পত্নীৰ গালি নুশুনা বিবাহিত পুৰুষ হয়তো পৃথিৱীত বিৰল। আৰু এই গালিৰ মূল কাৰণটোৱেই হৈছে পাহৰি যোৱা স্বভাৱ। বিবাহ বাৰ্ষিকীৰ তাৰিখ, শাহুআইৰ জন্মদিন বা কোন বছৰ বিহুত কি কাপোৰ দিছিল, এইবোৰ ক্ষেত্ৰত পুৰুষৰ স্মৃতি যথেষ্ট দুৰ্বল। কিন্তু মহিলাসকলে এই সকলোবোৰ কথা নিখুঁতভাৱে মনত ৰাখিব পাৰে। বহুতো লোকৰ মনত প্ৰশ্ন জাগে যে পত্নীৰ স্মৃতিশক্তি কোনো দ্ৰুতবেগী যন্ত্ৰতকৈও বেছি নেকি? এই ৰহস্যৰ অৱসান ঘটাইছে স্নায়ুবিজ্ঞানীসকলে।
স্নায়ুবিজ্ঞানীসকলৰ মতে, পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মগজুৰ গঠনত তেনে কোনো ডাঙৰ পাৰ্থক্য নাই। আচলতে ইয়াৰ মূল কাৰণটো হৈছে সামাজিকীকৰণ বা সমাজৰ প্ৰভাৱ। সৰুৰে পৰাই ছোৱালীক সম্পৰ্কবোৰ ধৰি ৰখাৰ কৌশল শিকোৱা হয়। লাহে লাহে তেওঁলোক পৰিয়ালৰ স্মৃতিৰক্ষক হৈ পৰে। আনহাতে, পুৰুষৰ মগজু আন বিষয়ত ব্যস্ত থাকে। যদি পুৰুষকো কোনো বিশেষ বিষয়ত উৎসাহিত কৰা হয়, তেন্তে তেওঁলোকো সমানেই পাৰদৰ্শী হ’ব পাৰিলেহেঁতেন।
মুম্বাইৰ এখন চিকিৎসালয়ৰ এগৰাকী স্নায়ুৰোগ বিশেষজ্ঞয়ো এই কথাত সন্মতি প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁৰ মতে, শব্দৰ ব্যৱহাৰ, কথা-বতৰা বা আৱেগৰ সৈতে জড়িত কোনো ঘটনা মনত ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাসকল কিছু আগবাঢ়ি থাকে। বিজ্ঞানৰ ভাষাত ইয়াক মৌখিক স্মৃতি বুলি কোৱা হয়। কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে মহিলাৰ সামগ্ৰিক স্মৃতিশক্তি পুৰুষতকৈ বেছি। আচল কথাটো হ’ল মনোযোগ। মানুহে সেইটোৱেই মনত ৰাখে, যিটোক তেওঁলোকে বেছি গুৰুত্ব দিয়ে। মহিলাসকলে সম্পৰ্ক বা পাৰিবাৰিক বান্ধোনৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে। সেয়েহে তেওঁলোকৰ মগজুৰ স্নায়ৱিক তন্ত্ৰই এই বিষয়বোৰ মনত ৰাখিবলৈ অধিক সক্ৰিয় হৈ পৰে।
অৱশ্যে পুৰুষসকলৰো এটা বিশেষ গুণ আছে। গৱেষণাত দেখা গৈছে যে ৰাস্তা-ঘাট চিনি পোৱা, দিশ নিৰ্ণয় কৰা বা জ্যামিতিক আৰ্হিৰ দৰে স্থানিক স্মৃতিৰ ক্ষেত্ৰত পুৰুষৰ পাৰদৰ্শিতা বেছি। সেয়েহে ক’ব পাৰি যে স্মৃতিশক্তিৰ এই যুঁজত কোনো কম বা বেছি নহয়। গোটেই কথাটোৱেই অভ্যাস আৰু আগ্ৰহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। গতিকে অনাগত দিনত বিবাহ বাৰ্ষিকীৰ তাৰিখ পাহৰি গৈ নিজকে অপৰাধী বা হীনমন্য বুলি ভাবিবলগীয়া কোনো প্ৰয়োজন নাই।
