ৰাজ্যপাল আৰু ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে বিধেয়ক গৃহীত কৰাৰ সময়সীমাৰ ক্ষেত্ৰত এক নতুন টুইষ্ট। ৰাজ্যপালসকলৰ অপৰিসীম ক্ষমতা হ্ৰাস কৰাৰ পক্ষত স্বয়ং উচ্চতম ন্যায়ালয়ে যুক্তি আগবঢ়াইছে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে কয় যে যদি কোনো বিধেয়ক গৃহীত কৰিব নে নকৰে সেই সন্দৰ্ভত যদি ৰাজ্যপালৰ চূড়ান্ত মতামত থাকে, তেন্তে নিৰ্বাচিত চৰকাৰখন ৰাজ্যপালৰ ইচ্ছামতে হ’ব।
১২ এপ্ৰিলত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দুজনীয়া বিভাগীয় বিচাৰপীঠে ৰায় দিছিল যে ৰাজ্যপাল বা ৰাষ্ট্ৰপতিয়েও বিধায়িনী দলে গৃহীত কৰা কোনো বিধেয়ক অনিৰ্দিষ্টকাললৈ ৰখাব নোৱাৰে। সেই বিধেয়কখনৰ ওপৰত তেওঁলোকে নিৰ্দিষ্ট সময়সীমাৰ ভিতৰত সিদ্ধান্ত ল’ব লাগিব। কিন্তু প্ৰশ্ন হৈছিল, উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ৰাজ্যপাল বা ৰাষ্ট্ৰপতিক এনে ‘নিৰ্দেশনা’ দিব পাৰিবনে? উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ইয়াৰ উত্তৰ দি কয় যে সংবিধানৰ ১৪২ নং অনুচ্ছেদ অনুসৰি উচ্চতম ন্যায়ালয়ে আইনৰ বাহিৰলৈ গৈ ‘ন্যায় প্ৰতিষ্ঠাৰ উদ্দেশ্যে’ বিশেষ ৰায়দান দিব পাৰে। এই গোচৰতো উচ্চতম ন্যায়ালয়েও একেই কাম কৰিলে। কিন্তু উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ক লৈ আপত্তি স্বৰূপে ৰাষ্ট্ৰপতি দ্ৰৌপদী মুৰ্মুৱে। সংবিধানৰ ১৪৩ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত প্ৰদান কৰা বিশেষ অধিকাৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ক লৈ তেওঁ ১৪টা প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে। ফলত এই ৰায় পুনৰীক্ষণৰ বাবে পাঁচজনীয়া ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰেফাৰেন্স বেঞ্চ গঠন কৰা হয়।
একেখন বিচাৰপীঠে বুধবাৰে এই প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে যে, “বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিত আমি সকলো ক্ষমতা ৰাজ্যপালক দিয়া নাইনে? এইদৰে ৰাইজে নিৰ্বাচিত কৰা চৰকাৰখন ৰাজ্যপালৰ ইচ্ছাৰ অধীন হ‘ব।” মুখ্য ন্যায়াধীশ বি আৰ গাভাইয়ে নিজেই কয় যে, “যদি এইদৰে সীমাহীন ক্ষমতা দিয়া হয়, তেন্তে ৰাজ্যপালসকলে আজীৱন বিলসমূহ বন্ধ কৰি দিব।” ইয়াৰ উত্তৰত কেন্দ্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ছলিচিটৰ জেনেৰেল তুষাৰ মেহতাই কয় যে, “কোনো প্ৰত্যক্ষভাৱে নিৰ্বাচিত নহয়, অৰ্থাৎ তেওঁৰ গুৰুত্ব কম নহয়।” তেওঁৰ যুক্তি হ’ল ৰাজ্যপালে কোনো বিধেয়ক অনুমোদন নিদিয়ে, যাৰ অৰ্থ হ’ল বিধেয়কখন মৃত। ইচ্ছা কৰিলে বিলখন পাছ কৰি দিব পাৰে বা ঘূৰাই পঠিয়াব পাৰে।”
পাছলৈ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এই প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিলে, ইয়াৰ দ্বাৰা সংবিধান প্ৰণয়কসকলৰ উদ্দেশ্য সাধন হৈছেনে? সংবিধান প্ৰণয়কসকলে দুয়োটা দলৰ মাজত সম্প্ৰীতি বজাই ৰখাটো বিচাৰিছিল।
