মদ খোৱা লোকৰ সংখ্যা দিনে দিনে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে। এই সমাজ ব্যৱস্থাত আজিৰ তাৰিখত প্ৰায় সকলো মানুহেই মানসিক চাপত থাকে, এক হতাশা আৰু শূন্যতাই সকলোকে লাহে লাহে গ্ৰাস কৰি আনিছে।
ইয়াৰ উপৰিও চৰকাৰে গলিয়ে গলিয়ে খুলি দিছে মদৰ দোকান। যাৰ ফলত ল’ৰাৰ পৰা বুঢ়ালৈ, ছোৱালীৰ পৰা বৃদ্ধালৈকে সকলোৱে অপৰিমীতভাবে সেৱন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে মদ।
অতিমাত্ৰা মদে আমাৰ সমাজৰ বিভিন্ন বয়সৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ লোকক শাৰীৰিকভাবে দুৰ্বল কৰাৰ লগতে ৰোগীয়া কৰি তুলিছে। বিশেষকৈ লিভাৰজনিত সমস্যা দিনে দিনে বৃদ্ধি পাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।
লিভাৰজনিত এনে এটা মুখ্য ৰোগ হ’ল জণ্ডিছ।
ছাল আৰু চকুৰ বগা ৰং হালধীয়া হৈ পৰা চিকিৎসাজনিত ৰোগ হ’ল জণ্ডিচ। সাধাৰণতে ই যকৃত, পিত্তথলী বা ৰক্তকণিকাৰ অন্তৰ্নিহিত সমস্যাৰ লক্ষণ।
জণ্ডিচৰ সাধাৰণ লক্ষণসমূহ হ’ল-
১) ছাল আৰু চকু হালধীয়া হোৱা : জণ্ডিচৰ আটাইতকৈ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ লক্ষণ হ’ল ছাল আৰু চকুৰ বগা অংশ হালধীয়া ৰঙলৈ সলনি হোৱা (sclera)। তেজত হালধীয়া ৰঙৰ ৰঞ্জক পদাৰ্থ বিলিৰুবিনৰ অতিৰিক্ততাৰ বাবে এনে হয়।
২) শ্লেষ্মা আৱৰণ হালধীয়া হোৱা : ছাল আৰু চকুৰ উপৰিও জণ্ডিছে শ্লেষ্মা আৱৰণতো প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, যাৰ ফলত মুখ আৰু জিভাত হালধীয়া ৰঙৰ ৰং দেখা দিয়ে।
৩) প্ৰস্ৰাৱৰ ৰং সলনি হোৱা : জণ্ডিচৰ ফলত আপোনাৰ প্ৰস্ৰাৱৰ ৰং গাঢ় বা বাদামী হৈ পৰিব পাৰে। এইটো প্ৰায়ে এই জণ্ডিছৰ প্ৰাৰম্ভিক লক্ষণসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।
৪) শেঁতা মল : জণ্ডিচৰ ফলত শেঁতা পৰা বা মাটিৰ ৰঙৰ শৌচ হ’ব পাৰে। বিলিৰুবিনে সাধাৰণতে মলৰ ৰং বাদামী কৰে।
৫) ভাগৰুৱা : জণ্ডিচ ৰোগত আক্ৰান্ত বহু লোকে ভাগৰুৱা, দুৰ্বলতা, আৰু সাধাৰণ অসুস্থতা অনুভৱ কৰে।
৬) পেটৰ বিষ : জণ্ডিচ হোৱা ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিয়ে বিশেষকৈ পেটৰ ওপৰৰ সোঁফালে পেটৰ বিষ অনুভৱ কৰিব পাৰে।
৭) ছালত খজুৱতি : ছালত খজুৱতি হোৱাতো জণ্ডিচৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে, ছালত বিলিৰুবিন জমা হোৱাৰ ফলত এনেকুৱা হয়।
৮) বমি : জণ্ডিচ ৰোগত আক্ৰান্ত কিছুমান ব্যক্তিয়ে বমি বমি অনুভৱ কৰিব পাৰে।
৯) ভোক কমি যোৱা : জণ্ডিচৰ ফলত ভোক কমি যায় আৰু অনাকাংক্ষিতভাৱে ওজনো কমি যায়।
মন কৰিবলগীয়া যে জণ্ডিচ এটা স্বতন্ত্ৰ ৰোগ নহয় বৰঞ্চ ইয়াৰ অন্তৰ্নিহিত অৱস্থাৰ লক্ষণ। জণ্ডিচৰ সাধাৰণ কাৰণসমূহ হ’ল যকৃতৰ ৰোগ (যেনে হেপাটাইটিছ বা চিৰ’ছিছ), পিত্তথলীৰ সমস্যা, হেমোলাইটিক এনিমিয়া আৰু অন্যান্য চিকিৎসাজনিত অৱস্থা। যদি আপুনি বা আপোনাৰ চিনাকি কোনোবাই জণ্ডিচৰ লক্ষণ প্ৰদৰ্শন কৰিছে, তেন্তে ইয়াৰ অন্তৰ্নিহিত কাৰণ চিনাক্ত আৰু চিকিৎসা কৰিবলৈ চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যোৱাটো প্ৰয়োজনীয়।
