মহাত্মা গান্ধীক ভাৰত ৰত্ন দিবলৈ দাবী জনাই দাখিল কৰা এখন আৱেদন নাকচ কৰি ১৭ ডিচেম্বৰত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে কৈছে যে জাতিৰ পিতাজন আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতিৰ ঊৰ্ধ্বত আৰু তেওঁক মানুহে অতি সন্মান দিয়ে।
অনিল দত্ত শৰ্মা নামৰ এজন লোকে গান্ধীক ভাৰত ৰত্ন দিব লাগে বুলি দেশৰ শীৰ্ষ ন্যায়ালয়খনত আৱেদন দাখিল কৰিছিল।
মুখ্য ন্যায়াধীশ এ বোবডে আৰু ন্যায়াধীশ বি আৰ গভাই আৰু সূৰ্য্যকান্তেৰে গঠিত এখন বিচাৰপীঠে ইয়াৰ শুনানি লৈ কয়, “মহাত্মা গান্ধী জাতিৰ পিতা আৰু মানুহে তেওঁক অতি সন্মান দিয়ে, যিটো যিকোনো আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতিৰ ঊৰ্ধ্বত”।
শৰ্মাই তেওঁৰ আৱেদনখনত গান্ধীক তেওঁ দেশৰ বাবে আগ বঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে এই সন্মানৰ জৰিয়তে আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি দিবলৈ চৰকাৰক নিৰ্দেশ দিবলৈ ন্যায়ালয়ক অনুৰোধ জনাইছিল।
অৱশ্যে পীঠখনে আৱেদনকাৰীৰ অনুভূতিৰ সৈতে সহমত প্ৰকাশ কৰে আৰু তেওঁক ভাৰত চৰকাৰক এখন স্মাৰকপত্ৰ দিয়াহে উপযুক্ত পদক্ষেপ হ’ব বুলি কয়। কিন্তু বিচাৰপীঠখনে চৰকাৰক তেনে নিৰ্দেশ দিয়াটো এটা বিচাৰযোগ্য বিষয় (justiciable issue) নহয় বুলি কয়।
উল্লেখ কৰিব পাৰি যে অহিংসা আন্দোলনেৰে ভাৰতক দমনীয় ব্ৰিটিছৰ পৰা স্বাধীন কৰাত মুখ্য ভূমিকা লোৱা মহাত্মা গান্ধীক কোনো বিশেষ আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি দিয়া নাই যদিও জাতিৰ পিতা হিচাপে গোটেই দেশে তেওঁক উচ্চ সন্মান জনাই আহিছে।
গান্ধীৰ এই বিস্ময়কৰ দৃষ্টান্তৰ পিছত অহিংসা আন্দোলন নিপীড়িত মানুহৰ অধিকাৰ সাব্যস্তৰ এটা শক্তিশালী পথ হিচাপে বিশ্বজুৰি প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল।
ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছতে গান্ধীক হিন্দুত্ববাদী নেতা, যিজন আৰ এছ এছৰ সদস্য আছিল বুলি কোৱা হয়, নাথুৰাম গডছেই ১৯৪৮ চনৰ ৩০ জানুৱাৰিত গুলীয়াই হত্যা কৰে।
অহিংসা নীতিক নতুন মাত্ৰাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা বাবে মহাত্মা গান্ধী ৫বাৰকৈ শান্তিৰ নোবেল পুৰস্কাৰৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰিছিল।
১৯৩৭ আৰু ১৯৪৭ চনত চূড়ান্ত তালিকাতো অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল যদিও তেওঁক সেই পুৰস্কাৰ দিয়া নহ’ল, যিটোৰ বাবে পিছত নোবেল কমিটীয়ে ৰাজহুৱাকৈ খেদ প্ৰকাশ কৰি নিজৰ ভুল স্বীকাৰ কৰে।
ভাৰত চৰকাৰে জাতিৰ পিতাজনৰ নামত বছৰি “গান্ধী শান্তি বঁটা” নামেৰে এটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা দি আহিছে।
