ছত্তীশগড়ৰ মহাছামুণ্ড জিলাৰ বেল্টুক্ৰী নামৰ এখন দুৰ্গম গাঁৱৰ পৰা অহা সঞ্জয় দহৰীয়াই যি আদৰ্শ স্থাপন কৰিছে, সেয়া সঁচাকৈয়ে অনুপ্ৰেৰণাদায়ক। অতি সাধাৰণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা সঞ্জয়ে সৰুতে গাঁৱৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰিছিল যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ মেধাৰ বলত ৰায়পুৰৰ জৱাহৰ নৱোদয় বিদ্যালয়ত পঢ়াৰ সুযোগ লাভ কৰে। কলেজীয়া শিক্ষা শেষ কৰি তেওঁ কিছু সময়ৰ বাবে ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকত চাকৰি কৰিছিল। কিন্তু দেশৰ সেৱা কৰাৰ প্ৰবল হেঁপাহ লৈ তেওঁ নিজৰ সুৰক্ষিত চাকৰিটো ত্যাগ কৰি ইউ পি এছ চি পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি আৰম্ভ কৰে।
সঞ্জয়ৰ জীৱনৰ পথটো ইমান সহজ নাছিল। ২০১২ চনত তেওঁৰ শৰীৰত লালাগ্ৰন্থিৰ কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰে। এই মাৰাত্মক ৰোগৰ সৈতে তেওঁ অহৰহ যুঁজিবলগীয়া হৈছিল আৰু একেৰাহে ৬ বছৰ ধৰি চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হয়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁৰ দৃষ্টিশক্তিও ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পাবলৈ ধৰে, যাৰ ফলত তেওঁ আংশিকভাৱে অন্ধ হৈ পৰে। শাৰীৰিক এই অৱস্থাত তেওঁ ভাঙি নপৰি অতি ধৈৰ্যৰে জীৱনৰ সংগ্ৰাম অব্যাহত ৰাখে। চিকিৎসা চলি থকাৰ মাজতে তেওঁ ৰায়পুৰৰ এটা বেংক আৰু মহাছামুণ্ডৰ ডাক বিভাগত কাম কৰাৰ সুযোগ পাইছিল।
২০২২ চনত সঞ্জয়ে চৰকাৰী চাকৰিটোও এৰি দি সম্পূৰ্ণ মনোযোগ ইউ পি এছ চি পৰীক্ষাত দিয়ে। তেওঁৰ অদম্য সাহস আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ ফলত অৱশেষত সফলতা আহিল। তিনিবাৰ চেষ্টা কৰাৰ অন্তত ২০২৫ চনৰ ইউ পি এছ চিৰ ফলাফলত তেওঁ ৯৪৬ নম্বৰ স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এই সফলতাৰ বাবে তেওঁ নিজৰ পৰিয়াল আৰু আত্মীয়সকলক কৃতিত্ব দিছে। সঞ্জয়ে জানিবলৈ দিয়া মতে, তেওঁৰ জীৱনৰ মূল লক্ষ্য হৈছে জনসেৱা। তেওঁ আই এ এছ হওক বা আন যিকোনো চৰকাৰী পদবীতেই নাথাকক কিয়, সমগ্ৰ জীৱন দেশ আৰু জনতাৰ সেৱাত নিজকে উৎসৰ্গা কৰিব বিচাৰে।
