দিল্লীৰ এখন আদালতে শেহতীয়াকৈ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰায়দান কৰি চিবিআইৰ দুজন বিষয়াক তিনি মাহৰ কাৰাদণ্ড বিহিছে। প্ৰায় আঢ়ৈ দশক পুৰণি এক গোচৰৰ ভিত্তিত এই ৰায় প্ৰদান কৰা হৈছে য’ত এজন ভাৰতীয় ৰাজহ বিভাগৰ বিষয়াৰ ঘৰত অন্যায়ভাৱে প্ৰৱেশ কৰি তেওঁক লাঞ্ছিত কৰাৰ অভিযোগ প্ৰমাণিত হৈছে। আদালতৰ পৰ্যবেক্ষণ অনুসৰি এই দুই বিষয়াই চৰকাৰী পদত থাকি নিজৰ আইনী ক্ষমতাৰ চৰম অপব্যৱহাৰ কৰিছিল। দণ্ডিভৃত বিষয়া দুজন হৈছে অৱসৰপ্ৰাপ্ত আৰক্ষী বিষয়া ভি কে পাণ্ডে আৰু ৰামনিশ।
উল্লেখযোগ্য যে ২০০০ চনত যেতিয়া এই ঘটনাটো ঘটিছিল তেতিয়া ৰামনিশ আৰক্ষী অধীক্ষক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল আৰু বৰ্তমান তেওঁ চিবিআইৰ যুটীয়া সঞ্চালক হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰি আছে।
বিচাৰক হাকিম শশাঙ্ক নন্দন ভাটৰ আদালতে এই কাৰ্যক অতি গুৰুতৰ বুলি অভিহিত কৰি কয় যে চৰকাৰী কৰ্মচাৰী হৈ আইন উলংঘা কৰা কাৰ্যটো কোনো কাৰণতে লঘু কৰি চাব নোৱাৰি। অৱশ্যে ৰায়দানৰ পাছতেই দোষী সাব্যস্ত হোৱা বিষয়াদ্বয়ে কাৰাদণ্ড স্থগিত ৰখাৰ আবেদন জনাইছিল। যিহেতু এই অপৰাধসমূহ জামিনযোগ্য আছিল গতিকে আদালতে তেওঁলোকৰ আবেদন গ্ৰহণ কৰি এ মাহৰ বাবে ৰায় স্থগিত ৰাখিছে। ইয়াৰ বিনিময়ত প্ৰত্যেককে ২৫ হাজাৰ টকাৰ জামিননামা দাখিল কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে।
এই সমগ্ৰ ঘটনাটো ২০০০ চনৰ ১৯ অক্টোবৰত সংঘটিত হৈছিল। সেইদিনা চিবিআইৰ এটা দলে পশ্চিম বিহাৰৰ অশোক কুমাৰ আগৰৱালাৰ বাসগৃহত অভিযান চলাইছিল। আগৰৱালাই অভিযোগ কৰিছিল যে বিষয়াসকলে অতি পুৱাই তেওঁৰ ঘৰত বলপূৰ্বক সোমাই তেওঁক অপমান কৰিছিল আৰু গ্ৰেপ্তাৰৰ সময়ত কোনো ধৰণৰ আইনী প্ৰক্ৰিয়া মানি চলা নাছিল। আদালতে নিজৰ মন্তব্যত স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে বিষয়াসকলৰ এনে কামৰ বাবে এজন ব্যক্তিয়ে অকাৰণতে কাৰাগাৰলৈ যাবলগীয়া হৈছিল যিয়ে দেশৰ আইন ব্যৱস্থাৰ প্ৰতি সাধাৰণ মানুহৰ বিশ্বাস ভংগ কৰি তুলিছে।
আদালতত অভিযুক্ত বিষয়াসকলে যুক্তি দিছিল যে তেওঁলোকে কেৱল ওপৰৰ মহলৰ নিৰ্দেশহে পালন কৰিছিল। কিন্তু বিচাৰকে এই যুক্তি খাৰিজ কৰি কয় যে এজন চৰকাৰী বিষয়া হিচাপে নিজৰ বিচাৰ-বুদ্ধি প্ৰয়োগ কৰি স্বাধীনভাৱে সিদ্ধান্ত লোৱাটো তেওঁলোকৰ কৰ্তব্য আছিল। কেৱল উৰ্ধতম কৰ্তৃপক্ষৰ নিৰ্দেশৰ দোহাই দি কোনো বিষয়াই নিজৰ নৈতিক আৰু পেছাদাৰী দায়িত্বৰ পৰা হাত সাৰিব নোৱাৰে। আনহাতে অভিযোগকাৰীৰ অধিবক্তাই আদালতত কয় যে তেওঁৰ মক্কেলে এই গোচৰটোৰ বাবে বিগত ২৬ বছৰ ধৰি মানসিক আৰু শাৰীৰিক যন্ত্ৰণা ভোগ কৰিছে। চৰকাৰী পদত থাকি ব্যক্তিগত শত্ৰুতা পূৰণ কৰিবলৈ কৰা এনে দুষ্কাৰ্যৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ বাৰ্তা যোৱাটো দৰকাৰ বুলিও তেওঁ যুক্তি দৰ্শায়।
অভিযুক্তৰ অধিবক্তাই অৱশ্যে তেওঁলোকৰ পূৰ্বৰ উজ্জ্বল কৰ্মজীৱন আৰু কোনো অপৰাধমূলক ইতিহাস নথকাৰ কথা উল্লেখ কৰি শাস্তি লাঘৱ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল। কিন্তু আদালতে জনাই দিয়ে যে এজন সাধাৰণ মানুহতকৈ এজন উচ্চপদস্থ বিষয়াৰ জবাবদিহিতা বহু বেছি হোৱা উচিত। অৱশেষত আদালতে ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ধাৰা ৩২৩, ৪২৭ আৰু ৪৪৮-ৰ অধীনত দুয়োকে দোষী সাব্যস্ত কৰি তিনি মাহৰ কাৰাদণ্ডৰ লগতে অভিযোগকাৰীক ৫০ হাজাৰ টকাকৈ ক্ষতিপূৰণ দিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
