আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত শেহতীয়াকৈ সম্পন্ন হোৱা এক বৃহৎ অধ্যয়নত পোহৰলৈ আহিছে যে ১৫ ৰ পৰা ৩৯ বছৰ বয়সৰ যুৱ কৰ্কট ৰোগীসকলৰ জীৱনকাল তেওঁলোকৰ স্বাস্থ্য বীমাৰ ওপৰত বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰশীল। ‘দ্য কনভাৰ্চেচন’ত প্ৰকাশিত এই গৱেষণামূলক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, চৰকাৰী স্বাস্থ্য আঁচনি (Medicaid) থকা বা কোনো ধৰণৰ স্বাস্থ্য বীমা নথকা ৰোগীতকৈ ব্যক্তিগত স্বাস্থ্য বীমা থকা যুৱ ৰোগীসকল অধিক দিন জীয়াই থকাৰ সম্ভাৱনা থাকে। প্ৰায় ৪,৭০,০০০ কৰ্কট ৰোগীৰ ওপৰত চলোৱা এই অধ্যয়নে স্পষ্ট কৰি দিছে যে উন্নত চিকিৎসা, বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ আৰু দ্ৰুত স্বাস্থ্যসেৱা লাভ কৰাত ব্যক্তিগত স্বাস্থ্য বীমাই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
যোৱা এক দশকত যুৱচামৰ মাজত কৰ্কট ৰোগৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে। গৱেষকসকলে দাবী কৰা মতে, ব্যক্তিগত বীমা থকা ৰোগীসকলৰ মৃত্যুৰ আশংকা অন্যান্য ৰোগীতকৈ বহু পৰিমাণে কম। উদাহৰণস্বৰূপে, লিম্ফোমা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত মৃত্যুৰ আশংকা ৮ শতাংশ কম হোৱাৰ বিপৰীতে মেলানোমা আৰু অন্যান্য কেইবাটাও কৰ্কট ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত এই আশংকা ২ ৰ পৰা ২.৫ গুণলৈকে হ্ৰাস পায়। আমেৰিকাত ১৫ ৰ পৰা ৩৯ বছৰ বয়সৰ লোকসকলৰ স্বাস্থ্য বীমাৰ স্থিতি সাধাৰণতে অস্থিৰ হয়, কিয়নো এই সময়ছোৱাত বহুতে শিক্ষা সমাপ্ত কৰে, নতুন চাকৰিত যোগদান কৰে য’ত বীমাৰ সুবিধা নাথাকিব পাৰে, অথবা ২৬ বছৰ বয়সত পিতৃ-মাতৃৰ বীমা আঁচনিৰ পৰা বাদ পৰে। এই কাৰণসমূহৰ বাবেই বহু যুৱক-যুৱতী বীমাবিহীন বা পৰ্যাপ্ত বীমাবিহীন অৱস্থাত থাকিবলগীয়া হয়, যিয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকৰ কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসাত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলায়।
স্বাস্থ্য বীমাই কেৱল চিকিৎসালয়ৰ বিল পৰিশোধ কৰাতেই আৱদ্ধ নাথাকে, বৰঞ্চ ই ৰোগীয়ে কিমান দ্ৰুতগতিত চিকিৎসা লাভ কৰিব, কোনো বিশেষজ্ঞৰ কাষ চাপিব পাৰিব নে নাই আৰু অত্যাধুনিক ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰিব নে নাই, সেই সকলোবোৰ নিৰ্ধাৰণ কৰে। আশ্চৰ্যজনকভাৱে, চৰকাৰী আঁচনিৰ অধীনত থকা আৰু একেবাৰেই বীমা নথকা ৰোগীসকলৰ চিকিৎসাৰ ফলাফল প্ৰায় একেই দেখা গৈছে আৰু দুয়োবিধ ৰোগীৰ অৱস্থা ব্যক্তিগত বীমা থকাসকলতকৈ বেয়া। গৱেষকসকলৰ মতে, ব্যক্তিগত বীমা থকা যুৱ ৰোগীসকলৰ অত্যাধুনিক চিকিৎসাৰ অংশ হিচাপে ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলত নামভৰ্তিৰ হাৰো যথেষ্ট বেছি। বিশেষকৈ আৰম্ভণি পৰ্যায়ৰ হজকিন লিম্ফোমাৰ দৰে ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত চিকিৎসাৰ সিদ্ধান্ত আৰু উন্নত পদ্ধতিৰ প্ৰয়োগ ৰোগীৰ বীমাৰ স্থিতিৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰ কৰে বুলি প্ৰতিবেদনখনত উল্লেখ কৰা হৈছে।
এই গুৰুতৰ পৰিস্থিতিৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ বাবে গৱেষকসকলে কেতবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে। যুৱপ্ৰজন্মৰ বাবে স্বাস্থ্য বীমাৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰা, পিতৃ-মাতৃৰ আঁচনিত অধিক সময়লৈকে অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থকাৰ সুযোগ প্ৰদান কৰা আৰু ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ পিছত বীমাৰ ব্যৱধান হ্ৰাস কৰাটো অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়। ইয়াৰ লগতে, চৰকাৰী বীমা আঁচনিসমূহৰ পৰিসৰ উন্নত কৰিলে ৰোগীসকলে আগশাৰীৰ কৰ্কট নিৰাময় কেন্দ্ৰসমূহত চিকিৎসা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব। বিত্তীয় পৰামৰ্শদাতা আৰু ৰোগীৰ সহায়কসকলৰ জৰিয়তেও বীমাবিহীন যুৱ ৰোগীসকলক সঠিক সময়ত উপযুক্ত চিকিৎসা আৰু বিত্তীয় সাহায্য লাভ কৰাত সহায় কৰিব পৰা যায়। সময়মতে বিত্তীয় বাধাৱলী দূৰ কৰিব পাৰিলে ৰোগীৰ চিকিৎসা সুচাৰুৰূপে সম্পন্ন হোৱাৰ লগতে তেওঁলোকৰ আয়ুস বৃদ্ধিৰ সম্ভাৱনাও বহুলাংশে বৃদ্ধি পায়।
