পথ দুৰ্ঘটনাত নিহত হোৱা কোনো চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ নিৰ্ভৰশীল পৰিয়ালৰ সদস্যই উপাৰ্জনৰ ক্ষতিৰ বাবে চৰকাৰ আৰু মটৰ দুৰ্ঘটনা দাবী ন্যায়াধীকৰণ দুয়োটাৰে পৰা একেলগে ক্ষতিপূৰণ দাবী কৰিব নোৱাৰিব বুলি উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰায়দান কৰিছে। ন্যায়াধীশ সঞ্জয় কাৰোল আৰু অগাস্টিন জৰ্জ মছিহৰ বিচাৰপীঠে ৰিলায়েন্স জেনেৰেল ইঞ্চিউৰেন্স কোম্পানী লিমিটেডৰ এখন আপীল গ্ৰহণ কৰি এই ৰায় প্ৰদান কৰে। পঞ্জাব আৰু হাৰিয়ানা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এক পূৰ্বৰ নিৰ্দেশক প্ৰত্যাহ্বান জনাই বীমা কোম্পানীটোৱে এই আপীল দাখিল কৰিছিল, য’ত নিহত চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ পৰিয়ালক দুয়োটা উৎসৰ পৰা ক্ষতিপূৰণ লাভ কৰাৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল।
উল্লেখ্য যে, ২০০৯ চনৰ ২ নৱেম্বৰত ৰবীন্দ্ৰ কুমাৰ নামৰ এজন লোকে চলাই যোৱা এখন মটৰচাইকেল এখন জীপগাড়ীৰ সৈতে মুখামুখি সংঘৰ্ষত লিপ্ত হৈছিল। মটৰচাইকেলখনৰ পিছফালে বহি থকা হোম দেৱী নামৰ এগৰাকী চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ এই দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হোৱাৰ লগতে ৰবীন্দ্ৰ কুমাৰ আৰু কনিকা নামৰ আন এগৰাকী আৰোহী আহত হৈছিল। এই দুৰ্ঘটনাৰ পিছত মটৰ দুৰ্ঘটনা দাবী ন্যায়াধীকৰণে নিৰ্ভৰশীল পৰিয়ালটোক ৮,৮০,০০০ টকাৰ ক্ষতিপূৰণ প্ৰদান কৰিছিল। কিন্তু এই পৰিমাণত সন্তুষ্ট নহৈ পৰিয়ালটোৱে অধিক ক্ষতিপূৰণ বিচাৰি উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপিছিল।
পঞ্জাব আৰু হাৰিয়ানা উচ্চ ন্যায়ালয়ে প্ৰথমে ক্ষতিপূৰণৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰাৰ আৱেদন গ্ৰহণ কৰিছিল। অৱশ্যে, ন্যায়ালয়খনে নিৰ্দেশ দিছিল যে ২০০৬ চনৰ হাৰিয়ানাৰ চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ নিৰ্ভৰশীল পৰিয়ালৰ বাবে থকা ক্ষতিপূৰণমূলক সাহায্য বিধিৰ অধীনত লাভ কৰা ধনৰাশি মুঠ ক্ষতিপূৰণৰ পৰা কৰ্তন কৰা হ’ব। সেই অনুসৰি উচ্চ ন্যায়ালয়ে মুঠ ক্ষতিপূৰণৰ পৰিমাণ ২৯,০৯,২৪০ টকা নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল। কিন্তু পৰৱৰ্তী এক নিৰ্দেশত উচ্চ ন্যায়ালয়ে পূৰ্বৰ সিদ্ধান্ত সলনি কৰি চৰকাৰৰ পৰা লাভ কৰা ধনৰাশি কৰ্তন কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই বুলি ৰায় দিয়ে। উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এই পৰৱৰ্তী নিৰ্দেশক প্ৰত্যাহ্বান জনাই ৰিলায়েন্স জেনেৰেল ইঞ্চিউৰেন্সে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰস্থ হয়।
বীমা কোম্পানীটোৰ আপীল গ্ৰহণ কৰি উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ‘ৰিলায়েন্স জেনেৰেল ইঞ্চিউৰেন্স বনাম শশী শৰ্মা’ গোচৰত পূৰ্বৰ এক দশক পুৰণি ৰায়ৰ কথা উল্লেখ কৰে। সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ তিনিজনীয়া বিচাৰপীঠে প্ৰদান কৰা সেই ৰায়তো একেধৰণৰ বিষয় একোটা সামৰি লোৱা হৈছিল। সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে ৰায়দানত উল্লেখ কৰে যে এই ৰায়ে সমতা নিশ্চিত কৰে, অৰ্থাৎ পৰিয়ালবোৰে দুৰ্ঘটনাৰ ফলত হোৱা ক্ষতিৰ বাবে সম্পূৰ্ণ ক্ষতিপূৰণ লাভ কৰে, কিন্তু একে সময়তে তেওঁলোকক একেটা আৰ্থিক ক্ষতিৰ বাবে দুবাৰকৈ ধন প্ৰদান কৰা নহয়। ন্যায়ালয়ে লগতে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে ক্ষতিপূৰণ গণনা কৰাৰ সময়ত কেৱল একেধৰণৰ বা সমতুল্য সুবিধাসমূহহে কৰ্তনৰ বাবে বিবেচনা কৰা হয়, আনহাতে ইয়াৰ সৈতে সম্পৰ্ক নথকা আন সাহায্যসমূহ অক্ষুণ্ণ ৰখা হয়। এই যুক্তিৰেই সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে পঞ্জাব আৰু হাৰিয়ানা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশ বাতিল কৰে।
