প্ৰতিদিনৰ দৰে মঙলবাৰে পুৱাও চৈয়দ আদিল হুছেইন শ্বাহে মৰমৰ ঘোঁৰাটো লৈ বৈছৰণ উপত্যকা পায়হি। ভাগি যোৱা পথ। মানুহ আৱদ্ধ হৈ আছে। খবৰবোৰ অনবৰতে আহি আছিল। দোকান-বজাৰবোৰ দিনটোৰ বাকী সময়খিনিৰ দৰে ব্যস্ত হৈ উঠা নাছিল।
কিন্তু আদিলৰ কোনো ধাৰণা নাছিল যে বিয়লি হোৱাৰ লগে লগে এই জনবিৰল পৰিৱেশটোৱে বেলেগ ৰূপ ল’ব। ৩:৩০ বজাৰ ভিতৰত বন্দুকৰ গুলীৰ গৰ্জন আৰু মানুহৰ চিঞৰ-বাখৰ উপত্যকাটোৰ মাজেৰে প্ৰতিধ্বনিত হ’ল। তেতিয়া আদিলে গাড়ী ৰখাই থোৱা ঠাইৰ ওচৰত ঘূৰাপকা কৰিছিল। হঠাতে চকুৰ সন্মুখত এজন সন্ত্ৰাসবাদীক দেখা পালে। বন্দুক টোৱাই পৰ্যটকৰ ফালে আগবাঢ়িছে।
সেই মুহূৰ্তত আদিলে নিজকে ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে। আগপিছ নুগুণি দৌৰি গ’ল। সন্ত্ৰাসবাদীজনৰ হাতৰ পৰা বন্দুকটো কাঢ়ি নিব বিচাৰিলে। তেতিয়াই হতাহতি আৰম্ভ হ’ল। আৰু ফলস্বৰূপে গুলীৰ আঘাতত প্ৰাণ হেৰুৱালে। লক্ষ্য নহ’লেও এজন নিৰীহ পৰ্যটকৰ জীৱন ৰক্ষা কৰি চূড়ান্ত লক্ষ্য আদিল শ্বাহ। এই কাশ্মীৰী ঘোঁৰাচালকজনো মৃত্যুৰ ২৬ জনৰ তালিকাৰ ভিতৰত আছে।
এপ্ৰিল মাহত পেহেলগামৰ বৈছৰণ উপত্যকা সেউজীয়া ৰঙৰ কাৰ্পেটেৰে আবৃত হয়। ঢৌৱে খেলি যোৱা মাটি। চাৰিওফালে পাইন গছেৰে আৱৰা। ধ্যানৰত হিমালয়ে ডালৰ ফাঁকবোৰৰ মাজেৰে উকি মাৰে। প্ৰথম দৃষ্টিত যিকোনো ব্যক্তিয়ে সমগ্ৰ অঞ্চলটোক চুইজাৰলেণ্ড বুলি ভুল কৰিব পাৰে।
পৰ্যটনৰ বতৰত দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা হাজাৰ হাজাৰ পৰ্যটকৰ সপোনৰ গন্তব্যস্থান বৈছৰণ উপত্যকা। দূৰৈৰ নহ’লেও কাশ্মীৰৰ এইখনৰ দৰে ধুনীয়া উপত্যকাত উপনীত হোৱাটো যথেষ্ট কষ্টকৰ৷ অনন্তনাগৰ পৰা নামি পেহেলগাম হৈ বৈছৰণলৈ যাব বিচাৰিলে খোজকাঢ়ি বা ঘোঁৰাত উঠি যোৱাৰ বাহিৰে আন উপায় নাই। তথাপিও ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যৰ আকৰ্ষণত এই উপত্যকালৈ সকলোৱে ভিৰ কৰে। কোনোবাই স্কি ডাইভিঙত মতলীয়া হয়। কিছুমানে ৰেষ্টুৰেণ্ট বা সৰু সৰু ঠেলাগাড়ীত খোৱাবোৱা কৰে। আন কোনোবাই ঘোঁৰাত উঠি ঘূৰি ফুৰে।
কালিৰ সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ পিছত এটা সম্পূৰ্ণ উপত্যকাৰ চেহেৰা সলনি হৈ গৈছে। ২৬জন নিৰীহ নাগৰিকৰ মৃত্যুৰ ফলত ৰাজনৈতিক আৰু কূটনৈতিক পৰিৱেশত কিমান প্ৰভাৱ পৰিব সেয়া ক্ৰমান্বয়ে স্পষ্ট হৈ পৰিব। কিন্তু চৈয়দ আদিল হুছেইন শ্বাহৰ পৰিয়ালে এতিয়াই বুজিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে যে ইয়াৰ ফলত স্থানীয় বাসিন্দাসকলৰ জীৱিকাৰ ওপৰত কি প্ৰভাৱ পৰিব।
