ইণ্টাৰনেট অহাৰ লগে লগে যেন বিশ্বখন সৰু হৈ পৰিছে। এতিয়া ইয়াৰ এক ব্যতিক্ৰমী উদাহৰণ দেখা গ’ল। এইবাৰেই হয়তো প্ৰথমবাৰৰ বাবে সম্পূৰ্ণ অনলাইনযোগে সম্পন্ন হ’ল আঙুঠি পিন্ধোৱা পৰ্ব। এগৰাকী কন্যা ভাৰতত, আৰু দৰা বিশ্বৰ অন্য এখন মহাদেশ, লণ্ডনত।
কইনা প্ৰগতি গাইকোৱাড়, বৈজাপুৰৰ ফুলেৱাৰীৰ বাসিন্দা আৰু পেছাত এগৰাকী বৈদ্যুতিক অভিযন্তা।
দৰা আশুতোষ মূলতঃ আহিল্যানগৰৰ নন্দগাঁও শিংগাৱেৰ বাসিন্দা আৰু বৰ্তমান লণ্ডনৰ এমাজনত কৰ্মৰত।
দীপাৱলীৰ আগতে আশুতোষ ছুটীত ভাৰতলৈ আহোঁতে দুয়োটা পৰিয়ালৰ সাক্ষাত হৈছিল। তেওঁলোকৰ দেখা দেখি হোৱাৰ অনুষ্ঠানটো সাধাৰণভাৱে হৈ গৈছিল। দুয়োৰে শিক্ষা, কৰ্ম আৰু পৰিপক্কতাৰ বাবে মত মিলিল আৰু পৰিয়ালৰ আশীৰ্বাদত সম্পৰ্কটো ঠিক হ’ল।
সম্পৰ্ক ঠিক হোৱাৰ পিছত আশুতোষ লণ্ডনলৈ ঘূৰি গ’ল। কিন্তু ইতিমধ্যে আঙুঠি পিন্ধোৱাৰ তাৰিখ ঠিক হৈ গৈছিল। পুনৰ ছুটী লৈ অহাটো তেওঁৰ বাবে সম্ভৱ নোহোৱাত দুয়োটা পৰিয়ালে এক নতুন চিন্তা কৰিলে: “অনলাইনতে কৰিব পাৰি দেখোন!”
সেই মতেই, সমগ্ৰ আয়োজন কৰা হ’ল। মণ্ডপ সজোৱা হ’ল, আত্মীয়-স্বজন গোট খালে, কইনাই সাজ-পোছাক পৰিধান কৰিলে। মাত্ৰ দৰা থাকিল অনুপস্থিত।
অলপ পিছতে দৰাক ডাঙৰ স্ক্ৰীণত দেখা গ’ল। লণ্ডনত হাঁহি হাঁহি বহি আছিল আশুতোষ, বন্ধু-বান্ধৱীৰে পৰিবেষ্টিত হৈ। বৈজাপুৰৰ বিধায়ক ৰমেশ বৌৰনাৰে নিজেই ফোনত দৰাৰ সৈতে কথা পাতি এই কামফেৰা সম্পন্ন কৰাত সহায় কৰিলে। পুৰোহিতে মন্ত্ৰ মাতিলে, ৰীতি-নীতি সম্পন্ন হ’ল আৰু আত্মীয়-স্বজনে হাত-চাপৰি বজাই আনন্দ প্ৰকাশ কৰিলে।
এয়া আছিল এক ব্যতিক্ৰমী, কিন্তু আনন্দৰে ভৰা অনুষ্ঠান—যিটোৱে প্ৰমাণ কৰিলে যে ইণ্টাৰনেটৰ বাবে দূৰত্ব এতিয়া একো বাধা নহয়।
প্ৰগতিৰ ককাদেউতাক সুনীল গাইকোৱাড়ে হাঁহি হাঁহি ক’লে, “আশুতোষে পৰৱৰ্তী ছুটী পালেই বিবাহৰ তাৰিখ নিৰ্ধাৰণ কৰা হ’ব।” বৰ্তমান সকলোৱে সেই শুভ দিনটোলৈ অপেক্ষা কৰিছে।”
