কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে আজি উচ্চতম ন্যায়ালয়ত কয় যে, ৱাকফ ইছলাম ধৰ্মৰ অপৰিহাৰ্য অংশ নহয় বৰঞ্চ হিন্দু ধৰ্মৰ “দান” বা শিখ পৰম্পৰাৰ দৰে অন্যান্য ধৰ্মৰ প্ৰথাৰ দৰেই এক প্ৰকাৰৰ দান। কেন্দ্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ছলিচিটৰ জেনেৰেল তুষাৰ মেহতাই কংগ্ৰেছ, টিএমচি, এআইএমআইএমকে ধৰি বিৰোধী দলকে ধৰি কেইবাটাও গোটে প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা ৱাকফ (সংশোধনী) আইন, ২০২৫ৰ ওপৰত শুনানিৰ সময়ত এই যুক্তি আগবঢ়ায় । মুখ্য ন্যায়াধীশ বিআৰ গাভাই আৰু ন্যায়াধীশ এজি মাছিহে তিনি ঘণ্টাৰো অধিক সময় এই গোচৰৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰে।
মেহতাই যুক্তি দিছিল যে ৱাকফ ব’ৰ্ডে ধৰ্মীয় নহয়, সম্পত্তি পৰিচালনাৰ দৰে “ধৰ্মনিৰপেক্ষ কাম” কৰে আৰু এইদৰে এই ব’ৰ্ডসমূহত অমুছলমানসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰাটোৱে ধৰ্মীয় অধিকাৰ খৰ্ব নকৰে। লগতে তেওঁ কয় যে চৰকাৰে “ৱাকফ-বাই-ইজাৰ” নীতিৰ অধীনত ভুলকৈ ৱাকফ হিচাপে ঘোষণা কৰা ৰাজহুৱা ভূমি পুনৰ উদ্ধাৰ কৰিব পাৰে, যিটো নতুন আইনখনে আঁতৰাই পেলাইছে। এই নীতিয়ে সময়ৰ লগে লগে ধৰ্মীয় বা দাতব্য উদ্দেশ্যত ব্যৱহাৰ কৰা সম্পত্তিসমূহক আনুষ্ঠানিক নথি-পত্ৰ অবিহনেও ৱাকফ হিচাপে স্বীকৃতি দিবলৈ অনুমতি দিছিল। কেন্দ্ৰই দাবী কৰিছে যে এই সংশোধনীসমূহে ব্ৰিটিছ শাসনৰ পিছৰে পৰা দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যাসমূহ সমাধান কৰিছে যদিও আবেদনকাৰীসকলে যুক্তি আগবঢ়ায় যে ই সংবিধানৰ ২৬ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত মুছলমান ধৰ্মীয় স্বায়ত্তশাসন উলংঘা কৰিছে।
সংসদে গৃহীত কৰা আইনসমূহৰ বাবে আদালতে “সাংবিধানিকতাৰ অনুমান”ৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল, অৰ্থাৎ সেইবোৰক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ এটা শক্তিশালী গোচৰৰ প্ৰয়োজন। আছাদুদ্দিন ওৱেইছি আৰু জমিয়ত উলেমা-ই-হিন্দৰ দৰে আবেদনকাৰীকে ধৰি সমালোচকসকলে কয় যে এই আইনখনে ঐতিহাসিক স্বীকৃতিৰ পদ্ধতি আঁতৰাই শতিকা পুৰণি ৱাকফৰ সম্পত্তিৰ প্ৰতি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিছে। বিশেষকৈ ১৯৯৮ চনৰ ছায়েদ আলীৰ গোচৰৰ দৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ বিগত ৰায়দানত ইছলামিক আইন অনুসৰি ৱাকফক দান-বৰঙণিৰ প্ৰতি স্থায়ী সমৰ্পিতকৰণ বুলি কোৱাৰ বাবে এই বিতৰ্কই ৰাষ্ট্ৰৰ তদাৰকীৰ সৈতে ধৰ্মীয় পদ্ধতিৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষাৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে।
