অসমৰ মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু বাঘ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ ঘাঁহনি বিগত তিনিটা দশকত প্ৰায় ৫০ শতাংশ সংকুচিত হৈছে বুলি বিষয়াসকলে জানিবলৈ দিয়ে। মূলতঃ জলবায়ু পৰিৱৰ্তন, আক্ৰমক প্ৰজাতি আৰু মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ ফলত হোৱা এই দ্ৰুত পৰিৱৰ্তনে তৃণভোজী প্ৰাণীবোৰ ঘাঁহ থকা সীমিত অঞ্চলত কেন্দ্ৰীভূত হ’বলৈ বাধ্য কৰাইছে, যাৰ ফলত উদ্যানখনৰ পৰিৱেশ তন্ত্ৰৰ প্ৰতি উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে।
বিশেষজ্ঞসকলে কয় যে মানসৰ বাবে ঘাঁহনি অতি প্ৰয়োজনীয় কাৰণ এইখনেই পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ ঠাই য’ত গঁড়, জলাশয় হৰিণ, বনৰীয়া গাহৰি, বনৰীয়া ম’হ, উলু মৈৰা, বাঘ, হাতী আদিয়ে একেলগে বাস কৰে। কিন্তু আক্ৰমক উদ্ভিদৰ বিস্তাৰ, পশুধনৰ চৰণীয়া পথাৰ, অস্বাভাৱিক বৰষুণ, ক্ষন্তেকীয়া বানপানী, মাটিৰ পৰিৱৰ্তনে ঘাঁহৰ ক্ষেত্ৰফল আৰু বৈচিত্ৰ্য দুয়োটাকে হ্ৰাস কৰি বন্যপ্ৰাণীৰ অস্তিত্বৰ প্ৰতি প্ৰত্যক্ষ ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিছে।
এই সংকটৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ উদ্যান কৰ্তৃপক্ষই বেচৰকাৰী সংস্থাসমূহৰ সৈতে ১০ বছৰীয়া ঘাঁহনি ব্যৱস্থাপনা কাৰ্য্য পৰিকল্পনা (জিএমএপি) প্ৰস্তুত কৰিছে। ইউনেস্ক’ৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ অনন্য ঘাঁহনি থকা বাসস্থান সংৰক্ষণ আৰু পুনৰুদ্ধাৰ আৰু ইয়াৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ দীৰ্ঘম্যাদী সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰাৰ লক্ষ্যৰে এই পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।