আদিল পেছাত ঘোঁৰাচালক। প্ৰতিদিনে পৰ্যটকক আমোদ দিবলৈ ঘোঁৰাত উঠি বৈছাৰণ উপত্যকালৈ গৈছিল। কালি তেওঁ আক্ৰমণৰ সেই স্থানত উপস্থিত আছিল। বন্দুকৰ গুলীৰ শব্দ শুনি দৌৰি গ’ল আৰু তেনেকৈয়ে আদিলে প্ৰাণ হেৰুৱালে।
পৰিয়ালত তেওঁ আছিল একমাত্ৰ উপাৰ্জনকাৰী। ঘৰত বৃদ্ধ পিতৃ-মাতৃ আছে। একমাত্ৰ পুত্ৰক হেৰুৱাই শোকত বিহ্বল দম্পতী। অন্তহীন শোকত ডুব গৈ আছে। এফালে সন্তান হেৰুৱাৰ বেদনা। আনহাতে, কাইলৈ পৰিয়ালটোৱে কেনেদৰে কাম কৰিব, কোনে খাদ্য-পানী যোগান ধৰিব, সেই প্ৰশ্নটোও ডাঙৰ হৈ পৰিছে।
কোনো উত্তৰ নাই। আশাৰ অকণো ৰেশ নাই। সেয়ে আদিলৰ পিতৃ চৈয়দ হাইদৰ শ্বাহে কূটাঘাতক লক্ষ্য কৰি প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। তেওঁ কয়, “মোৰ ল’ৰাই আগতে বাকী সকলোৰে বাবে টকা উপাৰ্জন কৰিছিল। কালি বিয়লি ৩ বজাৰ আশে পাশে আক্ৰমণৰ কথা শুনিলোঁ। শুনাৰ লগে লগে তাক ফোন কৰিলোঁ। কিন্তু ফোনটো চুইচ অফ হৈ আছিল। ৪:৩০ বজাত খোলা পাওঁ। কিন্তু কোনেও উত্তৰ নিদিলে। তাৰ পিছত আমি দৌৰি থানালৈ গ’লোঁ৷ তেতিয়াই গম পালোঁ যে আদিল সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণত আহত হৈছে। তাৰ পিছত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল। মোৰ ল’ৰাটোৱেই উপাৰ্জন কৰিছিল। এতিয়া কি হ’ব? আমি এই মৃত্যুৰ ন্যায় বিচাৰো। ইয়াৰ বাবে দায়ীসকলে ইয়াৰ পৰিণতি ভোগ কৰিব লাগিব।”
তেতিয়ালৈকে আদিলৰ মাক কান্দোনত ভাঙি পৰিছিলল। তাৰ মাজতে তেওঁ কয়, “মোৰ ল’ৰাটোৱেই আছিল পৰিয়ালটোৰ একমাত্ৰ সহায়। ঘোঁৰা চলাই উপাৰ্জন কৰিছিল। এতিয়া আমাক খুৱাবলৈ আৰু পিন্ধাবলৈ কোনো নাই। তাৰ অবিহনে আমি কেনেকৈ চলিম নাজানো!”
একেই সুৰ মহিদ্দিন শ্বাহৰ। আদিলৰ আত্মীয়। তেওঁ কয়, “আমি সেই অঞ্চলৰ বাসিন্দা। আদিল অতি দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ। তাৰ মৃত্যুত সমগ্ৰ পৰিয়ালটো অসহায় হৈ পৰিল। এই ঘটনাৰ স্বচ্ছ আৰু পুংখানুপুংখ তদন্ত কৰিবলৈ আমি চৰকাৰক আহ্বান জনাইছো। আদিলৰ দৰে নিৰীহ স্থানীয় লোকে যাতে পুনৰ মৃত্যুবৰণ কৰিব নালাগে। আমি ন্যায় বিচাৰো।”
কাশ্মীৰৰ ব্যৱসায়ী সন্থা চেম্বাৰ অৱ কমাৰ্চ এণ্ড ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ কাশ্মীৰ চমুকৈ চিচিআইকে-ই ন্যায়ৰ দাবীত আজি ৰাজ্যজুৰি বন্ধৰ আহ্বান জনাইছে। তাত নাগৰিক সমাজেও যোগদান কৰিছে। মমবাতি লৈ শোভাযাত্ৰা ওলোৱা হৈছে। শ্লোগান উঠিছে: টুৰিষ্ট হামাৰা জান হ্যেয়! নিৰীহৰ হত্যা বন্ধ কৰক!’
