শীতকালে আমাৰ শৰীৰত বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰভাৱ পেলায়। বিশেষকৈ হৃদৰোগ বা হৃদযন্ত্ৰৰ সমস্যাৰ আশংকা থকাসকলৰ বাবে ঠাণ্ডা বতৰত সাৱধান হোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। গৱেষণাত দেখা গৈছে যে শীতকালত হাৰ্ট এটেকৰ সম্ভাৱনা গ্ৰীষ্মকালতকৈ প্ৰায় ৫৩ শতাংশ বেছি। সেয়ে এই সময়ত হৃদযন্ত্ৰৰ অতিৰিক্ত যত্ন লোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়।
দৰাচলতে হঠাৎ উষ্ণতাৰ পৰিৱৰ্তনে হৃদযন্ত্ৰৰ লগতে শৰীৰৰ অন্যান্য অংগতো প্ৰভাৱ পেলায়। শীতকালত আমাৰ শৰীৰত ৰক্তচাপ বৃদ্ধি পায়। সেয়ে গোটেই শৰীৰলৈ তেজ যোগান ধৰিবলৈ হৃদযন্ত্ৰই দুগুণ কাম কৰিব লগা হয়।
বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে বাহিৰৰ উষ্ণতা বেছিকৈ কমি গ’লে শৰীৰৰ স্বাভাৱিক উষ্ণতা বজাই ৰখাটো কঠিন হৈ পৰে। ই হৃদযন্ত্ৰৰ ৰক্তবাহী নলীৰ ক্ষতি কৰে। তেনে ক্ষেত্ৰত যদি ইতিমধ্যে হৃদৰোগ আছে তেন্তে শৰীৰে এই পৰিস্থিতিৰ লগত খাপ খুৱাবলৈ অধিক সমস্যাৰ সন্মুখীন হয়।
তদুপৰি, শীতকালত শৰীৰক অধিক অক্সিজেনৰ প্ৰয়োজন হয়। ৰক্তবাহী নলী সংকীৰ্ণ হোৱাৰ লগে লগে হৃদযন্ত্ৰত অক্সিজেন কমকৈ পোৱা যায়। ইয়াৰ ফলত হাৰ্ট এটেকৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়।
ইয়াৰ লগতে ঠাণ্ডাৰ সময়ত খোজ কঢ়া বা ব্যায়াম কৰাৰ ইচ্ছাও কমি যায়। খাদ্যাভ্যাসতো পৰিৱৰ্তন আহে। অতিৰিক্তভাৱে খোৱা খাদ্যই শৰীৰত কলেষ্টেৰলৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি কৰে।
শীতকালত বহুতৰে হাঁপানী বা এজমা বৃদ্ধি পায়। এলাৰ্জীৰ সমস্যাত ভুগি থাকে। জটিল শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত সংক্ৰমণৰ ফলত অক্সিজেন পোৱাত অসুবিধা হয়। তেতিয়াও ই হৃদযন্ত্ৰৰ পেশীত চাপ প্ৰয়োগ কৰিব পাৰে।
কোন কোন লক্ষণ দেখা পালে সতৰ্ক হ’ব:
- হঠাতে বুকুৰ বিষ হোৱা, বিশেষকৈ বুকুৰ মাজভাগ বা বাওঁফালে চাপ বা অস্বস্তি অনুভৱ কৰিলে আওকাণ কৰিব নালাগে
- হঠাৎ উশাহ লোৱাত কষ্ট পোৱাটো হৃদৰোগৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে। বুকুৰ বিষ আৰু উশাহ-নিশাহৰ সমস্যা হ’লে তৎক্ষণাত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লওক।
- শীতকালৰ নিশা হঠাতে প্ৰচুৰ ঘাম ওলোৱাটো একেবাৰেই ভাল লক্ষণ নহয়। ই লুকাই থকা হৃদৰোগৰ লক্ষণ।
- শীতকালীন সন্ধিয়াৰ পৰা হঠাতে ক্লান্ত অনুভৱ কৰিলেও সাৱধান হোৱাটো প্ৰয়োজন।
