কৰ্ণাটক আৰু জম্মু-কাশ্মীৰৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱা ৰঞ্জী ট্ৰফী ফাইনেলৰ চতুৰ্থ দিনটো ক্ৰীড়া প্ৰেমীৰ বাবে আছিল অতি উত্তেজনাপূৰ্ণ। খেলৰ শেষৰ ফালে বিজয়কুমাৰ ব্যশাক আৰু কাম্ৰাণ ইকবালৰ মাজত এক তীব্ৰ বাকযুদ্ধৰ সৃষ্টি হৈছিল। জম্মু-কাশ্মীৰৰ অ’পেনাৰ কাম্ৰাণে কৰ্ণাটকৰ তীব্ৰবেগী বলাৰসকলৰ সন্মুখীন হওঁতে বাৰে বাৰে নিজৰ স্থানৰ পৰা আঁতৰি গৈছিল, যিয়ে বিপক্ষৰ বলাৰসকলক হতাশ কৰি তুলিছিল। আনকি এবাৰ বিদ্যাধৰ পাটিলে কাম্ৰাণক প্ৰায় আউট কৰিয়েই পেলাইছিল, কিন্তু ভাগ্যক্ৰমে বলটোৱে ষ্টাম্প স্পৰ্শ কৰিলেও বেল মাটিত নপৰিল। ইমানবোৰ মানসিক চাপ আৰু আক্ৰমণাত্মক পৰিৱেশৰ মাজতো কাম্ৰাণ ইকবাল ৯০ ৰানত অপৰাজিত হৈ ৰিল আৰু দলৰ ঐতিহাসিক বিজয়ৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিলে।
এই ঐতিহাসিক জয়ৰ আঁৰত আছিল প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ সামূহিক প্ৰচেষ্টা। বিশেষকৈ কাম্ৰাণৰ কাহিনীটো আছিল আটাইতকৈ আচৰিত। অভিজ্ঞ শুভম খাজুৰিয়াই খেলৰ মাত্ৰ এদিন আগতে আঘাত পোৱাৰ বাবে কাম্ৰাণক হঠাতে দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। সেই জৰুৰীকালীন ফোনটোৱেই কাম্ৰাণৰ ভাগ্য সলাই পেলালে আৰু তেওঁ সেই সুযোগৰ সম্পূৰ্ণ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিলে। কেৱল কাম্ৰাণেই নহয়, প্ৰথম ইনিংছত ইয়াৱেৰ হাছানৰ অৱদানো আছিল উল্লেখনীয়। ইয়াৰ আগতে প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটত বিশেষ উন্নত প্ৰদৰ্শন নকৰা হাছানে সেইদিনা নতুন বলৰ প্ৰত্যাহ্বান নেওচি দলৰ বাবে এক শক্তিশালী ভেটি গঢ়ি তুলিছিল।
দলৰ অধিনায়ক পৰশ ডোগ্ৰাই নিজৰ অদম্য সাহসৰ পৰিচয় দিছিল। খেলৰ মাজতে হেলমেট আৰু ডিঙিত কেইবাবাৰো আঘাত পোৱা স্বত্বেও তেওঁ হাৰ মনা নাছিল। আঘাতৰ বাবে সাময়িকভাৱে খেলপথাৰৰ পৰা আঁতৰি গৈছিল যদিও পিছলৈ পুনৰ বেটিং কৰিবলৈ আহি মিডল অৰ্ডাৰক সুৰক্ষিত কৰিছিল। আনহাতে আকিব নবী আৰু সুনীল কুমাৰৰ বলিং যুটীটোৱে কৰ্ণাটকৰ বেটিং লাইনক সম্পূৰ্ণৰূপে বিধ্বস্ত কৰি পেলাইছিল। বিশেষকৈ বাওঁহাতৰ পেচাৰ সুনীল কুমাৰে তেওঁৰ নিখুঁত নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ক্ৰীজৰ সঠিক ব্যৱহাৰেৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ উইকেট দখল কৰিছিল। এই গোটেই ছিজনটোত তেওঁ মাত্ৰ ১৬ৰ গড়ত ৩১টা উইকেট দখল কৰি নিজৰ দক্ষতা প্ৰমাণ কৰিছিল।
