বৰ্তমান ভাৰতৰ বহু চহৰত তাপমাত্ৰা ৪০ ডিগ্ৰীৰ ওপৰত চলি আছে। এনে অৱস্থাত এচি মেৰামতি কৰা টেকনিচিয়ানৰ অভাৱ সঘনাই দেখা গৈছে। টেকনিচিয়ানক মাতিলে বহু সময় অপেক্ষা কৰিবলগীয়া হয়। প্লাম্বাৰ, ইলেক্ট্ৰিচিয়ান বা কাঠমিস্ত্ৰীৰ ক্ষেত্ৰতো মানুহে একেই সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে। ভাৰতত এতিয়া এইটো এটা সাধাৰণ সমস্যা হৈ পৰিছে। এফালে লাখ লাখ যুৱকে ডিগ্ৰী লৈ চাকৰি বিচাৰি আছে আৰু আনফালে প্ৰয়োজনীয় কামৰ বাবে মানুহ পোৱা টান হৈছে। আগন্তুক সময়ত এনেকুৱা অৱস্থা হ’ব পাৰে যে ইঞ্জিনীয়াৰ এজন সহজেই পোৱা যাব, কিন্তু এজন ভাল প্লাম্বাৰ, ইলেক্ট্ৰিচিয়ান বা কাঠমিস্ত্ৰী বিচাৰি পোৱাটো কঠিন হৈ পৰিব। একাংশ বিশেষজ্ঞই এতিয়া এই বিপদৰ প্ৰতিয়েই আঙুলিয়াই দিছে।
কানাডাৰ অনুসন্ধান প্ৰতিষ্ঠান পাইনট্ৰীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰিতেশ জৈনে কয় যে সমগ্ৰ বিশ্বই এতিয়া এনে এক পৰ্যায়ত প্ৰৱেশ কৰিছে, য’ত শাৰীৰিক শ্ৰম কৰা বা ব্লু-কলাৰ কৰ্মচাৰীৰ চাহিদা আকাশলংঘী হ’ব পাৰে। তেওঁৰ মতে, আগন্তুক পাঁচ বছৰত ভাৰতত প্লাম্বাৰ, ইলেক্ট্ৰিচিয়ান, ড্ৰাইভাৰ, নাৰ্ছ, কেয়াৰগিভাৰ আৰু কাঠমিস্ত্ৰী আদিৰ দৰে পেচাত কৰ্মচাৰীৰ অভাৱ হ’ব পাৰে। কাৰণ উন্নত দেশসমূহে এই শ্ৰমিকসকলক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ বৃহৎ সংখ্যক নিযুক্তি দি আছে।
ইউৰোপ, আমেৰিকা আৰু বহু উন্নত দেশৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সমস্যাটো হৈছে তেওঁলোকৰ বৃদ্ধ জনসংখ্যা। জন্মৰ হাৰ ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পাইছে আৰু বৃহৎ সংখ্যক লোক অৱসৰৰ বয়সত উপনীত হৈছে। এনে পৰিস্থিতিত নিৰ্মাণ, মেৰামতি, স্বাস্থ্যসেৱা, বৃদ্ধৰ যতন আৰু লজিষ্টিকছ আদি খণ্ডত কৰ্মচাৰীৰ নাটনি দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছে। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ অনুমান অনুসৰি ৬৫ বছৰৰ ওপৰৰ জনসংখ্যা ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পাইছে। আনহাতে, জনসংখ্যা সুস্থিৰ কৰি ৰাখিবলৈ প্ৰয়োজনীয় জন্মৰ হাৰ বহু দেশত কমি গৈছে। ইয়াৰ পোনপটীয়া প্ৰভাৱ শ্ৰম বজাৰত দেখা গৈছে।
জাৰ্মানীৰ পৰা আমেৰিকালৈকে সকলোতে শ্ৰমিকৰ প্ৰয়োজন। ইউৰোপীয় দেশসমূহৰ অৱস্থা এনেকুৱা যে কোম্পানীসমূহে যোগ্য কৰ্মচাৰী পোৱা নাই। বহু জৰীপৰ পৰা দেখা গৈছে যে জাৰ্মানীকে ধৰি ইউৰোপৰ বৃহৎ ঔদ্যোগিক দেশসমূহত কৰ্মচাৰী নিযুক্তি দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত নিয়োগকৰ্তাসকল যথেষ্ট অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছে। ইলেক্ট্ৰিচিয়ান, ৱেল্ডাৰ, মেকানিক আৰু কাৰিকৰী শ্ৰমিকৰ চাহিদা আটাইতকৈ বেছি। আমেৰিকাতো ছবিখন বেলেগ নহয়। তাতো আগন্তুক বছৰবোৰত প্লাম্বাৰ আৰু ইলেক্ট্ৰিচিয়ানৰ দৰে পেচাত বৃহৎ নাটনি হোৱাৰ আশংকা কৰা হৈছে।
