আজিকালি আমি যেন এক বিতৰ্কৰ ধুমুহাৰ মাজত বাস কৰোঁ।এই বিতৰ্কৰ ধুমুহাবোৰ কেনেকৈ সৃষ্টি হয়? কোনোবাই সৃষ্টি কৰে নে নিজে নিজে এইবোৰৰ সৃষ্টি হয়? আকৌ সময়ত কেনেকৈ এই বিতৰ্কবোৰ শাম কাটে? বিতৰ্কবোৰৰ কিবা উচিত সমাধান ওলায় নে? নে এটা সময়ত একোটাহঁত বিতৰ্কই মানুহক আমুৱায় আৰু তেওঁলোকে নতুন এটা বিতৰ্ক বিচাৰে? নে মানুহৰ মন এটা বিতৰ্কৰ পৰা আনফালে ঢাল খুৱাবলৈ নতুন এটা বিতৰ্ক সৃষ্টি কৰা হয়? কেঁচু খান্দোতে সাপ ওলোৱাৰ দৰে কেতিয়াবা স্বাভাৱিকতে একোটা বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হয় নেকি? এই বিতৰ্ক বেছিদিন বৰ্তি থাকিলে কাৰোবাৰ বিপদ হ’ব পাৰে বুলি নতুন এক বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰা হয় নেকি? এই বিতৰ্ক সৃষ্টিত ৰাজনীতিকৰ বা তেওঁলোকৰ বহতীয়া সংবাদপত্ৰ বা প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ কিবা ভূমিকা আছে নেকি? এই যে মই ইমানবোৰ প্ৰশ্ন তুলিছোঁ -এই প্ৰশ্নবোৰতে কিবা উত্তৰ নিহিত আছে নেকি? এই আটাইবোৰ দৰকাৰী কথা।
আজি কিছুদিন আগতে, বিভিন্ন ৰাজনৈতিক দল আৰু সংগঠনে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পত্নীৰ বিৰুদ্ধে কেতবোৰ দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ আনিছিল। তেওঁলোকে এই অভিযোগবোৰৰ তদন্ত দাবী কৰিছিল৷ আনকি কোনোবা এটা দলে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বিৰুদ্ধে পুলিচ থানাত এজাহাৰ পৰ্যন্ত দিছিল৷ আজিকালি অৱশ্যে এনেকৈ এজাহাৰ দিয়াটো এটা দস্তুৰ হৈ পৰিছে৷ কাৰোবাৰ চিন্তা-চৰ্চা, মতাদৰ্শ মই ভাল নাপাওঁ৷ তেওঁ ক’ৰবাত কিবা এটা কৈছে, লগে লগে মই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে পুলিচক এজাহাৰ এখন দি দিওঁ৷ মহুৱা মৈত্ৰৰ বিৰুদ্ধে এতিয়া কিমানে এজাহাৰ দিছে! মই যদি চৰকাৰী পক্ষৰ মানুহ হওঁ, মোৰ এজাহাৰ মতে পুলিচে ব্যৱস্থা লৈ হাজাৰ কিলোমিটাৰ দূৰৰপৰা মানুহ এজনক ধৰি আনি তেওঁক পুলিচৰ জিম্মাত ৰাখিবও পাৰে৷ জিগনেছ মেৱানীৰ ক্ষেত্ৰত সেইটোৱেই হোৱা নাছিল জানো? কিন্তু মই যদি চৰকাৰৰ অপছন্দৰ মানুহ হওঁ, মোৰ এজাহাৰ পুলিচে নল’বও পাৰে৷ বা ল’লেও, সেইখন পেলাই থ’ব পাৰে৷
এইটো কেতিয়াও হ’ব নালাগে৷ এনে হোৱাটো অনুচিত।পুলিচৰ কোনো দলীয় আনুগত্য থাকিব নালাগে৷ আইনৰ শাসন,ভাৰতৰ সংবিধানৰ প্ৰতিহে পুলিচৰ আনুগত্য থাকিব লাগে৷ সেইটোৱেই পুলিচৰ আদৰ্শ,মতাদৰ্শ হোৱা উচিত।কোনোবাই কাৰোবাৰ বিৰুদ্ধে এজাহাৰ এখন দিলেই তেওঁলোকে অভিযুক্তজনৰ বিৰুদ্ধে আইনী ব্যৱস্থা ল’ব লাগিব বুলি কোনো কথা নাই৷ কোনখন এজাহাৰক পুলিচে গুৰুত্ব দিব, কোনখনক গুৰুত্ব নিদিব, সেই বিষয়ে স্পষ্ট আইনী নিৰ্দেশনা আছে৷ কোনো পক্ষপাতিত্ব নকৰাকৈ সেই নিৰ্দেশনা পালন কৰি পুলিচে নিজৰ কৰণীয় কৰিব লাগে। পৰিতাপৰ কথা যে আজিকালি পুলিচে সেইটো নকৰে।
