নিজৰ উদ্যোগপতি বন্ধুসকলৰ উদৰ পূৰাবলৈ নৰেন্দ্ৰ মোডী চৰকাৰে উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতৰ হাওঁফাওঁ প্ৰাচীন আৰাৱলী পৰ্বতমালা ধ্বংসৰ ব্লুপ্ৰিণ্ট প্ৰস্তুত কৰিছে! উত্তপ্ত বিতৰ্কৰ মাজতে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে দাখিল কৰিছে নিজাববীয়া (suo motu) গোচৰ। জানিব পৰা মতে, সোমবাৰে মুখ্য ন্যায়াধীশ সূৰ্য কান্তৰ বিচাৰপীঠত শুনানি গ্ৰহণ কৰা হ’ব।
শেহতীয়াকৈ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এক ৰায়দানত কোৱা হৈছে যে ১০০ মিটাৰ বা তাতকৈ অধিক উচ্চতা থকা আৰাৱলী পাহাৰৰ ভূমি আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ নামনি অংশ সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত কৰা হ’ব। এইবোৰক আৰাৱলী ৰেঞ্জৰ অংশ হিচাপে গণ্য কৰা হ’ব, অৰ্থাৎ ১০০ মিটাৰতকৈও কম দৈৰ্ঘ্যৰ পাহাৰসমূহ সুৰক্ষাৰ অধীনত নাথাকিব। অৱশ্যে আৰাৱলীৰ ৯০ শতাংশ পাহাৰৰ উচ্চতা ১০০ মিটাৰৰ তলত। কিন্তু উল্লেখযোগ্য যে আৰৱলীৰ এই ‘সংজ্ঞা’ কেন্দ্ৰীয় পৰিৱেশ, বন আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তন মন্ত্ৰালয়ে নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল। তাতেই উচ্চতম ন্যায়ালয়ে সন্মতি দিয়ে।
উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়দানৰ পিছতে বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হয়। হাৰিয়ানা, ৰাজস্থান, গুজৰাটৰ সাধাৰণ বাসিন্দাকে ধৰি পৰিৱেশবিদসকল ক্ষুব্ধ হৈ পৰে। নিৰ্মাণ উদ্যোগত ব্যৱহৃত কয়লা আৰু শিলৰ অপৰিসীম মজুত থকা আৰাৱলীত নৰেন্দ্ৰ মোডী চৰকাৰে খননৰ পথ প্ৰশস্ত কৰা বুলি অভিযোগ উত্থাপন কৰে।
এতিয়ালৈকে আৰাৱলী পৰ্বতমালা বুলি গণ্য কৰা ভূখণ্ড আৰু সুৰক্ষিত নহ’ব বুলিও অভিযোগ উত্থাপন কৰে৷ ইয়াৰ ৯০ শতাংশ অসুৰক্ষিত হৈ পৰিব। ফলত ৰাজস্থান, গুজৰাট আৰু দিল্লীলৈকে বিস্তৃত আৰাৱলী পৰ্বতমালাত খনন কাৰ্য্য অবিৰতভাৱে চলি থাকিব।
এই পৰিস্থিতিত চাপত পৰি যোৱা বুধবাৰে কেন্দ্ৰই এক বৃহৎ আদেশ জাৰি কৰে। কেন্দ্ৰীয় পৰিৱেশ, বন, জলবায়ু পৰিৱৰ্তন মন্ত্ৰালয়ে সংশ্লিষ্ট সকলো ৰাজ্যকে আৰাৱলীত নতুন খনন অনুমতি প্ৰদানৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
প্ৰসংগক্ৰমে ভাৰতত আৰৱালী পৰ্ৱতমালাৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম। হাৰিয়ানাৰ পৰা ৰাজস্থান, গুজৰাট আৰু দিল্লীলৈকে বিস্তৃত আৰৱলী পৰ্বতমালা কেৱল জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ উৎসই নহয়, এই অঞ্চলসমূহৰ বাবে পানীৰো মূল উৎস। ইয়াৰ পৰাই চম্বাল, সবৰমতী আৰু লুনিৰ দৰে নদীৰ উৎপত্তি হয়। ইয়াৰ ক্ষতি হ’লে পাহাৰৰ পৰিৱেশ তন্ত্ৰত ভয়াৱহ প্ৰভাৱ পৰিব। আৰৱলীয়ে ৰাজস্থানৰ থৰ মৰুভূমিৰ সম্প্ৰসাৰণতো বাধা দিয়ে। এই পৰ্বতমালা অবিহনে দিল্লীও মৰুভূমিয়ে আগুৰি ধৰিলেহেঁতেন।
পৰিৱেশবিদসকলে দাবী কৰে যে যদিহে আৰাৱলী খনি আৰু ৰিয়েল এষ্টেটৰ দৰে কৰ্প’ৰেটৰ হাতত পৰে তেন্তে আৰাৱলীয়ে প্ৰদান কৰা নিৰাপত্তাৰ ৯০ শতাংশ ভাঙি যাব। ভয়ংকৰ প্ৰদূষণৰ বাহিৰেও জৈৱ বৈচিত্ৰ্য সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বংস হ’ব। ভূগৰ্ভস্থ পানীৰ পুনঃব্যৱহাৰ হ্ৰাস পাব। জল সংকটে চৰম ৰূপ ল’ব।
