যদিও খং মানুহৰ স্বাভাৱিক আৱেগ, তথাপিও বহুতে নাজানে যে অতিমাত্ৰা বা দীৰ্ঘস্থায়ী ক্ৰোধে শৰীৰত কিমান বিধ্বংসী প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে খঙে কেৱল মানসিক অস্থিৰতা বৃদ্ধি কৰাই নহয়, শৰীৰৰ বিভিন্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগৰ কৰ্মক্ষমতাও হ্ৰাস কৰে।
খং কেনেকৈ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব?
আমাৰ হৃদযন্ত্ৰ বা কাৰ্ডিঅ’ভাছকুলাৰ চিষ্টেম আটাইতকৈ বেছি ক্ষতি হয়। খং উঠাৰ লগে লগে শৰীৰত ‘যুদ্ধ বা পলায়ন’ৰ প্ৰতিক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়। ইয়াৰ ফলত এড্ৰিনেলিন আৰু কৰ্টিছলকে ধৰি বিভিন্ন ষ্ট্ৰেছ হৰম’ন দ্ৰুতগতিত নিৰ্গত হয়। এই প্ৰক্ৰিয়াই হৃদযন্ত্ৰৰ ওপৰত অত্যন্ত চাপ প্ৰয়োগ কৰে।
হৃদস্পন্দন অস্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি পায়। ৰক্তবাহী নলী সংকুচিত হৈ ৰক্তচাপ হঠাৎ বাঢ়ি যায়। তেজত থকা প্লেটলেটবোৰ দ্ৰুতগতিত জমা হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে।
গৱেষণাৰ মতে তীব্ৰ খঙৰ পিছত দুঘণ্টালৈকে হাৰ্ট এটেকৰ সম্ভাৱনা প্ৰায় পাঁচগুণ বৃদ্ধি পায়। খং উঠা সকলৰ প্ৰায়ে উচ্চ ৰক্তচাপ, ক’ৰ’নাৰী ধমনী ৰোগ, ষ্ট্ৰোক আদিৰ আশংকা বেছি।
হৃদযন্ত্ৰৰ লগতে মগজু আৰু অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগবোৰো ক্ৰোধৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে:
মগজু ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়। কৰ্টিছলৰ অত্যধিক নিঃসৰণে হিপ’কেম্পছকে ধৰি মগজুৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ নিউৰনসমূহৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে। ৰক্তবাহী নলীৰ দ্ৰুত প্ৰসাৰণ আৰু সংকোচনেও তীব্ৰ মূৰৰ বিষ বা মাইগ্ৰেইনৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
আমাৰ পাচনতন্ত্ৰ বহু পৰিমাণে প্ৰভাৱিত হয়। আমি খঙাল হ’লে বেছিভাগ তেজ হৃদযন্ত্ৰ আৰু পেশীলৈ বৈ যায়, যাৰ ফলত পাচনতন্ত্ৰলৈ তেজৰ যোগান কমি যায়। ইয়াৰ ফলত এচিডিটি, আলচাৰ, অস্বস্তিকৰ আন্ত্ৰিক ৰোগকে ধৰি বিভিন্ন পাচনতন্ত্ৰৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।
ই ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাত প্ৰভাৱ পেলায়। ক্ৰনিক ষ্ট্ৰেছ হৰম’নে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা দুৰ্বল কৰি তোলে, যাৰ ফলত চৰ্দি আৰু কাহ বা বিভিন্ন সংক্ৰমণ সহজে ধৰা পৰে।
যদিও প্ৰাচীন আয়ুৰ্বেদ আৰু চীনা চিকিৎসা বিজ্ঞানত খং যকৃতৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত, তথাপিও আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ মূল কেন্দ্ৰবিন্দু হৃদযন্ত্ৰৰ ওপৰত, যিয়ে প্ৰাণ হেৰুৱাৰ আশংকা আনে। গতিকে খং দমন কৰা নহয়, সুস্থভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো দীৰ্ঘ, সুস্থ আৰু শান্তিপূৰ্ণ জীৱনৰ এক অপৰিহাৰ্য অংশ।