কিয় মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ বিৰুদ্ধে এই দুৰ্নীতিৰ অভিযোগবোৰ উত্থাপন হৈছে? এই অভিযোগবোৰৰ কোনো বাস্তৱ ভিত্তি আছেনে নাই? কোনো কোনোৱে কয় এতিয়া হেনো চৰকাৰৰ প্ৰয়োজনীয় সকলো বস্তু মুখ্যমন্ত্ৰীৰ হাত থকা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা আহে৷ চৰকাৰী ঠিকা-ঠুকলিও কেৱল মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ওচৰৰ মানুহে পায়।এইবোৰ কথা কিমান সঁচা, কিমান মিছা আমি নাজানো। কিন্তু,এতিয়া এইবোৰ কথা চৰ্চা হৈ আছে। আজি কিছুদিন আগলৈ এইবোৰ কথা লৈ ৰাজপথ উত্তাল হৈ আছিল।চাৰিওফালে ধৰ্ণা, বিক্ষোভ হৈছিল। এতিয়া নতুন বিতৰ্কৰ ধুমুহাই এইবোৰ তল পেলাইছে।
মন্ত্ৰী,বিধায়ক,সাংসদ বা চৰকাৰী পদবীত থকা যি কোনো লোক কোনো লাভজনক কামত জড়িত হ’ব নোৱাৰে।এই সম্পৰ্কে আইন আছে। কিন্তু বাস্তৱত আমি কি দেখিছোঁ? মন্ত্ৰী, এম এল এ, আমোলাৰ লাভজনক কামৰ লগত সম্পৰ্ক আছে নে নাই? এইটো সকলোৱে জনা কথা যে নামত নহয়, বেনামত, পৰোক্ষ নহয়, অপৰোক্ষভাৱে এতিয়া বেছিভাগ মন্ত্ৰী,সাংসদ, বিধায়ক কিবা নহয় কিবা ব্যৱসায়িক লেনদেনৰ লগত জড়িত! নিজৰ নামত থাকিলেহে জগৰ লগাৰ কথা। কিন্তু নিজৰ স্বত্ব যদি আনৰ নামত থাকে আইনে কি কৰিব পাৰে! এতিয়া আমি দেখিছোঁ ৰাজনীতিক আৰু লাভজনক ব্যৱসায়ৰ মাজৰ সম্পৰ্কটো যেন চক্ৰাকাৰ; ঠিক কণী আৰু কুকুৰাৰ পোৱালীৰ সাঁথৰটোৰ দৰে। লাভজনক ব্যৱসায়ত জড়িত লোক সকলহে যেন এতিয়া ৰাজনীতিৰ কাৰণে আটাইতকৈ উপযুক্ত ব্যক্তি। আকৌ ৰাজনীতিকৰ সমৰ্থন নহ’লে ব্যৱসায় নচলে।
তেনে এটা পটভূমিতে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু তেওঁৰ নিকট আত্মীয়ৰ বিৰুদ্ধে এই অভিযোগবোৰ উঠিছে।মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে এই অভিযোগবোৰ অস্বীকাৰ কৰিছে। আনকি তেওঁ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ বিৰুদ্ধে এনে অভিযোগ অনা কাৰো কাৰোৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ মান হানিৰ গোচৰো তৰিছে। সেই বিষয়ে আমাৰ একো ক’বলগীয়া নাই। কিন্তু আমাৰ মূল প্ৰশ্নটো হ’ল প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে আজিৰ সৰহ সংখ্যক ৰাজনীতিকৰ লগত লাভজনক ব্যৱসায়ৰ সম্পৰ্ক আছে নে নাই? নিৰ্বাচনত মনোনয়ন দাখিল কৰাৰ সময়ত আমি সদায় কিয় তেওঁলোকৰ সম্পত্তি জ্যামিত্তিক হাৰত বৃদ্ধি পোৱাৰ তথ্য দেখাপাওঁ?
