প্ৰাচীন ভাৰতীয় পণ্ডিত আচাৰ্য চাণক্য ভাৰতীয় সমাজত চিৰ অনুকৰণীয় হৈ আহিছে। ব্যক্তিৰ জীৱনৰ সৈতে জড়িত সকলোবোৰ বিষয়ৰ ওপৰতে আচাৰ্য চাণক্যই এৰি গৈছে পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ চাপ। চাণক্যৰ এই দূৰদৰ্শী চিন্তাক সেয়ে ভাৰতৰ সমাজ জীৱনত যথেষ্ট গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হয়।
এগৰাকী ব্যক্তিৰ জীৱনত স্বাভাৱিকতেই অনেক শত্ৰু থাকিব পাৰে। এয়া স্বাভাৱিক। আমি এনে বাহ্যিক শত্ৰুসমূহক সহজেই চিনাক্ত কৰিব পাৰোঁ। কিন্তু আচাৰ্য চাণক্যই ব্যক্তিৰ জীৱনৰ এনে কিছু শত্ৰুৰ কথা সোঁৱৰাই গৈছে, যিসমূহ হয়তো আমি উলাই কৰি চলো।
জীৱনৰ এই শত্ৰু সমূহ চিনাক্ত কৰি যিকোনো ব্যক্তিয়েই এক সুখী, স্বাচ্ছন্দ্যময় আৰু সমৃদ্ধিশালী জীৱন যাপন কৰিব পাৰে বুলি চাণক্যই কৈ গৈছে। চাওঁ আহক চাণক্যৰ এই গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষণ—
বয়োজ্যেষ্ঠ আৰু নেতৃস্থানীয় ব্যক্তিৰ প্ৰতি সৌজন্যশীল হওক। লাহে লাহে আৰু মৃদুভাৱে কথা কওক। জীৱনশৈলী এনেকুৱা হ’ব লাগে যাতে যিকোনো কাম আৰু ব্যৱসায়ত সফলতা আহে।
অস্থিৰ মনটোক শান্ত কৰক। মন শান্ত হ’লেহে এজন প্ৰকৃত বন্ধুক চিনিব পাৰি।
যিসকলে আনৰ সুখৰ বাবে দুখ কৰে, তেওঁলোকে কেতিয়াও সুখী হ’ব নোৱাৰে। এই কথাবোৰ চাণক্য নীতিৰ ত্ৰয়োদশ অধ্যায়ৰ ১৫ নং পদত উল্লেখ কৰা হৈছে। লগতে তেওঁ কয় যে সন্তুষ্টি অবিহনে কোনো কামতে সফল হ’ব নোৱাৰি।
চাণক্যৰ মতে ক্ৰোধ আমাৰ সৰ্ব্ববৃহৎ শত্ৰু। কাৰণ খঙৰ অৱস্থাত কোনো সিদ্ধান্ত সঠিকভাৱে ল’ব নোৱাৰি। খঙৰ অৱস্থাত কি ভুল আৰু কি উচিত সেইটো স্পষ্টভাৱে সিদ্ধান্ত ল’ব নোৱাৰি।
কেতিয়াও অন্ধভাৱে বিশ্বাস কৰি নিজৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ গোপন কথা কাৰো আগত প্ৰকাশ কৰা উচিত নহয়। সেই গোপনীয়তাৰ বাবেই এটা সময়ত সেই ব্যক্তিজন আপোনাৰ ধ্বংসৰ কাৰণ হ’ব পাৰে। চাণক্যই কৈছে যে আমাৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ মানুহজনেই আমাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শত্ৰু হৈ উঠিব পাৰে।
আমি পোৱা জীৱনটো বহুত চুটি। আমি আমাৰ ভুলৰ পৰা শিকি লওঁ। গতিকে এজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ ভুলৰ প্ৰতি সচেতন হোৱা উচিত। তেনে ক্ষেত্ৰত প্ৰতিটো ভুলৰ পৰাই শিক্ষা পোৱা যায়। বাস্তৱ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা পোৱা শিক্ষাৰ কোনো বিকল্প থাকিব নোৱাৰে।
প্ৰয়োজনতকৈ বেছি আত্মবিশ্বাসী হ’লে গোটেই পৃথিৱীয়ে আপোনাক মূৰ্খ কৰি তুলিব। অৰণ্যৰ আটাইতকৈ পোন গছজোপা প্ৰথমে কাটি দিয়া হয়।
কেতিয়াও লোভৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হ’ব নালাগে। লোভৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হোৱাৰ ফলত বাৰে বাৰে ভুল কাম কৰাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়।
জীৱনৰ কোনো এটা সময়ত কেইবাটাও চিৰি বগাই একেবাৰে ওপৰলৈ উঠিবলগীয়া হয়। কিন্তু সেই কামটো কৰাৰ আগতে আপোনাৰ লক্ষ্যৰ বিষয়ে স্পষ্ট ধাৰণা থাকিব লাগিব আৰু নিজৰ উদ্দেশ্যৰ বিষয়ে নিশ্চিত হ’ব লাগিব। তেতিয়াহে আপুনি সফলতা লাভ কৰিব।
