গ্ৰীষ্মকালৰ প্ৰখৰ ৰ’দ আৰু অসহ্যকৰ গৰমৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ এয়াৰ কুলাৰ আজিৰ দিনত বহু লোকৰ বাবে এক অপৰিহাৰ্য সামগ্ৰী হৈ পৰিছে। ক’লৈ গলেও শীতল বতাহৰ পৰশ বিচাৰি মানুহে ঘৰৰ চুকত কুলাৰ লগাই লৈছে। কিন্তু আপুনি জানেনে যে আপোনাৰ এই প্ৰিয় সঁজুলিখনেই কেতিয়াবা আপোনাৰ বাবে কাল হ’ব পাৰে? শেহতীয়াকৈ তেলেংগানাত কুলাৰৰ পৰা বিদ্যুৎস্পৃষ্ট হৈ এজন ব্যক্তিৰ অকাল মৃত্যুৰ ঘটনাই সকলোৰে চকু মুকলি কৰি দিছে। সামান্য সাৱধানতা অৱলম্বন নকৰিলে আপোনাৰ ঘৰখনৰ এই শীতল সঁজুলিখনেই এক মাৰাত্মক ফান্দলৈ ৰূপান্তৰিত হ’ব পাৰে।
বহুতেই কুলাৰ চলি থকা অৱস্থাতে পানী ভৰোৱাৰ অভ্যাস কৰে, যিটো আটাইতকৈ বিপদজনক কাম। পানী আৰু বিদ্যুতৰ মিলন যিকোনো মুহূৰ্ততে বিদ্যুৎস্পৃষ্ট হোৱাৰ কাৰণ হৈ পৰে। গতিকে কুলাৰত পানী দিয়াৰ আগতে বা ইয়াৰ যিকোনো মেৰামতি কৰাৰ আগতে প্ৰথমে চুইচ অফ কৰি প্লাগটো চকেটৰ পৰা খুলি ল’ব লাগে। কেতিয়াও তিতা হাতেৰে কুলাৰৰ চুইচ বা প্লাগ স্পৰ্শ কৰিব নালাগে। তিতা হাতেৰে বিদ্যুতৰ কাম কৰাটো একপ্ৰকাৰ মৃত্যুৰ সৈতে খেলা কৰাৰ দৰেই।
দীৰ্ঘদিন ধৰি বন্ধ হৈ থকা কুলাৰ পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ আগতে ইয়াৰ তাঁৰৰ অৱস্থা পৰীক্ষা কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। চুই বা অন্যান্য জীৱ-জন্তুৰ উপদ্ৰৱৰ ফলত তাঁৰৰ ওপৰৰ আৱৰণ বা ইনচুলেচন নষ্ট হ’ব পাৰে। যদিহে এনেকুৱা কোনো উন্মুক্ত তাঁৰে কুলাৰৰ ধাতুৰ গাটো স্পৰ্শ কৰে, তেন্তে সমগ্ৰ কুলাৰটোৱেই বৈদ্যুতিক প্ৰবাহেৰে ভৰ্তি হৈ পৰিব পাৰে। ধাতুৰ বডি থকা পুৰণি কুলাৰৰ ক্ষেত্ৰত এই বিপদ অধিক থাকে। সেয়েহে সুৰক্ষাৰ দিশত বজাৰত উপলব্ধ আধুনিক শ্বক-প্ৰুফ বা প্লাষ্টিকৰ বডি থকা কুলাৰ ব্যৱহাৰ কৰাটো অধিক বুদ্ধিমানৰ কাম।
কুলাৰ চলালে যদি কেতিয়াবা পাতল টিংটিং অনুভৱ হয় বা গাত চুই দিলে বিদ্যুতৰ মৃদু জোকাৰণি অনুভূত হয়, তেন্তে তাক কেতিয়াও আওকাণ নকৰিব। এই লক্ষণবোৰ মূলত বৈদ্যুতিক আৰ্থিংৰ বিসংগতিৰ ইংগিত দিয়ে। এনে হ’লে পলম নকৰি লগে লগে কোনো দক্ষ ইলেক্ট্ৰিচিয়ান মাতি কুলাৰটো পৰীক্ষা কৰাই ল’ব লাগে। তদুপৰি গা ধোৱাৰ লগে লগে তিতা শৰীৰেৰে কুলাৰৰ ওচৰলৈ যোৱা বা চুইচ অন কৰাৰ পৰা বিৰত থকা উচিত। পানী বিদ্যুতৰ সুপৰিবাহী হোৱা বাবে তিতা শৰীৰত বিদ্যুৎস্পৃষ্ট হ’লে তাৰ প্ৰভাৱ অত্যন্ত মাৰাত্মক হয়। সদায় ভৰি শুকান ৰাখি আৰু প্লাষ্টিকৰ চপ্পল পিন্ধিহে কুলাৰ ব্যৱহাৰ কৰা উচিত, যাতে দুৰ্ঘটনাৰ পৰা নিজকে সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিব পাৰি।
