বিবাহৰ ছয় বছৰৰ পিছত দম্পতীৰ জীৱনলৈ আহিল অনাহুত খবৰ: চিকিৎসা পৰীক্ষাত ওলাল প্ৰকৃত সম্পৰ্কৰ ৰহস্য

ছয় বছৰীয়া দাম্পত্য জীৱনেৰে সুখী ব্ৰিটেইনৰ এহাল যুৱ দম্পতী। এই ছয় বছৰৰ ভিতৰত দুটিকৈ সন্তানৰ পিতৃত্ব-মাতৃত্বৰো অধিকাৰী দুয়ো। পিছে তেওঁলোকৰ এই সুখী যুগ্ম জীৱনলৈ হঠাৎ যেন নামি আহিল এজাক ধুমুহা! এক চিকিৎসা পৰীক্ষাৰ ফলাফলে দম্পতীহালৰ জীৱনলৈ কঢ়িয়াই আনিলে এক অনাহুত খবৰ। বিপাঙত পৰিল দুয়ো।

এই আকস্মিক আৰু অনাহুত পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে দম্পতীহালে নিজেই শ্বেয়াৰ কৰিছে সামাজিক মাধ্যমত। ইয়াৰ পাছতেই এই কাহিনীয়ে লাভ কৰে ব্যাপক চৰ্চা। তেওঁলোকে জানিবলৈ দিয়া মতে, ছবছৰে দাম্পত্য জীৱন কটোৱা এই দম্পতীহাল প্ৰকৃততে জন্মগতভাৱে ভাতৃ-ভগ্নীহে। দুয়ো প্ৰকৃততে একে পিতৃ-মাতৃৰে সন্তান।

প্ৰকাশিত খবৰ অনুসৰি, এক অভাৱনীয় কাৰণত সৰুতেই পিতৃ-মাতৃৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ পৰিছিল ভাতৃগৰাকী তথা মহিলাগৰাকীৰ স্বামী। পিতৃ-মাতৃৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ পিছতেই তেওঁক তুলি লৈছিল সেই চহৰৰে এহাল দম্পতীয়ে। সেয়ে তেখেতে তেখেতৰ প্ৰকৃত পিতৃ-মাতৃ কোন সেয়া কেতিয়াও জানিব পৰা নাছিল।

পিতৃ-মাতৃৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হোৱা সেই শিশুটি তোলনীয়া পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত লাহে লাহে ডাঙৰ হৈ উঠিল। ডাঙৰ হৈ সেই চহৰৰে এগৰাকী যুৱতীৰ প্ৰেমত পৰিল তেওঁ। প্ৰেমৰ পৰিণতিতে দুয়োৰে মাজত সম্পন্ন হ’ল বিবাহ। জন্ম হ’ল দুটি সন্তানো। তেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে গ’ম পোৱা নাছিল যে তেওঁলোক প্ৰকৃততে ভাতৃ-ভগ্নীহে।

দম্পতীহালৰ সমুখলৈ এই সত্য আহিছিল তেওঁলোকৰ দ্বিতীয় সন্তান জন্মৰ সময়তহে। দ্বিতীয় সন্তান জন্মৰ সময়ত অসুস্থ হৈ পৰিছিল মহিলাগৰাকী। চিকিৎসকে জানিবলৈ দিছিল মহিলাগৰাকীৰ বৃক্ক সংৰোপনৰ প্ৰয়োজনৰ কথা। বৃক্ক দানৰ বাবে আগবাঢ়ি আহিছিল স্বামীয়ে। আৰু সেয়ে দুয়োৰে কৰা হৈছিল তেজ পৰীক্ষা।

চিকিৎসকে হিউমেন লিউকোচাইট এন্টিজেন (HLA) পৰীক্ষা কৰি জানিব পাৰিছিল যে দুয়োৰে DNA ১০০ শতাংশই একে। অৰ্থাৎ তেওঁলোকৰ জৈৱিক সম্পৰ্ক ভাতৃ-ভগ্নীহে। এই কথা গ’ম পোৱাৰ পিছতেই হতভম্ভ হৈ পৰে দম্পতীহাল, হতভম্ব হৈ পৰে চিকিৎসক।

এই আশ্বৰ্যকৰ পৰিস্থিতিৰ পিছত তেওঁলোকে কি কৰিব তাকে লৈ স্বামীয়ে পৰামৰ্শ বিচাৰিলে বন্ধু-বৰ্গৰ। অধিকাংশ বন্ধু-বৰ্গই দিলে উপদেশ তথা উদাহৰণ। তেওঁলোকৰ মতে, বিশ্বৰ বহু দেশত ভাতৃ-ভগ্নীৰ বিবাহ প্ৰচলিত। তদুপৰি তেওঁলোক বিবাহিত আৰু ইতিমধ্যে সন্তান আছে। গতিকে পিছলৈ ঘূৰি চোৱাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই।

বন্ধুবৰ্গৰ পৰা লগতে পৰামৰ্শ আহিল যে, তেওঁলোকৰ সন্তানৰ কোনো অস্বাভাৱিকতা দেখা পোৱা নাই। দুয়োজনেই সুস্থ। গতিকে তেওঁলোক সন্তানৰ ভাল পিতৃ-মাতৃ হ’ব লাগে। আৰু ভাতৃ বা স্বামীয়ে নিজৰ বৃক্কেৰে ভগ্নী বা পত্নীক সুস্থ কৰি তুলিব লাগে। একো সলনি কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।

অৱশেষত বন্ধুবৰ্গৰ পৰামৰ্শ, নিজৰ বিচাৰ বিবেচনাৰ পাছত এই সত্যকে মানি লৈ দুয়ো সিদ্ধান্ত ল’লে স্বামী-স্ত্ৰীৰ সম্পৰ্কটোকে আদৰি লোৱাৰ আৰু আগৰ দৰেই অব্যাহত ৰাখিলে দাম্পত্য জীৱন।