উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ এন কোটিশ্বৰ সিঙে স্পষ্ট কৰি দিছে যে ভাৰতৰ সাংবিধানিক পৰিচয়ে বহুত্ববাদক প্ৰতিফলিত কৰে আৰু দেশখনে কেতিয়াও নিজকে এখন ‘হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ’ হিচাপে ঘোষণা কৰা নাই। শেহতীয়াকৈ নেচনেল ল’ ইনষ্টিটিউট ইউনিভাৰ্চিটিৰ (NLIU) এছ বি এ (SBA) সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰি ন্যায়াধীশগৰাকীয়ে ভাৰতীয় সংবিধানৰ গুৰুত্ব আৰু ইয়াৰ ধৰ্মনিৰপেক্ষ চৰিত্ৰৰ ওপৰত বিশেষ আলোকপাত কৰে। তেওঁ কয় যে ভাৰতৰ দৰে সকলো ধৰ্মক আঁকোৱালি লোৱা দেশ বিশ্বত অতি বিৰল আৰু ইয়াক কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মীয় কাঠামোৰ মাজত আৱদ্ধ কৰি ৰাখিব নোৱাৰি।
সন্মিলনত ভাষণ প্ৰদান কৰি ন্যায়াধীশ সিঙে ‘হিন্দু’ শব্দটোৰ উৎপত্তি সন্দৰ্ভত এক তাৎপৰ্যপূৰ্ণ মন্তব্য কৰে। তেওঁৰ মতে, ‘হিন্দু’ শব্দটো প্ৰকৃততে বিদেশীসকলৰ দ্বাৰা সিন্ধু নদীৰ সিপাৰে বসবাস কৰা লোকসকলক বুজাবলৈহে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। তেওঁ কয় যে ভাৰতে কেতিয়াও নিজকে হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ বুলি কোৱা নাই আৰু এই শব্দটোৱে আইনী বা সাংবিধানিকভাৱে কোনো বিশেষ ধৰ্মীয় পৰিচয় বহন নকৰে। তেওঁ ভাৰতীয় সংবিধানক কেৱল এখন আইনী নথিয়েই নহয়, বৰঞ্চ এখন ঐতিহাসিক আৰু সামাজিক নথি হিচাপে অভিহিত কৰে, যিয়ে স্বাধীনতাৰ সময়ৰ আদৰ্শসমূহক ধৰি ৰাখিছে আৰু ভৱিষ্যতৰ পথ প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে।ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক আইনী ব্যৱস্থাৰ সমালোচনা কৰি ন্যায়াধীশ সিঙে প্ৰাক-ঔপনিৱেশিক যুগৰ ন্যায় প্ৰদান ব্যৱস্থাৰো প্ৰশংসা কৰে।
তেওঁ লগতে উল্লেখ কৰে যে প্ৰাচীন ভাৰতীয় ন্যায় ব্যৱস্থা সম্প্ৰদায়ভিত্তিক আৰু ‘ধৰ্ম’ৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল, যিয়ে মূলতঃ সমাজত সম্প্ৰীতি আৰু সমন্বয় স্থাপনত গুৰুত্ব দিছিল। স্বাধীনতাৰ ইমান বছৰৰ পিছতো বৰ্তমানৰ ভাৰতীয় আইনী ব্যৱস্থাই ভিক্টোৰীয় যুগৰ প্ৰভাৱৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে মুক্ত হ’ব নোৱাৰাটো উদ্বেগজনক বুলি তেওঁ মত প্ৰকাশ কৰে। সেয়েহে, তেওঁ আধুনিক আইনী শিক্ষা ব্যৱস্থাত ভাৰতীয় দৰ্শন আৰু পৰম্পৰাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, যাতে ভাৰতীয় আইনী ব্যৱস্থাই আত্মিকভাৱে ভাৰতীয়, দৃষ্টিভংগীত আধুনিক আৰু ন্যায় প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বজনীন ৰূপ লাভ কৰিব পাৰে।
