শৰীৰৰ কোনো অংশত বিষ হ’লে বেছিভাগ মানুহেই প্ৰথম কি কৰে? বিষৰ ঔষধ কিনি লয়, যদি নকমে তেন্তে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লয়। ধৰি লওক কাৰোবাৰ আঁঠুৰ বিষ হৈছে। বিষৰ ঔষধত কাম নহ’লে তেওঁ অস্থিৰোগ বিশেষজ্ঞৰ ওচৰলৈ যায়। ডাক্তৰে ঔষধ দিয়ে, ব্যায়াম কৰিব দিয়ে, জীৱনশৈলীৰ কিছু পৰিৱৰ্তনৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। এইদৰেই আৰম্ভ হ’ল পেন মেনেজমেন্ট।
কিন্তু বহুতেই বিষৰ কাৰণ বুজি নোপোৱাকৈয়ে ঔষধ খায়। চাব, যিসকলে অফিচত বহি অবিৰতভাৱে কাম কৰে, তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই হয় পিঠি-কঁকালৰ বিষত ভুগিছে নহয় ভৰিৰ পেশীৰ বিষত ভুগিছে। ইয়াৰ লগতে মূৰৰ বিষ, অলসতা, কঁপনি আদিও দেখা দিয়ে। এই ধৰণৰ বিষক স্বাভাৱিক বুলি বিবেচনা কৰি বহুতে বিশেষ গুৰুত্ব নিদিয়ে। কিন্তু চিকিৎসকে কয়, এই লক্ষণ ‘ফাইব্ৰ’মাইয়ালজিয়া’ৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে।
ফাইব্ৰ’মাইয়ালজিয়া কি?
সকলো সময়তে এটা ঠাইত বহি কম্পিউটাৰ বা লেপটপত কাম কৰা। অফিচৰ চাপ ইমানেই যে কম্পিউটাৰৰ পৰ্দাত বহি চাই চাই থকাৰ বাহিৰে আন কোনো গতি নাই। আগতে আই টি খণ্ডত কামৰ বোজাৰ কথা বহুত চৰ্চা হৈছিল, এতিয়া যিকোনো খণ্ডতে প্ৰতিযোগিতামূলক হৈ থাকিবলৈ ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা কাম কৰিবলগীয়া হয়। আৰু এই ধাৰাবাহিকভাৱে বহি থকা কাম, অত্যধিক মানসিক চাপ বা টেনচনত কাম কৰা বা কম্পিউটাৰ বা লেপটপৰ সন্মুখত ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা বহি ৰাতি কাম কৰাটোৱে কিবা এটা সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। চিকিৎসকে ইয়াক ফাইব্ৰ’মাইয়ালজিয়া বুলি কয়। বৰ্তমান প্ৰজন্ম এই ৰোগত অধিক ভুগি আছে। কঁকালৰ বিষ, কঁকালৰ তলৰ অংশৰ বিষ, ভৰিৰ বিষ, মূৰৰ বিষ, অত্যধিক ভাগৰুৱা, মূৰটো লঘু হোৱা আৰু মাজে মাজে মেজাজ সলনি হোৱা—এইবোৰেই ফাইব্ৰ’মাইয়ালজিয়াৰ লক্ষণ।
চিকিৎসকৰ মতে ফাইব্ৰ’মাইয়ালজিয়াৰ প্ৰকৃত কাৰণ হ’ল বহি থকা জীৱনশৈলী। শাৰীৰিক ব্যায়ামৰ অভাৱ, ভুল খাদ্যাভ্যাস, তাৰ ওপৰত নিয়মীয়া অনিয়ম। শৰীৰটোক লৰচৰ নকৰাকৈ অবিৰতভাৱে কাম কৰাৰ বাবে একেলগে গাঁঠি, স্নায়ু, পেশীবোৰ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈ আহিছে। ফলত বিষ আৰম্ভ হৈছে। বহুতে ডিঙি বা কান্ধৰ বিষক স্পণ্ডাইলাইটিছৰ লগত বিভ্ৰান্ত কৰে। পিঠি বা কঁকালত এই ধৰণৰ বিষ হ’লে বহুতে ইয়াক কঁকালৰ তলৰ অংশৰ বিষ বুলি ভাবে, কিন্তু সেয়া নহয়। এইবোৰ ফাইব্ৰ’মাইয়ালজিয়াৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে।
কি কি সমস্যাৰ সৃষ্টি হৈছে?
