পশ্চিম আফ্ৰিকা, চাহেল অঞ্চল আৰু কেমেৰুন বৰ্তমান সময়ত এক ভয়ংকৰ খাদ্য সংকটৰ সন্মুখীন হৈছে। বিশ্ব খাদ্য কাৰ্যসূচীৰ মতে, সংঘাত জৰ্জৰিত অঞ্চলসমূহত এই সংকট অধিক ঘণীভূত হৈছে। যিবিলাক ঠাইত যুদ্ধ বা সংঘাত চলিছে, সেইবোৰ ঠাইত বজাৰসমূহ বন্ধ হৈ পৰিছে, খেতিয়কসকলে নিজৰ পথাৰ এৰি যাবলৈ বাধ্য হৈছে আৰু মানৱীয় সাহায্য পোৱাতো কঠিন হৈ পৰিছে। বিশেষকৈ চেন্ট্ৰেল চাহেল আৰু লেক চাড বেচিনৰ দৰে অঞ্চলবোৰ ইয়াৰ ফলত আটাইতকৈ বেছি ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে।
এই সংকটৰ আঁৰত কেইবাটাও কাৰণ আছে। প্ৰথমটো হৈছে যুদ্ধ আৰু অস্থিৰতা, যিয়ে সাধাৰণ মানুহৰ জীৱন-যাত্ৰা ব্যাহত কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও, জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰভাৱত হোৱা বানপানীয়ে খেতি-পথাৰ নষ্ট কৰাৰ লগতে অৰ্থনৈতিক সংকট আৰু খাদ্যৰ আকাশলংঘী মূল্যবৃদ্ধিয়ে মানুহৰ ক্ৰয় ক্ষমতা হ্ৰাস কৰিছে। বহু পৰিয়াল নিজৰ ঘৰ-বাৰী এৰি পলাই যাবলগীয়া হোৱাৰ ফলত তেওঁলোকৰ উপাৰ্জনৰ পথ সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈ পৰিছে। ইয়াৰ ফলত হাজাৰ হাজাৰ শিশু আৰু পৰিয়াল অপুষ্টি আৰু তীব্ৰ ভোকৰ সন্মুখীন হৈছে।
আৰু এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা হ’ল, বিশ্বজুৰি চলি থকা অৰ্থনৈতিক প্ৰত্যাহ্বানৰ বাবে বহুতো দাতা সংস্থাই সাহায্য কৰাত বাধাৰ সন্মুখীন হৈছে। পুঁজিৰ অভাৱৰ বাবে খাদ্যৰ যোগান আৰু সাহায্য কাৰ্যসূচী হ্ৰাস কৰিবলগীয়া হৈছে। যিবিলাক অঞ্চলত সম্পূৰ্ণ সাহায্য পোৱা গৈছে, তাত খাদ্য সংকটৰ পৰিমাণ কিছু হ্ৰাস পাইছে, কিন্তু য’ত সাহায্য কমিছে, তাত সংকট অধিক ভয়ংকৰ হৈছে।
এই সমস্যা সমাধানৰ বাবে তাৎক্ষণিক আৰু দীৰ্ঘম্যাদী পদক্ষেপ লোৱা প্ৰয়োজন। প্ৰথমতে, চৰকাৰ আৰু আঞ্চলিক সংস্থাসমূহে অতি সোনকালে মানৱীয় সাহায্য যাতে প্ৰকৃত প্ৰয়োজন থকা মানুহৰ কাষ পায়, তাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। বজাৰসমূহ যাতে সচল থাকে আৰু কৃষিকাৰ্যত বাধা নাহে, তাৰ বাবে সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰিব লাগে। লগতে, যিবিলাক পৰিয়ালে খেতি-পথাৰ হেৰুৱাইছে, তেওঁলোকক পুনৰ সংস্থাপন কৰা আৰু তেওঁলোকৰ উপাৰ্জনৰ পথ মুকলি কৰা অত্যন্ত জৰুৰী।
দীৰ্ঘম্যাদী পৰিকল্পনাৰ ভিতৰত শান্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰাটো আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ। যিমান দিনলৈকে সংঘাত চলি থাকিব, সিমান দিনলৈকে কৃষি আৰু অৰ্থনীতিৰ উন্নতি সম্ভৱ নহয়। ইয়াৰ উপৰিও, জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ পৰিৱেশ অনুকূল কৃষি পদ্ধতি আৰু পানীৰ ব্যৱস্থাপনা উন্নত কৰিব লাগে। শিক্ষা, স্বাস্থ্য আৰু শিশুৰ খাদ্যৰ সুৰক্ষাৰ বাবেও চৰকাৰে দীৰ্ঘম্যাদী পুঁজি বিনিয়োগ কৰা উচিত। কেৱল জৰুৰীকালীন সাহায্যই নহয়, বৰঞ্চ এনে এক ব্যৱস্থা গঢ়ি তুলিব লাগে যাতে এই অঞ্চলৰ মানুহে ভৱিষ্যতে নিজৰ ভৰিৰ ওপৰত থিয় হ’ব পাৰে।
