বিশ্বজুৰি সংবাদ মাধ্যমৰ স্বাধীনতা আৰু সাংবাদিকৰ নিৰাপত্তাৰ ওপৰত এক উদ্বেগজনক তথ্য পোহৰলৈ আহিছে। শেহতীয়া এক বাৰ্ষিক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, ২০২৫ চনটো সাংবাদিকসকলৰ বাবে ১৯৯২ চনৰ পিছত আটাইতকৈ ভয়াৱহ বছৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। এই বৰ্ষত মুঠ ১২৯ জন সাংবাদিকে কৰ্তব্য পালনৰ সময়ত প্ৰাণ হেৰুৱাবলগীয়া হৈছে। কমিটি টু প্ৰটেক্ট জাৰ্নেলিষ্ট নামৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থাটোৱে প্ৰকাশ কৰা এই তথ্যই বৰ্তমানৰ সাংবাদিকতাৰ সংকটপূৰ্ণ পৰিস্থিতিক উদঙাই দিছে। বিশেষকৈ ইজৰাইলৰ বিৰুদ্ধে উত্থাপন হোৱা অভিযোগে বিশ্বজুৰি চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে, কাৰণ এই ১২৯ টা হত্যাকাণ্ডৰ ভিতৰত দুই তৃতীয়াংশ অৰ্থাৎ ৮৯ জন সাংবাদিকৰ মৃত্যুৰ বাবে ইজৰাইলক দায়ী কৰা হৈছে।
প্ৰতিবেদনখনত উল্লেখ কৰা অনুসৰি, কেৱল যুদ্ধজৰ্জৰ অঞ্চলতেই নহয়, বৰঞ্চ ভাৰতৰ দৰে গণতান্ত্ৰিক আৰু যুদ্ধ নথকা দেশসমূহতো সাংবাদিকসকল সুৰক্ষিত নহয়। ইয়াৰ মূল কাৰণ হিচাপে চৰকাৰী পক্ষই সংবাদ মাধ্যমক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰাত ব্যৰ্থ হোৱাৰ কথা কোৱা হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, ২০২৫ চনৰ আৰম্ভণিতে ভাৰতৰ ছত্তীশগড়ত মুকেশ চন্দ্ৰকাৰ নামৰ এজন সাংবাদিকক অতি নিৰ্মমভাৱে হত্যা কৰা হৈছিল। পথ নিৰ্মাণৰ দুৰ্নীতি ফাদিল কৰাৰ বাবেই তেওঁক হত্যা কৰি মৃতদেহ চেপ্টিক টেংকত পেলাই দিয়া হৈছিল। এনে ধৰণৰ ঘটনাই প্ৰমাণ কৰে যে সত্য প্ৰকাশৰ বাবে সাংবাদিকসকলে আজিও কেনেধৰণৰ চৰম মূল্য ভৰিবলগীয়া হয়।
সংস্থাটোৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী জোডি গিন্সবাৰ্গে এই সন্দৰ্ভত গভীৰ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁৰ মতে, সংবাদ মাধ্যমৰ ওপৰত হোৱা এনে আক্ৰমণ আচলতে সমাজৰ সকলো ধৰণৰ স্বাধীনতাৰ ওপৰত হোৱা আক্ৰমণৰ এক আগজাননী। যেতিয়া এজন সাংবাদিকক তেওঁৰ কামৰ বাবে হত্যা কৰা হয়, তেতিয়া সমগ্ৰ সমাজখনেই বিপদৰ মুখলৈ ঠেলি দিয়া হয়। বৰ্তমান বিশ্বত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত সৰ্বাধিক সংখ্যক যুদ্ধ চলি থকাৰ বাবে সাংবাদিকৰ বিপদ অধিক বৃদ্ধি পাইছে। চুডানত চলি থকা গৃহযুদ্ধ আৰু ইউক্ৰেইনত ৰাছিয়াৰ ড্ৰ’ন আক্ৰমণৰ ফলতো কেইবাজনো সংবাদ কৰ্মীৰ কৰুণ মৃত্যু ঘটিছে।
প্ৰতিবেদনখনত ইজৰাইলৰ ভূমিকাৰ ওপৰত বিশেষ সমালোচনা কৰা হৈছে। গাজাত পেলেষ্টাইনী সাংবাদিকসকলক লক্ষ্য কৰি লোৱা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইনৰ প্ৰতি দেখুওৱা অৱজ্ঞাক অতুলনীয় বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। আনকি বহু তথ্য-প্ৰমাণ নষ্ট হোৱাৰ বাবে আচলতে কিমান সাংবাদিকক হত্যা কৰা হ’ল, তাৰ প্ৰকৃত সংখ্যা কেতিয়াও জনা নাযাব পাৰে বুলি আশংকা কৰা হৈছে। কেৱল হত্যাই নহয়, সাংবাদিকক বন্দী কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো পৰিস্থিতি অধিক অৱনতি ঘটিছে। বৰ্তমান বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত ৫৩৩ জন সাংবাদিক কাৰাগাৰত বন্দী হৈ আছে, যাৰ ভিতৰত চীন আৰু ম্যানমাৰত এই সংখ্যা আটাইতকৈ বেছি। এনে এক পৰিৱেশত সংবাদ মাধ্যমৰ স্বাধীনতা অক্ষুণ্ণ ৰখাৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অধিক কঠোৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ প্ৰয়োজন হৈ পৰিছে।
