সমগ্ৰ বিশ্বৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে এই দিনটো আনন্দৰে পালন কৰে। বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বীসকলে একত্ৰিত হৈ মন্ত্ৰ জপ কৰে, ধ্যান কৰে, মন্দিৰত প্ৰাৰ্থনা কৰে আৰু আৰ্তজনক দান কৰে। এই শুভ দিনটোক বৌদ্ধ দিৱস, বৌদ্ধ পূৰ্ণিমা বা বৌদ্ধ জয়ন্তী বুলিও কোৱা হয়। একাংশ লোকৰ মতে আজিৰ দিনটোতে বৌদ্ধ গয়াত মহাবোধি গছৰ তলত ভগৱান গৌতম বুদ্ধই নিৰ্বাণ লাভ কৰিছিল।
বৌদ্ধ জয়ন্তী উপলক্ষে প্ৰতিজন মানুহে জীৱনৰ প্ৰতি ইতিবাচক দৃষ্টিভংগীৰ বাবে মনত ৰাখিবলগীয়া গৌতম বুদ্ধৰ কিছু বাণী আগবঢ়োৱা হ’ল-
*অতীতত বাস নকৰিব, ভৱিষ্যতৰ সপোন নেদেখিব, বৰ্তমান মুহূৰ্তটোত মনোনিৱেশ কৰক।
*কোনেও আমাক ৰক্ষা নকৰে। আমি নিজকে নিজে ৰক্ষা কৰো। এইটো আন কোনেও নোৱাৰে আৰু কোনেও নোৱাৰিবও। আমি নিজেই নিজৰ পথেৰে চলিব লাগিব।
*এটা চাকিৰ পৰা হাজাৰ হাজাৰ চাকি জ্বলাব পাৰি, তাত চাকিৰ আয়ুস কমি নাযায়। সুখৰ ভাগ-বতৰা কৰিলেও কেতিয়াও কমি নাযায়।
*আমি আমাৰ চিন্তাৰে ইয়াৰ গঢ় দিওঁ; আমি যি ভাবো সেইটোৱেই হৈ পৰো। মন যেতিয়া নিৰ্মল হয় তেতিয়া আনন্দই কেতিয়াও ছাঁৰ দৰে অনুসৰণ নকৰে।
*স্বাস্থ্যই আটাইতকৈ ডাঙৰ উপহাৰ, সন্তুষ্টিয়ে আটাইতকৈ ডাঙৰ সম্পদ, বিশ্বাসেই শ্ৰেষ্ঠ সম্পৰ্ক।
*সকলো বুজিবলৈ সকলো কিছু ক্ষমা কৰি দিয়া, যিটো ধাৰণা বিকশিত আৰু কাৰ্যকৰী কৰা হয়, সেইটো ধাৰণা হিচাপে বিদ্যমান ধাৰণাতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ।
*অলসতাই মৃত্যুৰ চুটি পথ আৰু পৰিশ্ৰমী হোৱাটোৱে উপযুক্ত জীৱনশৈলী; মূৰ্খ মানুহ এলেহুৱা, জ্ঞানী মানুহ পৰিশ্ৰমী।
*মৃত্যু আৰু ৰোগৰ পৰা কোনেও সাৰি যাব নোৱাৰে। মানুহে যদি জীৱনত কেৱল সুখৰ আশা কৰে তেন্তে তেওঁলোক হতাশ হ’বই।
*জ্ঞানী মানুহে নিজৰ চিন্তাৰে বক্তব্য দিয়ে, ৰাজপ্ৰসাদত মোৰ বিলাসী জীৱন বা অৰণ্যত তপস্বী হিচাপে, মোৰ জীৱন স্বাধীনতাৰ পথ নহয়।
*যি পাইছে তাক লৈ গৌৰৱ নকৰিব বা আনক ঈৰ্ষা নকৰিব। যিজনে আনক ঈৰ্ষা কৰে, তেওঁ মনৰ শান্তি নাপায়।
*সকলো অন্যায় কাম মনৰ কাৰণে হয়। মন সলনি হ’লে কি অন্যায় কৰিব পাৰি?