ছেমি ফাইনেলত বংগৰ বিৰুদ্ধে খেলা খেলখনতো জম্মু-কাশ্মীৰে নিজৰ যুঁজাৰু মানসিকতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। মাত্ৰ ১৩ ৰানতে ৩ উইকেট হেৰুৱাই বিপদত পৰা দলটোক পৰশ ডোগ্ৰা আৰু আব্দুল ছামাদে উদ্ধাৰ কৰিছিল। ঠিক সেইদৰে কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত যেতিয়া দলটো ১৪৯ ৰানত ৮ উইকেট হেৰুৱাই কঠিন পৰিস্থিতিত আছিল, তেতিয়া ১০ নম্বৰ বেটাৰ আবিদ মুস্তাক আৰু বংশৰাজ শৰ্মাই ২৪৮ ৰানৰ এক বিজয়ী লক্ষ্য থিয় কৰাইছিল।
অৱশ্যে জম্মু-কাশ্মীৰ ক্ৰিকেটৰ যাত্ৰা সদায় সহজ নাছিল। ২০১০ চনৰ খেল বৰ্জনৰ ঘটনাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ক্ৰিকেট সংস্থাৰ ভিতৰুৱা বিবাদ আৰু আৰ্থিক কেলেংকাৰীৰ অভিযোগলৈকে তেওঁলোকে বহু ঘাত-প্ৰতিঘাতৰ সন্মুখীন হৈছে। ২০২২ চনত অজয় শৰ্মাক মুখ্য প্ৰশিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি দিয়াৰ পিছৰ পৰাই দলটোৰ পৰিৱেশ সলনি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। মিথুন মানহাছৰ দূৰদৰ্শিতা আৰু প্ৰশিক্ষক পি কৃষ্ণকুমাৰ তথা দিশান্ত য়াগনিকৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমে দলটোৰ পেচ এটেক আৰু ফিল্ডিঙৰ মানদণ্ড বহু ওপৰলৈ লৈ গৈছিল। খেলুৱৈসকলৰ মাজত থকা স্বাভিমানক আঁতৰাই তেওঁলোকক একগোট কৰাটোৱেই আছিল এই সফলতাৰ মূল মন্ত্ৰ।
বলিং প্ৰশিক্ষক কৃষ্ণকুমাৰে জনোৱা মতে, তেওঁ সুনীল কুমাৰৰ দৰে বলাৰক ইনছুইং আৰু আউটছুইং দুয়োটা দিশতে পাকৈত কৰি তুলিছিল। কাৰিকৰী ত্ৰুটিবোৰ শুধৰাই দিয়াৰ ফলত তেওঁলোকৰ বলিং অধিক ভয়ংকৰ হৈ পৰিছিল। ফিল্ডিং প্ৰশিক্ষক য়াগনিকেও ফিল্ডিঙৰ মানদণ্ড ইমানেই উন্নত কৰিছিল যে দলটোৱে কেচ ড্ৰপ কৰাটো প্ৰায় বন্ধ কৰি দিছিল। যোৱা ছিজনত কেৰালাৰ বিৰুদ্ধে মাত্ৰ একৰানৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত হোৱাৰ সেই দুখজনক ঘটনাই খেলুৱৈসকলৰ মাজত জিকিবলৈ এক তীব্ৰ ভোকৰ সৃষ্টি কৰিছিল। সেই ভোক আৰু জেদৰ ফলতেই আজি ডোগ্ৰাৰ নেতৃত্বত জম্মু-কাশ্মীৰে হুবল্লীৰ সেই উজ্জ্বল দিনটোত ৰঞ্জি ট্ৰফীৰ খিতাপ দখল কৰি এক নতুন ইতিহাস ৰচনা কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল।
