এটা ৩০০ বছৰ পুৰণি মন্দিৰ।
মন্দিৰৰ দেৱতাক পূজা কৰিবলৈ ভক্তই নিব নালাগে কোনো ফল-মূল অথবা বুটমাহ ।
কেৰালাৰ এই মন্দিৰৰ দেৱতা মুৰুগানে ভালপায় কেৱল চকলেট।
সেইবাবেই মুৰুগান দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ ভক্তই আন প্ৰসাদৰ সলনি নিয়ে কেৱল চকলেট।
আচৰিত কথাটো হ’ল মুৰুগান দেৱতাৰ মূৰ্তিত ফুলৰ মালাৰ পৰিবৰ্তে পিন্ধাই ৰখা হৈছে চকলেটৰ মালা।
কেৰালাৰ এই মন্দিৰৰ প্ৰকৃত নাম চেমথ শ্ৰী সুব্ৰমণিয়ম স্বামীৰ মন্দিৰ।
মন্দিৰটোলৈ প্ৰতিদিনে শ শ ভক্তৰ আগমণ ঘটি আহিছে।
সকলোৱে হাতে হাতে প্ৰসাদ হিচাবে কেৱল চকলেট লৈ অহাৰ বাবে মন্দিৰৰ ভিতৰ ভাগ ভৰি পৰিছে চকলেটেৰে।
স্থানীয় লোকসকলে প্ৰকাশ কৰা মতে ৩০০ বছৰ পুৰণি এই মন্দিৰটোলৈ ভক্তই প্ৰসাদ হিচাবে আগবঢ়োৱা চকলেট সকলোৰে মাজত বিলাই দিয়া হয়।
কেৰালাৰ স্থানীয় লোকৰ মতে দৰাচলতে মুৰুগান হৈছে শিৱৰ শিশু পুত্ৰ।
শিশুৱে চকলেট ভালপোৱাৰ দৰেই শিৱ পুত্ৰ মুৰুগানেও চকলেট ভালপায়। মন্দিৰটোলৈ মানস কৰি যিয়ে প্ৰসাদ হিচাবে চকলেট আগবঢ়ায় তেওঁৰেই মনোকামনা পূৰণ হয় বুলি স্থানীয় লোকসকলে বিশ্বাস কৰি আহিছে।
স্থানীয় একাংশ লোকে প্ৰকাশ কৰা মতে মুৰুগান দেৱতাক চকলেট দিয়াটো ৬ বছৰ মানৰ পৰাই বেছিকৈ হ’বলৈ ধৰিছে।
৬ বছৰমান পূৰ্বে এটি শিশু জটিল ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ পিছত শিশুটিৰ পৰিয়ালে মুৰুগান দেৱতাক চকলেট আগবঢ়াব বুলি মানস কৰিছিল।
ইয়াৰ পিছতে শিশুটি সুস্থ হৈ উঠে। তেতিয়াৰে পৰা সকলোৱে মন্দিৰত সৰহকৈ চকলেট আগবঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰে।
