আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউয়ৰ্কৰ উডষ্টকত অৱস্থিত নিজ বাসগৃহত সোমবাৰে কিংবদন্তি জেজ সংগীতজ্ঞ তথা প্ৰসিদ্ধ চেক্স’ফ’ন বাদক ছনী ৰলিন্সৰ ৯৫ বছৰ বয়সত দেহাৱসান ঘটে। কুৰি শতিকাৰ জেজ সংগীতৰ ইতিহাসত এক অবিস্মৰণীয় কৃতি ৰাখিযোৱা এইগৰাকী মহান শিল্পীৰ মৃত্যুৱে সমগ্ৰ বিশ্বৰ সংগীত জগতত গভীৰ শোকৰ ছাঁ পেলাইছে।
হাৰ্লেমত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা ৰলিন্সে অতি কম বয়সতে জেজ সংগীতৰ জগতখনত প্ৰৱেশ কৰিছিল। প্ৰথমে পিয়ানোবাদক হিচাপে আৰম্ভণি কৰিলেও পিছলৈ তেওঁ চেক্স’ফ’নক নিজৰ প্ৰধান বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে আঁকোৱালি লৈছিল। জেজ টাইমছক দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ উল্লেখ কৰিছিল যে মাত্ৰ সাত বছৰ বয়সতে মাতৃয়ে উপহাৰ দিয়া এটা এল্টো চেক্স’ফ’নৰ জৰিয়তে তেওঁৰ এই সাংগীতিক যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল। ১৯৪৯ চনত গায়ক বেবছ গঞ্জালেজৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথমটো বাণীবদ্ধ গীত প্ৰকাশ পায় আৰু কম সময়ৰ ভিতৰতে তেওঁ নিউয়ৰ্কৰ সংগীত জগতত এক জনপ্ৰিয় নাম হৈ পৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ মাইলছ ডেভিছ, থেলোনিয়াছ মাংক আৰু বাড পাৱেলৰ দৰে প্ৰখ্যাত শিল্পীৰ সৈতে কাম কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে। ১৯৫৩ চনৰ পৰা ১৯৫৯ চনৰ ভিতৰত ২১টাকৈ এলবাম মুকলি কৰি তেওঁ শ্ৰোতাৰ বিপুল সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
সংগীত জগতৰ একেবাৰে শীৰ্ষত অৱস্থান কৰা সত্ত্বেও, ১৯৬৮ চনত ৰলিন্সে এক আধ্যাত্মিক অন্বেষণৰ তাড়নাত নিজৰ সুৰীয়া যাত্ৰাৰ পৰা সাময়িক বিৰতি লৈছিল। সুৰা আৰু ড্ৰাগছৰ নিচাত আসক্ত হৈ পৰা এইগৰাকী প্ৰতিভাধৰ শিল্পীয়ে মানসিক প্ৰশান্তিৰ সন্ধানত ভাৰতলৈ ঢাপলি মেলিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ স্বীকাৰ কৰিছিল যে যোগ সাধনাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ তেওঁ হাতত মাত্ৰ এটা সাধাৰণ বেগ আৰু প্ৰিয় চেক্স’ফ’নটো লৈ বোম্বেৰ (এতিয়াৰ মুম্বাই) পোৱাইস্থিত এখন আশ্ৰমত উপস্থিত হৈছিলহি। ভাৰতৰ এই যাত্ৰাই তেওঁৰ জীৱনলৈ এক আমূল পৰিৱৰ্তন কঢ়িয়াই আনিছিল। ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰতি তেওঁৰ এই গভীৰ অনুৰাগ আজীৱন অটুট আছিল, যাৰ প্ৰমাণ স্বৰূপে ১৯৭৮ চনত বোম্বেত আয়োজিত প্ৰথমখন ‘জেজ যাত্ৰা’ত ভাগ লৈ তেওঁ ষ্টিভি ৱাণ্ডাৰৰ এটি গীতৰ সুমধুৰ পৰিৱেশনেৰে উপস্থিত দৰ্শকক মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰিছিল।
১৯৫৬ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ দুটা এলবাম ‘টিনৰ মেডনেছ’ আৰু ‘চেক্স’ফ’ন কলোছাছ’ক জেজ সংগীতৰ ইতিহাসত ধ্ৰুপদী সৃষ্টি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। আশীৰ দশকত তেওঁ ৰোলিং ষ্টনছৰ দৰে বিখ্যাত বেণ্ডৰ সৈতেও কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। বেণ্ডটোৰ প্ৰয়াত ড্ৰামাৰ চাৰ্লি ৱাটছে ২০১০ চনত ৰলিন্সৰ প্ৰশংসা কৰি কৈছিল যে ছনীয়ে কেতিয়াও কোনো বেয়া ৰেকৰ্ড প্ৰস্তুত কৰা নাছিল। ৰলিন্সে নিজৰ এই সুদীৰ্ঘ আৰু সফল যাত্ৰাৰ আঁৰৰ মূল প্ৰেৰণা হিচাপে তেওঁৰ পত্নী তথা মেনেজাৰ লুচিল পিয়েৰছনক কৃতিত্ব প্ৰদান কৰিছিল আৰু ২০০৪ চনত তেওঁক ‘গ্ৰেমী জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা’ৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
পালমোনাৰী ফাইব্ৰ’ছিছ ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ পিছত প্ৰায় এদশক পূৰ্বে তেওঁ সক্ৰিয় সংগীত জগতৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও তেওঁৰ উচ্চাকাংক্ষা আৰু সংগীতৰ প্ৰতি থকা সমৰ্পণ সদায় অটুট আছিল। বৰ্তমান তেওঁৰ মৃত্যুৰ খবৰে বিশ্বজুৰি বিয়পি পৰাৰ লগে লগে বিভিন্ন প্ৰান্তৰ অনুৰাগী আৰু সংগীত শিল্পীসকলে এইগৰাকী মহান শিল্পীলৈ গভীৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰিছে।
