প্ৰথমতে বিবেচনা কৰিব লাগিব যে ৰহিংগীয়াসকল অনুপ্ৰৱেশকাৰী নে শৰণাৰ্থী। বৃহস্পতিবাৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ৰোহিংগীয়াৰ সৈতে জড়িত কেইবাটাও গোচৰৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰি এই কথা প্ৰকাশ কৰে। ন্যায়াধীশ সূৰ্য কান্ত, ন্যায়াধীশ দিপাংকৰ দত্ত আৰু ন্যায়াধীশ এন কোটিশ্বৰ সিঙৰ বিচাৰপীঠত শুনানি অনুষ্ঠিত হয়। আৰু তেতিয়া ন্যায়াধীশ সূৰ্য্য কান্তে ক’লে, “আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়টো অতি সহজ। তেওঁলোক শৰণাৰ্থী নে অনুপ্ৰৱেশকাৰী?” বিচাৰপীঠে লগতে প্ৰশ্ন কৰে যে, “ৰহিংগীয়াসকল শৰণাৰ্থী হিচাপে স্বীকৃতি পোৱাৰ অধিকাৰী নেকি? যদি আছে তেন্তে তেওঁলোক সুৰক্ষা, সুবিধা বা অধিকাৰৰ অধিকাৰী নেকি?”
একে সময়তে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে কয়, দ্বিতীয়টো বিষয় হ’ল, যদি ৰহিংগীয়াসকল শৰণাৰ্থী নহয় আৰু অনুপ্ৰৱেশকাৰী, তেন্তে তেওঁলোকক বিতাড়িত কৰাটো কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্যসমূহৰ কাৰ্য্য ন্যায্য আছিল নেকি? বিচাৰপীঠে প্ৰশ্ন কৰে যে ৰহিংগীয়াসকলক অনুপ্ৰৱেশকাৰী বুলি গণ্য কৰা হ’লেও তেওঁলোকক অনিৰ্দিষ্টকাললৈ আটক কৰিব পাৰিনে নে আদালতে উপযুক্ত বুলি বিবেচিত চৰ্ত সাপেক্ষে জামিনত মুকলি কৰি দিয়াৰ অধিকাৰ আছেনে?
শীৰ্ষ আদালতে কয় যে আবেদনসমূহত উত্থাপন হোৱা আন এটা বিষয় হ’ল আটক নোহোৱা আৰু শৰণাৰ্থী শিবিৰত বাস কৰা ৰোহিংগীয়াসকলক খোৱাপানী, অনাময় আৰু শিক্ষাৰ দৰে মৌলিক সুবিধা প্ৰদান কৰা হৈছে নেকি? উচ্চতম ন্যায়ালয়ে প্ৰশ্ন কৰে যে, “যদি ৰহিংগীয়া অনুপ্ৰৱেশকাৰী হয়, তেন্তে ভাৰত চৰকাৰ আৰু ৰাজ্যসমূহে তেওঁলোকক বিতাড়িত কৰিবলৈ আইনগতভাৱে বাধ্যতামূলক নেকি?”
প্ৰসংগক্ৰমে ১৬ মে’ত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ৰহিংগীয়াৰ সৈতে জড়িত ধাৰাবাহিক গোচৰত বিবাদীসকলক ধমক দিছিল। শিশু আৰু মহিলাকে ধৰি ৪৩ জন ৰোহিংগীয়াক আন্দামান সাগৰৰ মাজেৰে ম্যানমাৰলৈ বিতাড়িত কৰা হৈছে বুলি দাবী কৰি উচ্চতম ন্যায়ালয়ে চৰকাৰক ধমক দি কয় যে, “এয়া কোৱা হৈছে এক হাস্যকৰ কাহিনী।” উচ্চতম ন্যায়ালয়েও দাখিল কৰা তথ্যক “মূৰ্খ” বুলি ঘোষণা কৰে।
