চিনেমাৰ নামটি দেখি বুজিছেই যে ইতিমধ্যে অৰ্থাৎ গত ২৮এপ্ৰিল তাৰিখে অসমৰ ভিন্ন চিত্ৰগৃহত মুক্তিপ্ৰাপ্ত “লোকেল কুংফু”,”লোকেল উৎপাত”খ্যাত কেনী দেউৰী বসুমতাৰীৰ নৱতম নিবেদন-“কি কোৱা দোস্তি”-ৰ সম্পৰ্কেই আজিৰ এই সমালোচনা। ছবিখন মুক্তিৰ কিছুদিনৰ পূৰ্বেই পৰিচালকৰ আমন্ত্ৰণক্ৰমে ছবিখন চাবলৈ গৈছিলো। ছবিখনৰ কাহিনী,চিত্ৰনাট্য আৰু পৰিচালনা-কেনী বসুমতাৰীৰেই। হাস্যৰসধৰ্মী তথা মনোৰঞ্জনধৰ্মী ছবিখন এতিয়াও অসমৰ ভিন্ন চিত্ৰগৃহত চলি আছে।
চিনেমাৰ আৰম্ভণি হয়,তিনিজন যুৱক আৰু তিনিগৰাকী যুৱতীৰ দৈনিক জীৱনচৰ্যাৰে। যুৱতী কেইগৰাকীয়ে এখন বুক-কেফে চলাই আৰু যুৱক কেইজন কেফেৰ লগতে ভিন্ন ক্ষেত্ৰত জড়িত। কেনী বসুমতাৰীৰ ছবি মানেই হাস্যৰস অৱধাৰিত। কি কোৱা দোস্তিও ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নহয়। আৰম্ভণিৰে পৰাই কিছু হাস্যৰসৰ অৱতাৰণা ঘটিছে। আটাইকেইটা চৰিত্ৰৰ লগত এটি দুটিকৈ আন কেইবাটাও চৰিত্ৰ সংযুক্ত হৈ কাহিনীভাগ আগবাঢ়ে। পিছে,কাহিনীভাগৰ গঠনত কিছু দুৰ্বলতা দেখা যোৱাৰ লগতে,কাহিনীৰ গতিশীলতাও মন্থৰ অনুভৱ হ’ল। যাৰফলত ছবিখনে নিজ ছন্দ হেৰুৱাই পেলাইছে মাজে-মধ্যে। এইখিনিতে সম্পাদনাৰ দিশটিও কিছু দুৰ্বল হোৱা পৰিলক্ষিত হ’ল। বাপ্পী লাহিড়ীৰ চৰিত্ৰৰ ডামীৰ উপস্থাপন ভাল লগা। কেনী বসুমতাৰীৰ আন ছবিসমূহৰ দৰেই এই ছবিখনতো সমৰ-কলা নিৰ্দেশনা দিশ সুন্দৰ,যদিওবা সমৰ কলাৰ উপস্থাপন কম। আন এটি প্ৰশংসনীয় দিশ হৈছে যে লোকেল উৎপাতত যিদৰে অসমীয়া চিনেমাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰকৃতাৰ্থত “ফিমেল এক্সনৰ”(নাৰীকেন্দ্ৰীক সমৰকলাধৰ্মীতা)ৰ উপস্থাপনেৰে নতুনত্ব আনিছিলে কেনী বসুমতাৰীয়ে,এইখন ছবিতো তৃতীয় লিংগৰ নাৰী চৰিত্ৰ এটিৰ আগমণ আৰু তেওঁৰ সমৰকলাৰ প্ৰদৰ্শন দেখিবলৈ পোৱা গ’ল। পিছে, অপ্ৰত্যাশিতভাৱে কেনী বসুমতাৰীৰ পূৰ্বৰ ছবিসমূহৰ দৰে এইখনত তেনে হাস্যৰসৰ অভাৱ দেখিবলৈ পোৱা গ’ল। বহুসময়ত,হাস্যৰসৰ প্ৰয়োগ বলপূৰ্বক যেন লাগিল। সুৰুয ডেকাৰ আলোকশিল্পৰ কাম ভাল। আকাশদ্বীপ গগৈৰ আৱহ-সংগীতৰ কামো পৰিস্থিতি-সাপেক্ষ।
অভিনয়ৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰথমেই নাম লব লাগিব শ্ৰুতি হুছেইনৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত অভিনয়ৰ কথা। লগতে,ডাঃ জয়ন্ত দাসে কিছু সময়ৰ বাবে ভূমুকি মাৰিলেও,তেওঁ সপ্ৰতিভ। দুটি সৰু চৰিত্ৰত বিভূতি ভূষণ হাজৰিকা অৰ্ঘ্যদ্বীপ বৰুৱায়ো অভিনয় কৰিছে। দুয়ো নিজ নিজ যি ধৰণৰ অভিনয়ৰ এক ধাৰা আছে-তেনে অভিনয়েই কৰিছে। এক কথাত ক’বলৈ গ’লে প্ৰধানতঃ স্কুল-কলেজৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে এখন মনোৰঞ্জনধৰ্মী ছবি কি কোৱা দোস্তি।
-ৰিমলী বৰকটকী।
mail- [email protected]
