মনোজ গোস্বামী সম্পাদিত পুৱাৰ কাকতখনে এক জানুৱাৰীৰ পুৱা লৈ অনা ভাল খবৰটোত বহু সময় তভক মাৰি ৰৈছিলোঁ।কত বছৰ পাৰ হৈ গ’ল! কাকত খনৰ নাম পৰ্যন্ত পাহৰি পেলাইছোঁ।অসমীয়া জনসাধাৰণ নে দৈনিক বাতৰি?গাঁৱৰ ঘৰৰ আগচোতালৰ ঘাঁহনিত বহি ৰ’দৰ চোকখিনিক শৰীৰ পৰশিবলৈ দি পঢ়ি আছিলোঁ সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ সেই আইৰণিৰে ভৰা ভাল খবৰ। অনিয়ম, দুৰ্নীতিৰ বোকাত লেট লোৱা এখন সমাজত কি ভাল খবৰ থাকিব পাৰে?
আছিল নেকি? দেউতাকে চাকৰিত কৰা দুৰ্নীতিৰ খবৰ প্ৰকাশ হোৱাৰ পাচত ক্ষোভ-বেদনাত ফাটি পৰা এক তৰুণে আত্মহনন কৰিছিল। অভিমানত, খঙত, নে প্ৰতিবাদত? বাতৰি কাকতৰ পাতত হেৰাই যোৱা এই খবৰটোকে পুৰণি কাকত খান্দি উলিয়াই অসমীয়া সাহিত্যৰ এক অনন্য কথাকাৰে আমাৰ বাবে যুগুতাইছিল এক ভাল খবৰ। মৰ্মান্তিক। চুৰিৰ ধাৰেৰে ৰেপি ৰেপি বিবেকক কাটিব পৰা এটা ভাল খবৰ!
মাজে মাজে আজিও তভক মাৰোঁ। কাৰণ ‘ভাল খবৰ’ সৃষ্টি কৰা সেই ঘটনাটো আমাৰ অঞ্চলৰ আছিল। যিটো খবৰ আমি বাতৰি কাকতত পঢ়া নাছিলোঁ, বতাহত উৰিছিল তাৰ বিষৰেণু, ভাঁহি আহিছিল বুকু চপৰিওৱা নৈঃশব্দ।
(কেতিয়াবা ভাবোঁ- হেৰাই যোৱাৰ কি দৰকাৰ আছিল? কিবা হ’ল জানো? চাৰিওফালে দুৰ্গন্ধ, গেলা-পচা, ভেনামাখিৰ জাক।এনে এটা নিৰ্মম ভাল খবৰ তৈয়াৰ কৰিবৰ বাবে আত্মহনন কৰাৰ কি অৰ্থ? সৌৰভ কুমাৰ চলিহালৈও খং উঠে! কিয় পাহৰিবলৈ নিদিলা সেই এক নামহীন যুৱকৰ নীৰৱ প্ৰস্থানক? )
ব্যক্তিগত: কালি তেনেই পুৱাতেই মোৰ হাতৰ পৰা পাৰ্চটো পৰি গ’ল। তাত আছিল মোৰ হাতত থকা অৱশিষ্ট নগদ টকাখিনি, ভোটাৰ পৰিচয়-পত্ৰ, আধাৰ কাৰ্ড আৰু বেংকৰ এ টি এম কাৰ্ড। পৰিল বুলি মই নাজানিলো। ঘৰতে ক’ৰবাত থোৱা বুলি বিচাৰিলোঁ।নাই। ৰাতি চাৰে ন মান বজাত দুৱাৰৰ বে’ল বাজিল।ওলাই গৈ দেখিলোঁ-দুজন ল’ৰা। সাধাৰণ কাপোৰ-কানি। এজন কিশোৰ, আনজন এজন যুৱক।’ এইটো চল্লিছ নম্বৰৰ ঘৰ হয়নে? আপোনাৰ কাৰ্ড হেৰাইছে নেকি?’
আধাৰ কাৰ্ডৰ ঠিকনা চাই তেওঁলোকে মোক পাৰ্চটো দিবলৈ আহিছে। নৱগ্ৰহ শ্মশানৰ ওচৰৰ শনি মন্দিৰৰ সমুখত পালে হেনো! আচৰিত হ’লো। মই সেই বাটেৰে যোৱাই নাছিলোঁ।এটা পৰিভ্ৰমণো সমাপ্ত হ’ল মানে? ‘সকলো বস্তু ঠিকে আছেনে, চাওক।’ চালোঁ। নগদ এশ ত্ৰিছ টকা আৰু এখন পাচপোৰ্ট আকাৰৰ ফটোও আছিল।
এটা ভাল খবৰৰ বাবে এক জানুৱাৰীলৈ ৰ’ব লগা নহ’ল। ঊনত্ৰিছ ডিচেম্বৰৰ ৰাতিয়েই দুজন তৰুণ দেৱদূতে মোলৈ এটা ভাল খবৰ লৈ আনিলে। তেওঁলোকৰ চকু-মুখত জলমল কৰি আছিল পোহৰৰ কণাবোৰ। তাৰ একোটি লেশ আপোনালোকেও হয়তো অনুভৱ কৰিব পাৰিব!