বিশেষজ্ঞসকলে কয় যে এনেদৰে দীৰ্ঘ সময় কাম কৰিলে আঁঠুত ক্ষয়-ক্ষতি হয়। এইটোও দেখা গৈছে যে বহুতে অতি কম বয়সতে আঁঠু প্ৰতিস্থাপন কৰিবলগীয়া হয়। তদুপৰি অত্যধিক মানসিক চাপে মানসিক বিষণ্ণতাৰ সৃষ্টি কৰে। সমস্যা ইয়াতকৈ আৰু বেছি। একেৰাহে এচিত বহি থকা, শৰীৰত ৰ’দ নলগা আদিৰ বাবেও শৰীৰত ভিটামিন ডিৰ অভাৱ হয়। বহুতে অভাৱৰ ক্ষতিপূৰণৰ বাবে ভিটামিন পৰিপূৰকসেৱন কৰি নিজকে বিপদত পেলাইছে। সকলো সময়তে কম্পিউটাৰত টাইপ কৰাৰ বাবে, বা মোবাইল-লেপটপ ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে বহু লোকৰ হাতৰ কব্জিত ট্ৰাইএংগুলাৰ ফাইব্ৰ’কাৰ্টিলেজ কমপ্লেক্স (TFCC) ৰোগ হয়। ইয়াৰ ফলত টেনিছৰ এলবোও হ’ব পাৰে। ফাইব্ৰ’মাইয়ালজিয়া দেখা গ’লে শৰীৰত আন ৰোগে শিপাই যাব পাৰে।
কি কৰিব লাগে
কম্পিউটাৰত কেনেকৈ কাম কৰে সেয়া অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। কম্পিউটাৰ ৰখা টেবুলখনৰ উচ্চতা কঁকালৰ সমতল হ’ব লাগে।
ইমান উচ্চতাৰ চকী এখনত বহিব যে দুয়োখন ভৰি মাটি স্পৰ্শ কৰে।
আগলৈ হেলান নিদিব। কম্পিউটাৰৰ পৰ্দাৰ পৰা চকুৰ দূৰত্ব ৰাখক যাতে ডিঙিত টান নাথাকে।
ভৰি দুখন এটা দিশত ওলমি বহি নাথাকিব, কেতিয়াবা এখন ভৰি আনখন ভৰিৰ ওপৰত ৰাখি বহিব। বহি থকাৰ সময়ত মাজে মাজে ভৰি দুখন লৰচৰ কৰিবলৈ বা ভৰিৰ লঘু ব্যায়াম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰক।
মাউছটো ধৰি থাকোঁতে হাতৰ কব্জিটো টেবুলৰ সহায়ত ৰাখিব লাগে।
প্ৰতি ঘণ্টাত আসনৰ পৰা উঠি যাওক। যিসকলৰ ইতিমধ্যে হাড়ৰ ৰোগ আছে, তেওঁলোকে দীৰ্ঘ সময় বহি থাকিব লাগিলে আঁঠুৰ কেপ পিন্ধক।
বাহিৰলৈ ওলাবলৈ অসুবিধা হ’লে ভিতৰতে খোজ কাঢ়ক। কোঠাটোৰ এটা মূৰৰ পৰা আনটো মূৰলৈ খোজ কাঢ়ি সহকৰ্মীসকলৰ লগত আড্ডা মাৰি অলপ কথা পাতক।
সম্ভৱ হ’লে অফিচৰ ডেস্কত স্মাইলী বল এটা ৰাখক। কামৰ মাজত পোন্ধৰৰ পৰা বিশ ছেকেণ্ডলৈকে টিপক। ইয়াৰ ফলত আঙুলিৰ জঠৰতা হ্ৰাস পাব।
প্ৰতিদিনে কমেও আধা ঘণ্টা ধৰি সম্ভৱ হ’লে খোজ কঢ়া, দৌৰা, যোগাসন কৰা, সাঁতোৰতো অতি উপকাৰী।
যিসকলে অবিৰতভাৱে কাম কৰি আছে বা অত্যধিক টেনচন বা মানসিক চাপত কাম কৰিবলগীয়া হৈছে তেওঁলোকৰ ধূমপানৰ অভ্যাস কমাই দিয়াটো ভাল। অতিমাত্ৰা সেৱনৰ ফলত ইয়াৰ আশংকা বৃদ্ধি পাব।
