অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনলৈ মাজত মাত্ৰ কেইটামান দিন বাকী থকা অৱস্থাত, ৰাজ্যখনৰ ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত ‘আঞ্চলিকতাবাদ’ আৰু ‘অসমীয়া পৰিচয়’ৰ বিষয়টোৱে পুনৰবাৰ চৰ্চা লাভ কৰিছে। দীৰ্ঘদিন ধৰি অনুপ্ৰৱেশৰ প্ৰসংগ আৰু থলুৱা লোকৰ পৰিচয় সুৰক্ষিত কৰাৰ যি দাবী উত্থাপন হৈ আহিছে, সেয়া বৰ্তমান কেৱল আঞ্চলিক দলৰ মাজতে সীমাবদ্ধ হৈ থকা নাই। ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ৰাজনৈতিক দলসমূহেও ‘অসমীয়া জাতীয়তাবাদ’ক নিজৰ নিৰ্বাচনী ইছ্যু হিচাপে গ্ৰহণ কৰাত অসম গণ পৰিষদ (অগপ)-কে ধৰি আঞ্চলিক দলসমূহৰ বৰ্তমানৰ স্থিতি আৰু প্ৰাসংগিকতাক লৈ ৰাজনৈতিক মহলত বিশ্লেষণ আৰম্ভ হৈছে।
উল্লেখ্য যে অসম আন্দোলনৰ পটভূমিত জন্মলাভ কৰি ১৯৮৫ আৰু ১৯৯৬ চনত বিদেশী বিতাড়নৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে চৰকাৰ গঠন কৰা অসম গণ পৰিষদ বৰ্তমান শাসকীয় মিত্ৰজোঁটৰ এক অংশীদাৰ হৈ আছে। বিগত দুটা বিধানসভা নিৰ্বাচনত দলটোৱে ১২৬ খন আসনৰ ভিতৰত ২৬ খন আসনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। পূৰ্বতে অনুপ্ৰৱেশৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ স্থিতি গ্ৰহণ কৰা দলটোৱে চলিত নিৰ্বাচনত প্ৰক্ষেপ কৰা ২৬ গৰাকী প্ৰাৰ্থীৰ ভিতৰত ১৩ গৰাকী মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ। একাংশ ৰাজনৈতিক বিশ্লেষকৰ মতে, ৰাজনৈতিক সমীকৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি গ্ৰহণ কৰা এনে সিদ্ধান্তসমূহৰ বাবেই দলটোৰ পূৰ্বৰ আঞ্চলিক স্থিতিৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছে।
আনহাতে, আঞ্চলিকতাবাদী বিষয়সমূহ ৰাষ্ট্ৰীয় দলসমূহেও নিজৰ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে। প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈৰ চৰকাৰৰ সময়ত ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এনআৰচি) উন্নীতকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰু ২০০৬ চনত এআইইউডিএফৰ গঠনৰ সময়ত বদৰুদ্দিন আজমলৰ প্ৰসংগ উত্থাপনেৰে কংগ্ৰেছে থলুৱা আৱেগক সম্বোধন কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত, ২০১৬ চনৰ নিৰ্বাচনত বিজেপিয়ে ‘জাতি, মাটি আৰু ভেটি’ ৰক্ষাৰ শ্লোগানেৰে চৰকাৰ গঠন কৰে আৰু আগন্তুক ২০২৬ চনৰ নিৰ্বাচনতো অনুপ্ৰৱেশৰ বিষয়টো অন্যতম নিৰ্বাচনী ইছ্যু হিচাপে স্থান পাইছে। ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে, শেহতীয়াকৈ গঠিত আঞ্চলিক শক্তি ৰাইজৰ দল আৰু অসম জাতীয় পৰিষদৰ দৰে দলেও নিৰ্বাচনী প্ৰেক্ষাপটত কংগ্ৰেছৰ সৈতে মিত্ৰতা স্থাপন কৰিছে।
ৰাষ্ট্ৰীয় দলসমূহৰ এনে সক্ৰিয়তাৰ মাজতো অসমত আঞ্চলিক ৰাজনীতিৰ এক সুকীয়া স্থান এতিয়াও বৰ্তি আছে বুলি একাংশ পৰ্যবেক্ষকে ধাৰণা কৰে। ৰাজ্যখনৰ এটা বুজন সংখ্যক ভোটাৰে নিজৰ ভাষা, সংস্কৃতি আৰু থলুৱা পৰিচয় ৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সজাগতা অৱলম্বন কৰে। তেওঁলোকৰ মতে, এক শক্তিশালী আঞ্চলিক শক্তিয়েহে থলুৱা ৰাইজৰ দাবীক অধিক স্পষ্টভাৱে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে। সেয়েহে, আঞ্চলিক দলসমূহে আগন্তুক দিনত নিজৰ নীতি আৰু কাৰ্যপন্থাৰে যুৱপ্ৰজন্মক কিমান দূৰ আকৰ্ষিত কৰিব পাৰে, তাৰ ওপৰতেই ৰাজ্যখনত আঞ্চলিকতাবাদৰ ভৱিষ্যত নিৰ্ভৰ কৰিব বুলি ৰাজনৈতিক মহলত চৰ্চা চলিছে।
