তামৰ পাত্ৰত জমা কৰা খোৱাপানীয়ে ভাৰতত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে, আয়ুৰ্বেদিক পদ্ধতিত ইয়াৰ কথিত স্বাস্থ্য উপকাৰিতাৰ কথা আছে। তামৰ এন্টিমাইক্ৰ’বিয়াল গুণ আছে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে, অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ই পানীত থকা ক্ষতিকাৰক বেক্টেৰিয়া ঘণ্টাৰ ভিতৰতে হ্ৰাস কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত ইয়াৰ সেৱনৰ বাবে সুৰক্ষা বৃদ্ধি পায়। স্বাস্থ্য বিশেষজ্ঞসকলে লক্ষ্য কৰিছে যে তামৰ পাত্ৰত পানী ৬-৮ ঘণ্টা ধৰি ৰাখিলে পানীত অলপ পৰিমাণৰ তাম নিসঃৰিত হ’ব পাৰে, যিয়ে সম্ভাৱ্যভাৱে পাচনত সহায় কৰে, ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে, আৰু কলাজেন গঠনত ইয়াৰ ভূমিকাৰ বাবে ছালৰ স্বাস্থ্যত সহায় কৰে। আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসক ডাঃ নেহা গুপ্তাই বিশেষকৈ ভাৰতৰ গৰমৰ দিনত শৰীৰৰ দোষৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষাৰ বাবে আৰু বিপাকীয় ক্ৰিয়া বৃদ্ধি কৰিবলৈ দৈনিক ২৫০-৫০০ মিলিলিটাৰ তামযুক্ত পানী খোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে, বিশেষকৈ ৰাতিপুৱা।
তামৰ উপকাৰিতাৰ বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণ মিশ্ৰিত যদিও আশাব্যঞ্জক। ২০১৭ চনত জাৰ্নেল অৱ হেল্থ, পপুলেচন এণ্ড নিউট্ৰিচনত প্ৰকাশিত এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে তামৰ পৃষ্ঠই ৰোগ সৃষ্টিকাৰী জীৱাণুক হত্যা কৰিব পাৰে, যিয়ে পানী বিশুদ্ধকৰণত ইয়াৰ ব্যৱহাৰক সমৰ্থন কৰে। তামও এটা অপৰিহাৰ্য খনিজ যিয়ে এনজাইমৰ কাৰ্য্য আৰু লো শোষণ কৰাত সহায় কৰে, যদিও পাত্ৰৰ পৰা নিসঃৰিত হোৱা পৰিমাণ নূন্যতম (সাধাৰণতে প্ৰতি লিটাৰত ০.০৫-০.১ মিলিগ্ৰাম)। কিন্তু বিশেষজ্ঞসকলে অতিমাত্ৰা সেৱনৰ পৰা সতৰ্ক কৰি দিয়ে, কিয়নো অত্যধিক তাম সেৱনে বিষক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত বমি বা বিৰল ক্ষেত্ৰত যকৃতৰ ক্ষতি হ’ব পাৰে। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই প্ৰতি লিটাৰ পানীত ২ মিলিগ্ৰাম তামৰ নিৰাপদ উচ্চ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিছে, যিটো তামৰ পাত্ৰৰ পৰা পোৱা সাধাৰণ মাত্ৰাৰ বহু ওপৰত।
তামৰ পাত্ৰ নিৰাপদে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বিশুদ্ধ তামৰ বাছনি কৰক (প্ৰমাণীকৰণৰ বাবে পৰীক্ষা কৰক) আৰু অক্সিডেচন ৰোধ কৰিবলৈ পাত্ৰটো নেমুৰ ৰস বা অমিতাৰে সাপ্তাহিকভাৱে পৰিষ্কাৰ কৰক। ছাইট্ৰাছৰ ৰসৰ দৰে এচিডিক তৰল পদাৰ্থ তামত সংৰক্ষণ কৰাটো এৰক, কিয়নো ইয়াৰ ফলত তামৰ নিসঃৰণ অসুৰক্ষিত মাত্ৰালৈ বৃদ্ধি পাব পাৰে। উইলছন ৰোগ বা তামৰ সংবেদনশীলতা থকা লোকে ব্যৱহাৰৰ পূৰ্বে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ ল’ব লাগে।
