মিচিৰি (Mishri) বা খণ্ড চেনি কেৱল মুখৰ সোৱাদ বঢ়োৱা এবিধ মিঠাই নহয়, ইয়াৰ বহুতো স্বাস্থ্যজনিত আৰু ঔষধি গুণো আছে। আয়ুৰ্বেদ শাস্ত্ৰত মিচিৰিক এক উৎকৃষ্ট আৰু উপকাৰী উপাদান হিচাপে গণ্য কৰা হয়। সাধাৰণ চেনিৰ তুলনাত মিচিৰি শৰীৰৰ বাবে অধিক স্বাস্থ্যকৰ, কিয়নো ইয়াক প্ৰাকৃতিকভাৱে প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু ইয়াত চেনিৰ দৰে ক্ষতিকাৰক ৰাসায়নিক পদাৰ্থ নাথাকে। সেয়েহে প্ৰাচীন কালৰে পৰা ইয়াক ঔষধ আৰু মুখশুদ্ধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে।
মিচিৰি খোৱাৰ ফলত শৰীৰত বিভিন্ন ধৰণৰ উপকাৰ সাধন হয়। আহাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত চফ গুটিৰ (Saunf) লগত মিচিৰি খালে ই হজম শক্তি বৃদ্ধি কৰাত যথেষ্ট সহায় কৰে আৰু এচিডিটিৰ সমস্যা দূৰ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও, পানীলগা, কাহ বা ডিঙিৰ বিষৰ দৰে সমস্যাত মিচিৰি অতি উপকাৰী। জালুকৰ গুড়িৰ লগত মিচিৰি মিহলাই খালে ডিঙিৰ খচখচনি আৰু কাহৰ পৰা দ্ৰুত উপশম পোৱা যায়। ৰক্তহীনতাত ভোগা লোকসকলৰ বাবেও মিচিৰি উপকাৰী, কাৰণ ই হিম’গ্লবিনৰ মাত্ৰা উন্নত কৰাত সহায় কৰে। লগতে, মিচিৰিয়ে শৰীৰত তাৎক্ষণিকভাৱে শক্তি প্ৰদান কৰে আৰু মানসিক ভাগৰ বা দুৰ্বলতা দূৰ কৰে।
গ্ৰীষ্মকালত মিচিৰিৰ প্ৰভাৱ আৰু উপকাৰিতা বিশেষভাৱে উল্লেখনীয়। মিচিৰিৰ প্ৰকৃতি বা গুণ হৈছে ‘শীতল’ (Cooling nature)। সেয়েহে, গ্ৰীষ্মকালত শৰীৰৰ উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিবলৈ আৰু শৰীৰক ভিতৰৰ পৰা শীতলতা প্ৰদান কৰিবলৈ মিচিৰিৰ চৰ্বত বা পানী খোৱা অতি লাভদায়ক। উৎকট গৰমত শৰীৰৰ পৰা ঘামৰ জৰিয়তে পানী ওলাই গৈ ডিহাইড্ৰেচন (Dehydration) বা জলশূণ্যতা হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। এনে সময়ত এগিলাচ পানীত মিচিৰি মিহলাই খালে শৰীৰত পানীৰ অভাৱ পূৰণ হোৱাৰ লগতে শৰীৰটোৱে লগে লগে সতেজতা অনুভৱ কৰে।
তদুপৰি, গৰমৰ দিনত শৰীৰৰ অত্যধিক তাপমাত্ৰাৰ বাবে বহুতো লোকৰ নাকৰ পৰা তেজ ওলোৱা (Nosebleed) সমস্যা দেখা যায়। এনে অৱস্থাত মিচিৰিৰ পানী সেৱন কৰিলে শৰীৰৰ উত্তাপ কমে আৰু এই সমস্যাৰ পৰা সকাহ পোৱা যায়। চকুৰ জ্বলা-পোৰা কৰা সমস্যা দূৰ কৰাতো ই সহায় কৰে। এক কথাত ক’বলৈ গ’লে, গ্ৰীষ্মকালৰ প্ৰখৰ ৰ’দ আৰু গৰমৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ মিচিৰি হৈছে এক প্ৰাকৃতিক আৰু ফলপ্ৰসূ উপায়। ইয়াক সঠিক পৰিমাণত সেৱন কৰিলে ই শৰীৰক শীতল আৰু সতেজ কৰি ৰখাৰ লগতে সামগ্ৰিক স্বাস্থ্য উন্নত কৰাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
