশক্তি চালিত ব্যৱস্থা আছে। পুথিভঁৰাল ৮৮.১৮ শতাংশ বিদ্যালয়ত উপলব্ধ, যি পূৰ্বৰ তুলনাত যথেষ্ট উন্নত। তথাপি, প্ৰায় ২০,০০০ বিদ্যালয়ত এতিয়াও সীমাৰ দেৱালৰ অভাৱৰ লগতে সামগ্ৰিক উন্নয়ত কাম কৰিবলগীয়া আছে।