ৰিতেশ জৈনৰ মতে ধনী দেশবোৰত এতিয়া পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ ব্লু-কলাৰ কৰ্মচাৰী নাই। সেয়েহে তেওঁলোকৰ চকু ভাৰতৰ দৰে দেশৰ ওপৰত পৰিছে, য’ত যুৱ জনসংখ্যা এতিয়াও বৃহৎ পৰিমাণে আছে। ভাৰত আগৰে পৰাই নাৰ্ছ, কেয়াৰ ৱাৰ্কাৰ আৰু নিৰ্মাণ খণ্ডৰ শ্ৰমিকৰ এক বৃহৎ উৎস হৈ আহিছে। এতিয়া এই চাহিদা আৰু বৃদ্ধি পাব পাৰে। শ্ৰমিকৰ অভাৱ থকা খণ্ডসমূহলৈ বিদেশী কৰ্মচাৰীক পোনে পোনে আকৰ্ষণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে বহু দেশে ইতিমধ্যে নতুন ভিছা কাৰ্যসূচীৰ কাম আৰম্ভ কৰিছে।
এফালে বিশ্বক কাৰিকৰী শ্ৰমিকৰ প্ৰয়োজন, আনফালে ভাৰতে প্ৰতি বছৰে বৃহৎ সংখ্যক ডিগ্ৰীধাৰী যুৱক-যুৱতী গঢ়ি তুলিছে। সমস্যাটো হ’ল ডিগ্ৰীধাৰী যুৱক-যুৱতীৰ সংখ্যা যিমান দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছে, হোৱাইট-কলাৰ বা অফিচৰ চাকৰিৰ হাৰ সিমান দ্ৰুত হোৱা নাই। লেবাৰ মাৰ্কেটৰ বহু অধ্যয়ন অনুসৰি, যুৱ গ্ৰেজুৱেটসকলৰ মাজত নিবনুৱা সমস্যা যথেষ্ট বেছি। আনহাতে, কোম্পানীসমূহে অভিযোগ কৰে যে তেওঁলোকে দক্ষতা ভিত্তিক কামৰ বাবে সঠিক মানুহ পোৱা নাই। অৰ্থাৎ এফালে ডিগ্ৰী আছে, আনফালে দক্ষতাৰ অভাৱ।
বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে অহা দশকত ভাৰতত লজিষ্টিকছ, নিৰ্মাণ, উৎপাদন আৰু সেৱা আদি খণ্ডত বৃহৎ সংখ্যক চাকৰিৰ সৃষ্টি হ’ব। কিন্তু যদি দক্ষ শ্ৰমিকসকলে বিদেশলৈ যায় আৰু দেশত এই পেচাসমূহে পৰ্যাপ্ত গুৰুত্ব নাপায়, তেন্তে চাহিদা আৰু যোগানৰ মাজত এক বৃহৎ ব্যৱধানৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।
এই পৰিস্থিতি ভাৰতৰ বাবে এক প্ৰত্যাহ্বান আৰু সুযোগ দুয়োটা। যদি দেশে দক্ষতা বিকাশত গুৰুত্ব দিয়ে আৰু ব্লু-কলাৰ পেচাসমূহক উন্নত দৰমহা, নিৰাপত্তা আৰু সন্মান প্ৰদান কৰে, তেন্তে বিশ্বৰ শ্ৰমৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰাৰ লগতে নিজৰ যুৱ প্ৰজন্মৰ বাবে নতুন সুযোগ সৃষ্টি কৰিব পাৰিব। কিন্তু যদি সঠিক প্ৰস্তুতি চলোৱা নহয়, তেন্তে কেইবছৰমান পিছত এনেকুৱা অৱস্থা হ’ব পাৰে য’ত ডিগ্ৰীধাৰী নিবনুৱাৰ সংখ্যা বাঢ়িব আৰু এজন ভাল প্লাম্বাৰ, ইলেক্ট্ৰিচিয়ান বা নাৰ্ছ বিচাৰি পোৱাটো অতি কঠিন হৈ পৰিব।
